Το Νέο Βιβλίο των Εκδόσεων « ΤΑΩΣ»

             Η εκδοτική παραγωγή των εκδόσεων « ΤΑΩΣ» κυριολεκτικά μας αιφνιδίασε με την εκτύπωση και κυκλοφορία του νέου βιβλίου «ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΒΑΡΝΑΒΑΣ ΚΑΙ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ» κτητόρων της σεβάσμιας Ιεράς Μονής Σουμελά, από τον αγαπητό φίλο και συνάδελφο θεολόγο κ. Παναγιώτη Μαρτίνη, Δρ. Θ. και άρχοντα ιερομνήμονα της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας .

            Πρόκειται για την έκδοση ενός καλαίσθητου, πολυσέλιδου και κατά πάντα αξιόλογου βιβλίου που με την κυκλοφορία του εμπλουτίζει την αγιολογία της Εκκλησίας μας και εντάσσεται στα σοβαρά μελετήματα αγιολογικών μελετών.

            Ο κ. Παν. Μαρτίνης με τον ακάματο ζήλο του και τη σφριγηλή δραστηριότητα του έχει προβεί και σε άλλες ενδιαφέρουσες αγιολογικές μελέτες. Ο χρόνος του γίνεται παραγωγικός και πολλαπλά πνευματικά ωφέλιμος με τη συγγραφή τέτοιων μελετημάτων τα οποία καθίστανται εντρυφή αναγνώσματα των φίλων των Αγίων. Η αγλαόκαρπη θεολογική και συγγραφική του δραστηριότητα τον αναδεικνύουν ως ένα ανήσυχο σύγχρονο θεολόγο που ανταποκρίνεται άριστος καλλιεργητής των θείων χαρισμάτων προς δόξα Θεού και πνευματική ωφέλεια των εν Χριστώ αδελφών του.

            Από το άλλο μέρος ο υπεύθυνος των εκδόσεων «ΤΑΩΣ» προσφιλής και συμπαθής κ. Αναστ. Κωστόπουλος, διακρινόμενος από ζήλο εκκλησιαστικό και με έντονα χριστιανικά ενδιαφέροντα έχει αναλάβει επάξια και επιτυχώς την ευθύνη των εκδόσεων «ΤΑΩΣ», η οποία έχει να παρουσιάσει μία ευάριθμη σειρά αναλόγων εκδόσεων τοπικών κυρίως συγγραφέων. Του αξίζουν θερμά συγχαρητήρια για τις άοκνες προσπάθειές του και το γενικότερο έργο που επιτελεί εδώ και χρόνια στο χώρο της Εκκλησίας.

            Αξίζουν κάθε έπαινο τόσο ό συγγραφέας κ. Παν. Μαρτίνης όσο και ο υπεύθυνος των εκδόσεων «ΤΑΩΣ» Κ. Αναστ. Κωστόπουλος για την εξαιρετική προσφορά τους επικαλούμενος τις ευχές και ευλογίες των Αγίων Βαρνάβα και Σωφρονίου, κτητόρων της Ι. Μονής Υπεραγίας Θεοτόκου Σουμελά.

            Πρωτ. Γερασιμάγγελος Στανίτσας

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ, 5, 1-11

ΣΥΝΘΕΣΗ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΣ

            Ο Ιησούς Χριστός είναι ο διδάσκαλος και ο καθηγητής των ανθρώπων. Δίδαξε τους ανθρώπους με τα λόγια, τα έργα, το παράδειγμα και την αγία μορφή Του.  Χρησιμοποίησε ως τόπο κηρύγματος τον  Ναό, την έρημο, τα σπίτια κ.α. Στο σημερινό ευαγγέλιο βλέπουμε να χρησιμοποιεί το πλοίο του Πέτρου για να διδάξει τους ανθρώπους

Ο Χριστός πλήρωσε τον Πέτρο με το παραπάνω γι’ αυτό. Του χάρισε μία μεγάλη ποσότητα ιχθύων και τον έκανε μαθητή Του. Ο Χριστός με τις « αλιευτικές» τους ενέργειες αλιεύει τους μαθητές, τους προσκαλεί και τους κάνει μαθητές. Εδώ φαίνεται το παντοδύναμο θέλημα του Θεού και η υποταγή της κτίσης στο θέλημα Του.

Η προσταγή του Χριστού ήταν αντιδεοντολογική. Οι ψαράδες  όλη τη νύχτα ψάρευαν, κουράστηκαν αλλά δεν έπιασαν τίποτε. Η προσταγή του Χριστού να ξαναρίξουν τα δίκτυα στη θάλασσα έγινε σε ώρα που οι αλιείς δεν έριχναν τα δίκτυα στη θάλασσα, « αλλ’ επί τω ρήματι» του Χριστού, έριξαν τα δίκτυα. Έκαναν υπακοή στο θέλημα του Κυρίου και έτσι ήρθε η θαυμαστή αλιεία.

Στα λόγια των μαθητών « δι’ όλης της νυκτός κοπιάσαντες ουδέν ελάβομεν,  επί δε τω ρήματι σου χαλάσω το δίκτυον» , πλέκονται δύο πράγματα: η πείρα και η εμπιστοσύνη στο λόγο του Χριστού. Δηλ. η πίστη και η πείρα συναντώνται μέσα στον ίδιο καρδιακό χώρο. Τι ν’ ακολουθήσει ο άνθρωπος; Ό,τι λέει η πείρα για κάποια πράγματα, ή ό,τι του υπαγορεύει η πίστη στο Χριστό;

Την πείρα μπορούμε να την προσδιορίσουμε σαν καταστάλαγμα ζωής. Συσσωρεύεται με όσα μάθαμε, ακούσαμε, πάθαμε, χρησιμοποιώντας τη λογική, παρατηρώντας γύρω μας και εμβαθύνοντας τους νόμους που διέπουν τον κόσμο.

Οι πρωταγωνιστές της ευαγγελικής διήγησης ήταν αλιείς και είχαν αξιόλογη πείρα πάνω στην εργασία τους. Η εντολή που πήραν ήταν αντίθετη με την πείρα τους. Όλη τη νύχτα κουράστηκαν και δεν έπιασαν τίποτε. Το να ξαναρίξουν τα δίκτυα θα ήταν ένας μάταιος κόπος.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την ανθρώπινη πείρα, όταν έρχεται σε αντίθεση με σοβαρά πνευματικά ζητήματα. Σ’ αυτήν του είδους τη λογική αρνείται να υποταχτεί η χριστιανική πίστη. Δεν αμφισβητεί ό,τι αληθινά στοιχεία έχει, αλλά βλέπει πιο μακριά, εκεί που η κοινή λογική αδυνατεί να συλλάβει.

Η πίστη όπως λέγει τι ευαγγέλιο είναι « ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων». Πρόκειται για τη βεβαιότητα, ότι όλα όσα μας υπαγορεύει η πίστη υπάρχουν, αλλά δεν έχουν γίνει ακόμα. Αποδεχόμαστε πράγματα , που ενώ δεν τα βλέπουμε, η λογική μας λέει, ότι είναι πιο βέβαια κι από όσα υποπίπτουν στις αισθήσεις μας.

Αυτή όμως η εμπιστοσύνη στον Χριστό δεν είναι μία θεωρητική τοποθέτηση, αλλά εκφράζεται με υπακοή, με πράξεις, παρά την ετυμηγορία  της κλασσικής ανθρώπινης λογικής. Η πείρα των αγίων Αποστόλων βεβαιώνει, ότι  ήταν περιττή κάθε  απόπειρα, γιατί δεν θα είχε αποτέλεσμα. Για ποιο λόγο να κοπιάσουν; Η εμπιστοσύνη όμως στον Κύριο επιβάλλει άλλα πράγματα. Και Πέτρος υπακούει στο Χριστό και όχι στη λογική του. Και τα πράγματα έδειξαν, ότι παρά την αντίθετη πείρα και τις αρνητικές προοπτικές πέτυχαν μία θαυμάσια συγκομιδή ιχθύων.

Στη ζωή τον τελευταίο λόγο  δεν τον έχει ούτε η ανθρώπινη λογική, ούτε οι ανθρώπινες  προβλέψεις, ούτε ακόμη και οι φυσικές συνθήκες. Τον έχει η θεία παντοδυναμία και θέληση. Με αυτή  την εμπιστοσύνη και υπακοή στο θέλημα του Θεού ανοίγουν νέες προοπτικές και δυνατότητες στη ζωή. Η παλαιά αποτυχία δίνει τη θέση της σε επιτυχίες και σε απροσδόκητη χαρά. Η θέληση οπλίζεται με υπομονή, επιμονή, δύναμη, διότι στηρίζεται στη βεβαιότητα ότι « ουκ αδυνατήσει παρά τω Θεώ παν ρήμα». Η εμπιστοσύνη και η υπακοή στο Θεό τελικά ανατρέπουν το καταστημένο και δημιουργούν νέες προοπτικές και ευλογημένες καταστάσεις

Θα πει κανείς: μα θα παραθεωρήσουμε την ανθρώπινη πείρα; Όχι βέβαια. Απλώς θα την υποτάξουμε στη θεία λογική της πίστεως. Η κάθε θεϊκή εντολή δεν καταργεί την εμπειρία, αλλά την ανυψώνει σε άλλα επίπεδα, την φωτίζει και την εξανθρωπίζει.

Οι απόστολοι την ώρα που έριχναν τα δίκτυα ξανά, δεν απέβαλαν την πείρα τους. Αντίθετα, ψάρεψαν όπως ήξεραν. Αλλά με καινούργια προοπτική, με νέο φως, που τους έδινε η εμπιστοσύνη στο λόγο του Χριστού. Συνέθεσαν την πείρα τους με τη πίστη στον Χριστό και πέτυχαν. Αυτήν ακριβώς την σύνθεση πείρας και πίστης  καλούμαστε να πραγματοποιήσουμε. Με τον τρόπο αυτό θα βαδίζουμε σταθερά στη γη προχωρώντας προς τη βασιλεία του Θεού.  

π .γ. στ.

             

Η ζωή μετά την αποασυλοποίηση

 Νύχτες ατελείωτες παίζαμε,

    μακριά απ’ το φως της ημέρας

    Μήπως πέρασαν χρόνια;

       σάπισαν τα φύλλα του ημεροδείκτη

         Δεν βγάλαμε ποτέ καλό χαρτί,

         Χάναμε,  χάναμε  χρόνια

         Πώς θα φύγουμε τώρα;

           Πού θα πάμε; Ποιος θα μας δεχτεί;

            Δώστε μας πίσω τα χρόνια…

         Μ. Αναγνωστάκης

Προπόνηση ζωής ή απώλεια ψυχής;

          Με τον εντυπωσιακό τίτλο «ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΖΩΗΣ» κάποιοι επιτήδειοι του Νεοεποχίτικου χώρου προσφέρουν «συναντήσεις αφύπνισης ζωής» αντί…. αλμυρού αντιτίμου των 290 ευρώ- και μάλιστα μέσω τραπεζιτικού λογαριασμού! Το σύστημα είναι γνωστό και από άλλες ψυχολατρίες, οι οποίες υπόσχονται βελτίωση εργασιακής απόδοσης, λύση μαθησιακών προβλημάτων, ανάπτυξη της προσωπικότητας κλπ.

            Οι διαφημιστές των εν λόγω συνάξεων παρουσιάζονται  ως εγγυητές για τους συμμετέχοντες στην απαλλαγή τους από:

1.      «υποκειμενικές αντιλήψεις» οι οποίες δημιουργούν ισχυρούς… περιορισμούς ,

2.      παγιωμένες… «πεποιθήσεις» που δημιουργούν έναν « φαύλο» κύκλο από «πιστεύω» συμπεριφορών,

3.      «επιλογές» χωρίς επίγνωση των συνεπειών τους στον ευρύτερο περίγυρο,

4.      «περισσότερη προσπάθεια» η οποία κατά τους συντάκτες του εντύπου με τίτλο: «σεμινάριο βιογραφική προπόνηση», δεν ωφελεί σε τίποτα. Ακόμη, υπόσχονται να μάθουν τους συμμετέχοντες στο εν λόγω σεμινάριο πώς,

5.      να κάνουν δημιουργική χρήση της γλώσσας ως «μιας δημιουργικής ενέργειας»,

6.      να απαλλάξουν τους ανθρώπους από τους προσωπικούς τους «φόβους»,

7.      να τους βοηθήσουν να ανακαλύψουν τη «μοναδικότητα» τους και

8.      να αντιμετωπίσουν την «κατάρρευση» ως «ένα μονοπάτι, μια πραγματική μετάβαση στην εκπλήρωση κάποιας δυνατότητας.

     Απ’ όλα τα παραπάνω, είναι φανερό πως πρόκειται για άλλη μία κίνηση, δήθεν ψυχολογικού χαρακτήρα, η οποία με τον «ανώδυνο» τρόπο προβολής της μέσω σεμιναρίων υπόσχεται -όχι χωρίς υλικό κόστος- να λύσει τα ποικίλα βιοτικά προβλήματα των ανθρώπων κηρύσσοντας το «ευαγγέλιο» του όφεως». Δηλ. τη νόθα αυτογνωσία, την αυτό- πραγμάτωση (αυτοθέωση) και την χωρίς Θεό «σωτηρία».

      Πόσο προσεκτικοί πρέπει να είμαστε – ιδιαίτερα οι νέοι- που γοητεύονται από καινοφανείς προτάσεις «σωτηρίας» χωρίς το Σωτήρα Χριστό. Οι Νεοεποχίτες χρησιμοποιούν κάθε μέσο προκειμένου να συλλάβουν   και ν’ αποκτείνουν ψυχές «υπέρ ων Χριστός απέθανεν».

( Περιοδικό «ΔΙΑΛΟΓΟΣ» , τ. 68)

"Καλόγερος που δεν υποτάσσεται..."

         Είπε Γέρων: «Είναι μερικοί νέοι καλόγεροι που θέλουν να μη διοικούνται. Αλλά καλόγερος που δεν υποτάσσεται, δεν είναι καλόγερος. Εγώ έκανα σαράντα πέντε χρόνια υποτακτικός και τότε ήμουν αμέριμνος, διότι, ό,τι και αν μου συνέβαινε, έλεγα: «Έχω γέροντα». Τώρα, ό,τι και να συμβεί, έχω εγώ την ευθύνη. Τα πέταξαν και βγήκαν στον κόσμο.

Σήμερα έχουν αλλάξει τα πράγματα. Αγαπούμε τον κόσμο και βγαίνουμε συχνά έξω. Όλα τα έχουμε, αλλά καλογερική δεν έχουμε. Γι’ αυτό φταίει ίσως ο κόσμος ο πολύς που έρχεται και η αφθονία των αγαθών που δεν στερούμαστε τίποτε.  Πας να βγεις μία φορά έξω και βλέπεις στην Δάφνη πενήντα καλογέρους. Που παν όλοι αυτοί; Βγαίνουν τόσο συχνά και για πολύ καιρό. Πώς αναπαύονται;

Ο Γέροντάς μου έλεγε σε κάποιον: «Δεν θα αφήσω δραχμή στα καλογέρια μου. Όπως δούλεψα εγώ τόσα χρόνια, να  δουλέψουν και αυτοί. Όσοι άφησαν λεφτά, μετά τα καλογέρια τους τα πέταξαν και βγήκαν στο κόσμο». Θεός σχωρέσοι τον. Πήραμε την ευχή του και όλα πάνε καλά».

Πηγή: "Από τη σύγχρονη ασκητική και ησυχαστική αγιορείτικη παράδοση"

Παράκληση στους φίλους του Θεού-Άγιος Ευστάθιος

 

Συναξάριον

Τη Κ’ του αυτού μηνός, μνήμη του αγίου Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου, 

και θεοπίστης της συμβίου αυτού, και των δύο υιών αυτών, Αγαπίου και Θεοπίστου.

Δόξα. Ήχος πλ. δ’. Γερμανού.

Την στρατοπεδαρχίαν της κάτω βασιλείας αποβαλόμενος, 

και δια ζώου οφθέντος σοι εν είκόνι, του Σωτήρος ημών γενόμενος εραστής, 

νυν συγχορεύεις τοις άνω, συν γυναικί σου και τέκνοις, παμμάκαρ Ευστάθιε» 

διό δυσωπούμέν σε, τω Κυρίω πρεσβεύειν, υπέρ των ψυ¬χών ημών.

Δόξα. Ήχος πλ. δ’.

Ωσπερ Παύλος την κλήσιν, ουκ εξ ανθρώπων δεξάμενος, μάρτυς Ευστάθιε, και αυξάνων εν θεώ τη του Σταυρού πεποιθήσει, των τυράννων το δυσσεβές, και των βασάνων το απηνές ανδρείως κατήσχυνας’ διό και μέχρις αίματος, αντικατέστης προς την αμαρτίαν, προς αοράτους εχθρούς ανταγωνισάμενος’ και πρεσβεύεις απαύστως τω Βασιλεί και θεώ, δωρηθήναι τη οικουμένη ειρήνην, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος.

Μεγαλυνάριον

Ουρανώθεν μάκαρ καταυγασθείς, στύλη της ανδρείας, ανεδείχθης εν πειρασμοίς, και πανοικεσεία, Ευστάθιε αθλήσας, της άνω βασιλείας, αξίως έτυχες.

Ο ουράνιος κόσμος συμμετέχει

Ο άγιος Νήφων, επίσκοπος Κωνσταντιανής, αρχαίος ιεράρχης της Αλεξανδρινής Εκκλησίας και σύγχρονος του Μ. Αθανασίου (4^ος αι.), αξιώθηκε να δεί στην επίγεια ζωή του πλήθος οραμάτων, κι ανάμεσα σε αυτά πολλές αγγελοφάνειες. Παρακάτω θα αναφέρουμε ένα συγκλονιστικό και αποκαλυπτικό όραμα προς δόξαν Θεού και δική μας οικοδομή.

Με πολλή χαρά ο όσιος έτρεχε στους ναούς για τις ιερές ακολουθίες. Σε μια λειτουργία βλέπει ξαφνικά να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό και να σκεπάζει το θυσιαστήριο και το λειτουργό. Στον τρισάγιο ύμνο  κατέβηκαν τέσσερις άγγελοι και συνέψαλλαν με τους πιστούς.

Λίγο πριν από τη μεγάλη είσοδο, άνοιξε ο ουρανός κι άρχισαν να κατεβαίνουν άγγελοι, ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες. Αμέσως φάνηκε ένα γλυκύτατο βρέφος. Το μετέφεραν Χερουβείμ πάνω στις παλάμες τους και το απόθεσαν στο άγιο δισκάριο. Γύρω του μαζεύτηκαν πλήθος λευκοφόροι νέοι.

Όταν βγήκε ο ιερέας για τη μεγάλη είσοδο, προπορεύονταν δύο Χερουβείμ και δύο Σεραφείμ, κι ακολουθούσαν άπειροι άγγελοι ψάλλοντας. Μόλις ο λειτουργός τοποθέτησε τα Τίμια Δώρα στην Αγία Τράπεζα, οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. Κι όταν, μετά το «Πιστεύω», ευλόγησε τα άγια και είπε, «…μεταβαλών τω Πνεύματί σου τω αγίω…», βλέπει ο όσιος έναν άγγελο να σφάζει με μαχαίρι το βρέφος. Κι αφού έχυσε το αίμα του στο Άγιο Ποτήριο, τεμάχισε το σώμα του και το έβαλε πάνω στο δισκάριο.

Όταν ήρθε η ώρα να μεταλάβουν οι πιστοί, οι άγγελοι παρακολουθούσαν αοράτως. Μόλις  πλησίαζε κάποιος ενάρετος, του έβαζαν στεφάνι στο κεφάλι. Αν όμως ερχόταν κάποιος αμετανόητος, τον αποστρέφονταν.

Αφού μετέλαβαν όλοι κι έγινε η κατάλυση, βρέθηκε πάλι σώο το Θείο Βρέφος στις ύπτιες παλάμες των Χερουβείμ, που το ανέβασαν με ψαλμωδίες στον ουρανό.

Βλέπετε, αγαπητοί, τι φοβερά και εξαίσια συμβαίνουν στην Θεία Λειτουργία; Γι’ αυτό ας εισερχόμεθα στο ναό με πίστη, ευλάβεια και φόβο Θεού, ας προσευχόμεθα με ταπείνωση, προσοχή και πίστη και ας προσερχόμεθα να μεταλαμβάνουμε του Πανάγιου Σώματος και του Τιμίου Αίματος του Θεανθρώπου Κυρίου μας με φόβο, πίστη, αγάπη και διάκριση είς άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον. Αμήν.