Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2008

Κυριακή προ Χριστού Γεννήσεως

Η εκπλήρωση των επαγγελιών του Θεού


Η αρχή του κατά Ματθαίον ευαγγελίου που διαβάζεται στη Θ . Λειτουργία περιλαμβάνει τον κατάλογο των προγόνων του Ιησού Χριστού, ένα πλήθος από εβραϊκά ονόματα.

Τι νόημα έχει αυτός ο μακρύς κατάλογος των ονομάτων;

Δείχνει την πορεία της φροντίδας του Θεού για το ανθρώπινο γένος . Είναι οι πρόγονοι του Χριστού που περίμεναν από γενιά σε γενιά την στιγμή που οι υποσχέσεις του Θεού για τον Μεσσία θα ήταν πραγματικότητα .

Ανάμεσα από όλους αυτούς ο ευαγγελιστής ξεχωρίζει τα ονόματα του Αβραάμ, πρώτου πατριάρχου του Ισραήλ , και του Δαβίδ ,πρώτου ένδοξου βασιλιά.

Τι νόημα έχει αυτό;

Ο Αβραάμ είναι ο γενάρχης του εκλεκτού λαού του Θεού .

Σε αυτόν δόθηκε , όπως και στους απογόνους του η υπόσχεση ότι θα κυριαρχήσουν πάνω στη γη . Όμως όλοι πέθαναν και δεν φάνηκε να εκπληρώνεται αυτή η υπόσχεση. Μετά ήρθε η αιχμαλωσία της Αιγύπτου και η έξοδος υπό τον Μωϋσή και πάλι δεν φάνηκε να εκπληρώνεται εκείνη η ελπίδα που κρατούσε το λαό ζωντανό.


΄Η Γέννηση του Χριστού΄ του Φώτη Κόντογλου


Κι ήρθε ο Δαβίδ ο πιο ένδοξος βασιλιάς του Ισραήλ . Στην εποχή του, λόγω του σπουδαίου έργου που επιτέλεσε, οι Ισραηλίτες πίστεψαν ότι έφτασε η πολυπόθητη ώρα. Γρήγορα όμως απογοητεύθηκαν γιατί αυτό το ισχυρό κράτος διαιρέθηκε και υποτάχθηκε στις μεγάλες δυνάμεις της περιοχής .

Ακολουθούν πολλοί κατακτητές . Τελευταίοι είναι οι Ρωμαίοι που καταπίεζαν ενώ ο Ηρώδης τυραννούσε τον λαό . Και πάλι ο λαός απογοητεύεται από τα πράγματα .

Τότε ακριβώς που βρίσκεται μπροστά στα αδιέξοδα γεννιέται ο Χριστός «ότε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου». Λίγοι πιστοί Ιουδαίοι είχαν απομείνει που θυμόνταν τις επαγγελίες του Θεού , ενώ οι περισσότεροι έβλεπαν το όραμα του Μεσσία να χάνεται. Στον ειδωλολατρικό κόσμο τα πράγματα ήταν χειρότερα : κυριαρχούσε η αμάθεια , ο σκοταδισμός , η μαγεία , η εκμετάλλευση , τα τεράστια κοινωνικά προβλήματα που φανέρωναν μια ηθική καταβαράθρωση .

Συνεπώς ο Θεός δεν εκπληρώνει τις υποσχέσεις του με ανθρώπινα κριτήρια , ιδίως σαν αμοιβή για την ηθικότητα του ανθρώπου.

Τα θεϊκά κριτήρια ήταν διαφορετικά . Διότι την ώρα που υπήρχε σκοτάδι παντού και η απομάκρυνση από τον Θεό είχε γενικευθεί , τότε ακριβώς διάλεξε ο Θεός την ώρα για να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του .

Ο Θεός δεν περίμενε την υπακοή στο θέλημά Του ή την ηθικότητα του ανθρώπου για να τον ανταμείψει , αλλά επεμβαίνει στον κόσμο την ώρα της μεγάλης κατάπτωσης και της εξαχρείωσης του ανθρώπου για να μην θεωρηθεί ότι η σωτηρία είναι υπόθεση της ικανότητας του ανθρώπου .

Ποιά είναι λοιπόν τα κριτήρια του Θεού :

Α) Η απέραντη αγάπη Του για τον κάθε άνθρωπο. Η παγκοσμιότητα της αγάπης του Θεού είναι κάτι που δεν μπόρεσαν να καταλάβουν οι ευσεβείς της εποχής και γι αυτό αργότερα αντέδρασαν στην εξάπλωση του ευαγγελίου σ όλο τον κόσμο.

Β) Μετά είναι το έλεος και η συγνώμη που παραχωρεί στον αμαρτωλό άνθρωπο . Ο Χριστός ως καλός ποιμένας δεν ησυχάζει όσο δεν βρίσκεται το χαμένο πρόβατο και να το ξαναφέρει πίσω .

Γ)Η αγάπη και το έλεος του Θεού δείχνουν την φιλανθρωπία Του . Δεν συγχωρεί μόνο τον άνθρωπο αλλά τους χαρίζει και δώρα που δεν τα περίμενε. Τον κάνει παιδί Του και του δίνει προίκα τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος .

Κι όλα αυτά από αγάπη η οποία είναι και το μεγάλο και το αιώνιο μήνυμα του χριστιανικού ευαγγελίου .


΄Η Γέννηση του Χριστού΄ τοιχογραφία από τον ναό της Περιβλέπτου στον Μυστρά


Αυτό το μήνυμα της αγάπης του Θεού μας θυμίζει ιδιαίτερα η περίοδος πριν τα Χριστούγεννα .

- για να μην μείνει μόνο η γιορτή ένα σκέτο φαγοπότι και ανταλλαγή δώρων

- για να μην κλεισθεί ο καθένας στον εαυτό του αδιαφορώντας για τους άλλους

- και πάνω από όλα να θυμηθούμε στην καθημερινή μας ζωή τα λόγια του Χριστού : «γίνεσθε ουν οικτίρμονες», στις σχέσεις μας εις τους άλλους , δίότι «και ο πατήρ μου οικτίρμων εστί» .

Αυτή λοιπόν η καθημερινή αγάπη που δεν έχει περιορισμούς , που ξέρει να συγχωρεί , να αγκαλιάζει όλο τον κόσμο , είναι η καλύτερη μαρτυρία του ευαγγελίου στον σύγχρονο κόσμο μας .


Καλά Χριστούγεννα

Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2008

40νθημερο Μνημόσυνο πρώην Μητροπολίτου Πατρών κυρού Νικοδήμου


Ετελέσθη χθές στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέου Πατρών 40νθήμερο μνημόσυνο υπέρ του πρώην Μητροπολίτου Πατρών κυρού Νικοδήμου.
Λίγοι πιστοί παρευρέθηκαν στον Ι.Ναό να προσευχηθούν για την ψυχή του, αν και ως Μητροπολίτης είχε βοηθήσει και συμπαρασταθεί σε πολλούς ποικιλοτρόπως.
Στην ακολουθία έλαβαν μέρος οι Μητροπολίτες Πατρών κ.Χρυσόστομος, Ναυπάκτου κ.Ιερόθεος, Καισαριανής κ.Δανιήλ, Γλυφάδος κ.Παύλος, Ζακύνθου κ.Χρυσόστομος, Σύρου κ.Δωρόθεος, Ζιχνών κ.Ιερόθεος και λίγοι ιερείς της Μητροπόλεως Πατρών.
Ο Θεός ας αναπαύσει την ψυχή του κυρού Νικοδήμου και ας την κατατάξει μετά δικαίων , εμάς δε ας μας ελεήσει και σώσει.

Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΑΤΝΗΣ

του ενορίτου μας Νικολάου Βοϊνέσκου

Μηνύματα αμέτρητα ειπώθηκαν από βασιλικά ανάκτορα, από προεδρικά και πρωθυπουργικά μέγαρα και από κοινοβουλευτικές και πανεπιστημιακές έδρες. Όμως όσο σημαντικά και αν ήσαν αυτά τα μηνύματα, συγκρινόμενα με τα μηνύματα της φτωχής φάτνης της Βηθλεέμ, είναι μηδαμινά και ασήμαντα. Και τούτο διότι αυτά μεν είναι μηνύματα ανθρώπινα, επίγεια, εφήμερα, σκοτεινά, χωρίς ελπίδα, ανόητα και πολλές φορές αμαρτωλά. Ενώ τα μηνύματα της φάτνης είναι θεανθρώπινα, ουράνια, αιώνια, υπέρλαμπρα, ελπιδοφόρα, πάνσεπτα και πανάγια.



Σημειώνουμε παρακάτω μερικά από τα κοσμοσωτήρια μηνύματα της φάτνης με την ελπίδα ότι θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε βαθύτερα το μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Υιού του Θεού και να ζήσουμε πιο πνευματικά και πιο άγια τα φετινά Χριστούγεννα.

• Ο Θεός γίνεται άνθρωπος για να κάνει τον άνθρωπο Θεό.

• Πλούσιος πτωχεύει για να κάνει των φτωχό άνθρωπο πλούσιο

• Η Ζωή και πηγή της Ζωής εισέρχεται στην ιστορία , για να δώσει αληθινό νόημα και περιεχόμενο στην ζωή και στην ιστορία.

• Ο ήλιος της δικαιοσύνης κατεβαίνει στην κατασκότεινη γη για να απαλλάξει τον άνθρωπο από τα σκοτάδια και τις πλάνες του διαβόλου και της ειδωλολατρίας και να του χαρίσει το δικό Του ανέσπερο φως.

• Ο Πανάγιος μπαίνει στο χώρο της αμαρτίας , για να σπάσει τα δεσμά της ανηθικότητας και να ανεβάσει τον άνθρωπο στα ύψη της αγιότητας.

• Ο Μεγαλοδύναμος γίνεται μικρό παιδί για να σώσει τα παιδιά από την ανθρώπινη απανθρωπιά.

• Ο Αγέννητος γεννάται εκ Παρθένου για να ανυψώσει την γυναίκα στο πρωταρχικό της κάλλος.

• Ο απόλυτα ελεύθερος λαμβάνει μορφή δούλου , για να σώσει τους δούλους από την κακουργία των ελευθέρων.

• Ο Απαθής πάσχει από μικρό βρέφος για να σώσει των άνθρωπο από τα βασανιστικά πάθη.

• Ο Αόρατος γίνεται ορατός για να βοηθήσει τον άνθρωπο να ξεκολλήσει τα μάτια και την καρδιά του από τα ορατά και να τα στρέψη προς τον Αόρατο Θεό.

• Ο Ύψιστος ταπεινώνεται για να γκρεμίσει το τείχος της προς τον Θεόν έχθρας, το οποίο είχε χτίσει ο άνθρωπος με τον εγωϊσμό του.

• Η Αγάπη έρχεται στον τόπο του μίσους για να ενώσει με την Αγάπη Του τους ανθρώπους.

• Η Ειρήνη η Χαρά και η ελπίδα των αγγέλων κατεβαίνει στην ταραγμένη πικραμένη και απελπισμένη γη για να δώσει την ειρήνη την χαρά, και την ελπίδα Του στους ανθρώπους.

• Ο Άϋλος λαμβάνει ύλη για να μετατρέψει την ύλη από αντικείμενο ηδονής και εκμεταλλεύσεως σε αντικείμενο ευχαριστίας του Θεού και διακονίας του συνανθρώπου.

• Ο πάνσοφος γίνεται μωρό για να σώσει τους ανθρώπους από την μωρία των σοφών του κόσμου και να τους χαρίσει την Δική του ασύγκριτη, πανθαύμαστη σοφία.



• Ο Πανωραίος ενώνεται με ωραιότατη ανθρώπινη φύση , για να λευκάνει την αμαυρωθείσα φύση του Αδάμ και να της χαρίσει την αρχική της ωραιότητα.

• Ο Παντοκράτωρ φιλοξενείται σε μια φτωχική φάτνη για να καλέσει στην Βασιλεία των Ουρανών τους αφιλόξενους και άσπλαχνους ανθρώπους.

• Ο Αιώνιος γίνεται πολίτης του μάταιου κόσμου , για να ανοίξει τις πύλες της αιωνιότητας στους πολίτες της γης.

• Ο Άφθαρτος και Αθάνατος έρχεται στο Βασίλειο της φθοράς και του θανάτου, για να συντρίψει την φθορά και το θάνατο και να χαρίσει στους ανθρώπους την αφθαρσία και την αθανασία.

• Ο Άναρχος άρχεται για να δώσει τέλος στην εποχή του σκότους και του νόμου και αρχή στην εποχή του φωτός και της χάριτος.

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008

Στα Κατουνάκια με το γέροντα Εφραίμ (β' μέρος)

Του ενορίτου μας Νικολάου Βοϊνέσκου

Ρώτησα τον π.Εφαραίμ : ¨πώς γίνονται οι ακολουθίες με το κομποσκοίνι¨ και μου απάντησε ότι ¨όση ώρα διαρκεί η ακολουθία τόση ώρα λέει την ευχή. Είναι π.χ. ο εσπερινός 1 ώρα, 1 ώρα αυτός κάνει κομποσκοίνι. Μυστήρια όμως και θεία λειτουργία δεν γίνονται με το κομποσκοίνι¨.

Όταν τον επαίνεσε ο πατέρας είπε: «δεν έχει σημασία τι λες εσύ για μένα αλλά τι λέει ο Θεός».



Μας είπε ότι όταν είπε στον πατέρα του ότι θα πήγαινε να μονάσει εκείνος του είπε να έχει την κατάρα των 318 πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου. Αυτός απάντησε ¨αμήν¨ και έφυγε. Μετά από πολλά χρόνια έγιναν μοναχοί η μητέρα του αλλά και ο πατέρας του στα Κατουνάκια με το όνομα Ιώβ.

Ρώτησε αν έγινε ανακομιδή του π. Γερβασίου Παρασκευοπούλου. Όταν του είπαμε όχι απόρησε, γιατί δεν έγινε ανακομιδή.


Όταν τον ρώτησα αν κάναμε καλά που αγριέψαμε και διώξαμε τους μάρτυρες του ιεχωβά και τα παιδιά του Θεού μου είπε: “αμ τι θα τους αφήνατε στο σπίτι σας” ; Τόνισε δε να περιφρονούμε τους μάρτυρες του ιεχωβά.

Κάποιος που είχε αρραβωνιαστεί, επειδή νόμιζε ότι του είχαν κάνει μάγια, πήγαινε στα μέντιουμ. Γι’ αυτό, ενώ πέρασαν 10 χρόνια, δεν παντρεύτηκε ακόμη. Μάγια σε ανθρώπους που εξομολογούνται και κοινωνούν δεν πιάνουν. Σ’ αυτά τα μυστήρια είναι ανάγκη να συμμετέχουμε συχνά, κατέληξε.

Όταν κάποιος δεν μας φέρεται καλά δεν πρέπει να τον συζητούμε με άλλους, αλλά να λέμε τα παράπονά μας στον ίδιο.

Ο Χριστός δεν μακάρισε τους πλουσίους αλλά είπε: «Μακάριοι οι πτωχοί, μακάριοι οι πενθούντες, μακάριοι οι πεινώντες, μακάριοι οι δεδιωγμένοι».

Ο γέροντάς του κάποτε δεν μπορούσε να φάει και του είπαν ότι εάν σε μια μέρα δεν συνέρχονταν, να τον ετοίμαζε γιατί θα πέθαινε. Τότε πήγε στην Παναγία και έκανε προσευχή και έλαβε πληροφορία ότι δεν θα πεθάνει. Πράγματι από τότε πήρε προς το καλύτερο και έζησε 20 χρόνια.



Αξέχαστη θα μου μείνει η θεία λειτουργία που παρακολουθήσαμε στο εκκλησάκι της καλύβης. Ο γέροντας Εφραίμ λειτούργησε πολύ κατανυκτικά και οι μοναχοί έψαλλαν απλά και σύντομα.

Όταν τρώγαμε το πρωϊνό, μας είπε ότι η αιτία της Μικρασιατικής καταστροφής ήταν ο γάμος του βασιλέως Κωνσταντίνου με τη Ρουμάνα και του αδελφού αυτής με την αδελφή του Κωνσταντίνου (4ος βαθμός συγγενείας). Τούτο στήριξε αγιογραφικώς με το εξής περιστατικό. Κάποτε ο Δαυϊδ είπε να μετρήσουν το λαό του. Ο υπήκοός του τού είπε : “μήπως βασιλιά κάνουμε αμαρτία”; Εκείνος είπε “όχι” και ζήτησε να μετρηθεί ο λαός. Όταν έγινε αυτό ο προφήτης Γαδ πήγε στο Δαυϊδ και του είπε : “βασιλιά τι αμαρτία είναι αυτό που έκανες; Ώστε στηρίζεσαι στο πλήθος του λαού σου και όχι στο Θεό; Διάλεξε να γίνει ένα από τα τρία: ή να γίνει λιμός τρία χρόνια ή να σε καταδιώκουν οι εχθροί σου τρεις μήνες ή να πέσει θανατικό τρεις μέρες. Ο Δαυϊδ διάλεξε το τρίτο και σε τρεις μέρες πέθαναν 70.000 άνδρες. Τότε ο Δαυϊδ είπε: «Αχ Θεέ μου, οι δικές μου αμαρτίες να ταλαιπωρούν το λαό!». Το γιατί οι αμαρτίες των αρχόντων ταλαιπωρούν το λαό, ο Θεός γνωρίζει.

Ο π. Εφραίμ μας είπε για έναν υπάλληλο ότι τον πίεζαν οι μασόνοι προϊστάμενοι και υφιστάμενοι του να γίνει μασόνος. Επειδή όμως αρνιόταν, τον παραγκώνιζαν. Τότε έγραψε στον π. Εφραίμ ότι γνώριζε απόρρητα του προϊσταμένου του. Αυτός είπε “όχι οδόντα αντί οδόντος” και “να μη φανερώσει τα απόρρητα. Μετ’ ολίγον οι μασόνοι έπεφταν στα πόδια του και τον παρακαλούσαν να μη φανερώσει τα απόρρητά των.



Δοξασμένος να είναι ο Άγιος Τριαδικός Θεός και η Παναγία μας που μας έκαναν τη χάρη να συναντήσουμε τον μακαριστό γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη. Είθε ο Θεός να αναπαύει κοντά του την αγία ψυχή του και με τις ευχές του να χαρίζει μετάνοια και πνευματική προκοπή σε όλους μας.


Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Πνευματικό Κέντρο της Ενορίας η Χριστουγεννιάτικη Εκδήλωση. Ο προσκεκλημένος μας, πρωτ. Ευάγγελος Πριγκηπάκης, ανέπτυξε πολύ ωραία το θέμα “Η Θεολογία των Χριστουγέννων”. Μικρή σύνοψη των όσων ωραίων ακούστηκαν σας μεταφέρουμε για να ωφεληθούν περισσότεροι. Την εκδήλωση πλαισίωσε μικρή Βυζαντινή Χορωδία υπό την διεύθυνση του Ιεροψάλτου του Ναού μας κ.Χριστόφορου Τσικνή και ολοκληρώθηκε με την προβολή επίκαιρων διαφανειών.

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ


Τα Χριστούγεννα ως γεγονός συνιστούν μυστήριο μέγα και παράδοξο, ενώ ως εορτή συνοψίζουν ολόκληρο το μυστήριο της σωτηριώδους θείας Οικονομίας. Την ημέρα των Χριστουγέννων η Εκκλησία εορτάζει την κατά σάρκα γέννηση του Υιού και Λόγου του Θεού εκ της Υπεραγίας Θεοτόκου ως Θεανθρώπου, γεγονός που αποτελεί πραγματική φανέρωση του Θεού στον κόσμο «εν σαρκί» και παράλληλα συνιστά την αυτοαποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο, καθώς και την παράδοση του μυστηρίου της θεολογίας και της θεογνωσίας στην Εκκλησία. Η γέννηση του Λόγου του Θεού ως ανθρώπου είναι το μεγαλύτερο γεγονός όλων των εποχών και όλων των αιώνων, είναι το κατ' εξοχήν μυστήριο, γι' αυτό και τα Χριστούγεννα, που συνιστούν την εορτή της Γεννήσεως του Λόγου του Θεού ως Θεανθρώπου, εορτάζουμε τη γέννηση της πραγματικής ζωής, της πηγής της ζωής και του δημιουργού της ζωής, ώστε να αποβαίνει η κορυφαία όλων των εκκλησιαστικών εορτών ή, όπως την ονομάζει ο άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος, η «Μητρόπολις πασών των εορτών».

Το μυστήριο της θείας ενανθρωπήσεως, το κεκρυμμένο από αιώνες, το άγνωστο ακόμη και στους αγγέλους, αποκαλύπτεται κάθε φορά «σήμερον», την ημέρα των Χριστουγέννων, με την εκ της Παρθένου Γέννηση του Χριστού. Το μέγα αυτό μυστήριο της πίστεως και της ευσέβειας, έγκειται στο γεγονός ότι ο Αιώνιος και άναρχος και απρόσιτος και ακατάληπτος, αλλά Φιλάνθρωπος Θεός, κατήλθε στον κόσμο, έλαβε «σάρκα» και έγινε άνθρωπος, γεννήθηκε ως άνθρωπος με ψυχή λογική και σώμα σαρκικό. Η «εν σαρκί» φανέρωση του Θεού αποτελεί το «μέγα της ευσέβειας μυστήριον», διότι ο μέγας και φοβερός Θεός γίνεται ταπεινός άνθρωπος, ο απερίγραπτος γίνεται περιγραπτός και ο αόρατος ορατός. Με τη θεία σάρκωση ο ίδιος Θεός γίνεται κτίσμα, γίνεται «δημιούργημα», γίνεται «άνθρωπος». Ο αιωνίως υπάρχων Θεός γίνεται πεπερασμένος άνθρωπος, ο άναρχος άρχεται, ο δημιουργός και ο κτίστης γίνεται δημιούργημα και κτίσμα, ο αόρατος οράται και ψηλαφείται, ο ασώματος λαμβάνει σώμα. Γι' αυτό και με το μεγάλο θαύμα, με το μεγάλο και ασύλληπτο μυστήριο της θείας ενανθρωπήσεως, δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε και αυτή η ίδια η δημιουργία του κόσμου από το Θεό, εφ' όσον η θεία ενανθρώπηση δεν είναι μόνο η επάνοδος του ανθρώπου στην προ της πτώσεως κατάσταση με την αποκατάσταση του «κατ' εικόνα», αλλά η δεύτερη δημιουργία, η αναδημιουργία και η θέωση του ανθρώπου εν Χριστώ, δηλαδή η επίτευξη του «καθ' ομοίωσιν».


Κατά την θεία ενανθρώπηση, που εορτάζεται τα Χριστούγεννα, ο Θεός Λόγος κατέρχεται στον κόσμο και ενώνεται αχώριστα, άτρεπτα και αδιαίρετα με τον φθαρέντα άνθρωπο, με συνέπεια να αφθαρτοποιήσει τον απόδημο της θείας χάριτος άνθρωπο και να τον υψώσει μέχρι τα δεξιά του Θεού και Πατρός. Ο Θεός δια του Λόγου του μετέχει στην ανθρώπινη φύση κατ' ουσίαν, για να μετάσχει ο άνθρωπος κατά χάριν στη θεία. Ο Υιός και Λόγος του Θεού κενώνεται και γίνεται Υιός του ανθρώπου, για να γίνει ο άνθρωπος με την ύψωση του κατά χάριν Υιός του Θεού. Ο Κύριος και Σωτήρας Ιησούς Χριστός, συνεπώς, δεν ενανθρώπησε μόνο για να «διδάξει» στον άνθρωπο την αληθινή και αιώνια ζωή ή για να διορθώσει την ανθρώπινη ζωή σ' αυτό το κόσμο, αλλά με την ενανθρώπηση του επιζητεί να μεταβάλλει ριζικά τη ζωή του ανθρώπου, δηλαδή να γίνει ο Ίδιος η ζωή του, μια ζωή αληθινά ανθρώπινη, αλλά με προσωπική ένωση και κοινωνία με το Θεό και ως εκ τούτου ζωή θεία, δηλαδή θεανθρώπινη. Αυτή η νέα θεανθρώπινη ζωή του ανθρώπου εν Χριστώ, δηλαδή η ζωή μέσα στη Χάρη και τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, η ζωή μέσα στο σώμα του Χριστού σε κοινωνία με όλους τους Αγίους, είναι η αληθινή και αιώνια ζωή των πιστών όπως βιώνεται μέσα στην Εκκλησία. Και αυτό διότι μέσα στην Εκκλησία κατοικεί το Πνεύμα του Θεού και δια μέσου της Εκκλησίας εκχέεται το μεγάλο μυστήριο της πίστεως και της χάριτος για την σωτηρία, τη ζωοποίηση και θέωση της ανθρωπότητας. Αυτή ακριβώς η καινή ζωή «εγεννήθη ημίν» τα Χριστούγεννα. Αυτή μας προσφέρεται μέσω των Χριστουγέννων και από τα Χριστούγεννα, διότι τα Χριστούγεννα Χριστός εγεννήθη, η ζωή μας και ο θεός μας.


Ενώπιον αυτού του κοσμοσωτήριου γεγονότος καλούμαστε από τους Αγ. Πατέρες να εορτάσουμε με ύμνους και ωδές πνευματικές, με καθαρή καρδιά και αγνά χείλη, με τρόπο υπερκόσμιο και πνευματικό, όπως ταιριάζει στο μεγάλο γεγονός, στη Μεγάλη αυτή εορτή της Γεννήσεως του Χριστού, που αποτελεί την απαρχή και την ανακεφαλαίωση της σωτηρίας μας.











Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008

Κυριακή ΙΑ’ Λουκά, Κεφ.14, 16-24

Η πρόσκληση στο Μεγάλο Δείπνο


Η παραβολή του Μεγάλου Δείπνου που αναγιγνώσκεται την Κυριακή των Προπατόρων εικονίζει την εκκλησία και αποτελεί πρόσκληση στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας για να γίνουν οι κλητοί μέλη του σώματος της εκκλησίας, αφού κοινωνήσουν το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου.

Η παραβολή αναφέρει ότι κάποιος άνθρωπος προσκάλεσε σε δείπνο αγαπημένους του φίλους και οι άνθρωποι αυτοί οι ένας μετά τον άλλον αρνήθηκαν την πρόσκλησή του προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες . Και αφού αρνήθηκαν αυτοί, ο οικοδεσπότης κάλεσε στο δείπνο τους φτωχούς αδελφούς και κοινωνικά περιθωριοποιημένους .

Η πρόσκληση αυτή για το μεγάλο δείπνο , που είναι το μυστήριο της θείας ευχαριστίας, απευθύνεται στον καθένα από εμάς προσωπικά και συνεχίζεται μέσα στη θ. Λειτουργία .

Η Λειτουργία είναι ένα μυστήριο συνάξεως . Στον Ναό δεν πηγαίνουμε μόνο για ατομικές προσευχές. Όταν λέμε «πηγαίνω στην εκκλησία» σημαίνει ότι πηγαίνω στην σύναξη των πιστών , ώστε μαζί με αυτούς να δημιουργήσω την εκκλησία, να γίνω μέλος του σώματος του Χριστού. Πηγαίνω για να ομολογήσω το μυστήριο της Βασιλείας του Θεού .


Ο Μυστικός Δείπνος, τοιχογραφία, β΄ μισό 14ου αι., Περίβλεπτος, Μυστράς

Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει την εκκλησιολογική σημασία της Θ. Λειτουργίας και των Αγίων Μυστηρίων και τα θεωρούμε ως ευκαιρίες ατομικής σωτηρίας ή απλά θρησκευτικά καθήκοντα.

Είναι πολύ δυσάρεστο να αρνούμεθα την πρόσκληση του Θεού γιατί έχουμε δώσει προτεραιότητα σε επίγεια πράγματα. Ή όταν κοινωνούμε να νομίζουμε ότι εκπληρώνουμε κάποια υποχρέωση ή ότι τηρούμε τα έθιμα. Ούτε ακόμη πρέπει να αρνούμεθα την προσέλευση στη Θ. κοινωνία επειδή είμαστε αμαρτωλοί και ανάξιοι. Διότι δεν είναι η αγιοσύνη μας που μας κάνει ικανούς να μεταλάβουμε , αλλά η αγιότητα του Χριστού που μας κάνει άξιους να προσεγγίσουμε και λάβουμε τα άγια δώρα .

Η συχνή Θ. κοινωνία είναι το ιδεώδες της εκκλησιαστικής κοινωνίας .

Δεν πρόκειται για κάποια υποχρέωση. Είναι πράξη αγάπης προς τον Θεό.

Ας μην αρνηθούμε λοιπόν την πρόσκληση στο Δείπνο της Θ. Ευχαριστίας για να μην στερηθούμε την χαρά της κοινωνίας μας με τον Θεό.


Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Την Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2008 και ώρα 6.30 μ.μ., στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πνευματικού μας Κέντρου θα πραγματοποιηθεί επίκαιρη εορταστική εκδήλωση, στην οποία θα ομιλήσει ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Ευάγγελος Πριγκηπάκης, υποψήφιος διδάκτωρ Θεολογίας με το θέμα :


“ Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ”


Θα επακολουθήσει προβολή επίκαιρων διαφανειών και την όλη εκδήλωση θα πλαισιώσει βυζαντινή χορωδία υπό την διεύθυνση των ιεροψαλτών της ενορίας μας, που θα αποδώσει Χριστουγεννιάτικους ύμνους.