ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας) Μρκ.10, 32-45

 Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ

                       

Πλησιάζουμε προς το τέλος της Μ. Τεσσαρακοστής και ξεκινάει η πορεία του Χριστού με τη συντροφιά των φοβισμένων μαθητών προς τα Ιεροσόλυμα. Στη σημερινή ευαγγελική διήγηση γίνεται λόγος για τα πάθη των αγίων ημερών και μας δείχνει το δρόμο δια του οποίου μπορούμε να αποδεχθούμε και να βιώσουμε τα μυστηριώδη γεγονότα της Μ. Εβδομάδας.

            Πλήρη εφαρμογή των λόγων του Κυρίου συναντάμε στη ζωή της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας την οποία σήμερα προβάλλει και τιμά τη μνήμη της. Η οσία Μαρία ξεκίνησε από την περιθωριακή ζωή και ακολουθώντας  το δρόμο της αυταπάρνησης και της άρσης του σταυρού τελειώθηκε και έφθασε στην αγιότητα. Η μορφή της σήμερα προβάλλεται «προς διέγερση των ραθύμων και αμαρτωλών εις μετάνοια εχόντων υπόδειγμα την εορταζομένην αγίαν».

            Η περίπτωση της είναι μία ακραία βιογραφία οσίας που γιορτάζεται προς το τέλος της Μ. Τεσσαρακοστής για να παρακινηθούν οι ράθυμοι στη μετάνοια, γιατί ο Οσία ζώντας το χάος της αμαρτίας φανέρωσε δείγματα ειλικρινούς μετάνοιας.

            Ο Χριστός στο σημερινό ευαγγέλιο προλέγει το πάθος του για να ετοιμάσει τους μαθητές, ώστε ν’ αντιμετωπίσουν τα επερχόμενα γεγονότα για να μη σκανδαλισθούν και να τα δεχθούν με τον τρόπο που υποδεικνύει ο            Χριστός.

            Οι μαθητές, επηρεασμένοι από εγκοσμιοκρατικές αντιλήψεις, αναβαίνοντας στα Ιεροσόλυμα νόμιζαν ότι ο Χριστός θα ελευθερώσει την Παλαιστίνη από τους κατακτητές Ρωμαίους, και φαντάζονταν τον εαυτό τους στην καλύτερη θέση ζητώντας αξιώματα και πρωτεία. Φαίνεται ότι δεν είχαν ακριβή συναίσθηση  της ερχόμενης κατάστασης. Ο Χριστός προλέγει ότι θα πιεί το ποτήριο  του μαρτυρίου  και θα βαπτισθούν στο αίμα της θυσίας, αλλά τα πρωτεία δεν χαρίζονται και τα παίρνουν όσοι ενεργούν με επιτυχώς όσα χαρίζει ο Θεός στον άνθρωπο.

            Μέσα σ’ ένα τέτοιο κλίμα ξεκινά ο Χριστός την πορεία Του προς το «εκούσιον  πάθος». Ο εγωισμός είναι αλλοίωση της αγάπης του Θεού και αμφισβήτηση του αληθινού εαυτού μας. Ο άνθρωπος όμως πάντα ζητεί την αναγνώριση  του από τους άλλους, οι οποίοι βέβαια  αρνούνται μία τέτοια αποδοχή. Αυτό στη συνέχεια προκαλεί καταπίεση και εξαναγκασμό και επιβολή κυριαρχίας πάνω στον άλλο.

            Δυστυχώς οι άνθρωποι  ζητούν αξιώματα και εξουσία για να μην διακονούν τους συνανθρώπους τους, για να τους διακονούν οι άλλοι. Έτσι όμως δημιουργείται ένα χάος και αδιέξοδο μέσα στον κόσμο.

            Ο Χριστός με τον τρόπο του μας βοηθά να ξεπεράσουμε την τραγωδία μας λέγοντας μας: « όποιος θέλει να γίνει μεταξύ σας μεγάλος, να είναι υπηρέτης των άλλων και όποιος θέλει να είναι μεταξύ σας πρώτος να είναι δούλος των άλλων». Όταν ο άνθρωπος υπηρετεί τους άλλους γίνεται πράγματι μεγάλος. Έτσι ανυψώνει τον εαυτό του στο επίπεδο του θείου. Αυτός είναι ο σωστός δρόμος για να γίνει ο άνθρωπος «πρώτος».

            Ο Θεάνθρωπος Κύριος αποκαλύπτει την αγάπη Του ως διακονία προς τον άνθρωπο, ο οποίος «ουκ ήλθε διακονηθήναι αλλά διακονήσαι». Η διακονία αποκαλύπτει την αγάπη, την προσφορά, τη θυσία του Εαυτού Του «υπέρ της του κόσμου ζωής και σωτηρίας».

            Τελικά αν δεχθούμε αυτή τη σωτηριωδη αλήθεια, τότε η σχέση μας με τον Ιησού Χριστό θα είναι προσωπική  μετοχή και κοινωνία στην αγάπη Του. Αυτό το υπόδειγμα μας προσφέρει η σημερινή εορταζόμενη οσία Μαρία η Αιγυπτία. Έζησε μέσα στην αμαρτία, αλλά με τη μετάνοια της έφθασε στο ύψος του αγιασμού. Γι αυτό και η Εκκλησία μας την προβάλλει σήμερα για να παίρνουμε θάρρος και να θερμαίνεται  η καρδιά μας και η ελπίδα μας για την εν Χριστώ σωτηρία που μας πρόφερε μέσα απ’ τα Άχραντα Πάθη και την Ανάσταση Του ο Κύριος της δόξας.  

            π. γ. στ.

            Καλή Κυριακή

Οσία Μαρία η Αιγυπτία

            Τη αυτή ημέρα, Κυριακή Πέμπτη των Νηστειών, διετάχθημεν μνήμην ποιείσθαι της οσίας Μητρός ημών Μαρίας της Αυγυπτίας.

Απήρε πνεύμα, σαρξ απερρύη πάλαι.

Τον όστινον, γη, κρύπτε νεκρόν Μαρίας.

           

Απολυτίκιον. Ήχος πλ. δ΄

            Εν σοι Μήτερ ακριβώς διεσώθη το κατ’ εικόνα. Λαβούσα γαρ τον Σταυρόν, ηκολούθησας τον Χριστόν, και πράττουσα εδίδασκες, υπεροράν μεν σαρκός, παρέρχεται γαρ. Επιμελείσθαι δε ψυχής πράγματος αθανάτου. διο και μετά Αγγέλων συναγάλλεται, οσία Μαρία το πνεύμα σου.

Κοντάκιον. Ήχος γ΄. Η Παρθένος σήμερον

            Η πορνείας πρότερον, μεμεστωμένη παντοίαις, Χριστού Νύμφη σήμερον, τη μετανοία εδέχθης. Αγγέλων, την πολιτεία επιποθούσα, δαίμονας, Σταυρού τω όπλω καταπατούσα. Δια τούτο βασιλείας, εφάνης νύμφη          Μαρία ένδοξε.

            Ταις αυτής πρεσβείαις, ο Θεός, ελέησον , και σώσον ημάς . Αμήν.

Ομιλία π.Ευ.Πριγκιπάκη εν όψει της Μεγάλης Εβδομάδας

Ανακοινώνεται ότι την προσεχή Δευτέρα, 22 Απριλίου και στην αίθουσα ομιλιών του πνευματικού μας κέντρου θα πραγματοποιηθεί επίκαιρη εκδήλωση εν όψει της Μεγάλης Εβδομάδας και των Αχράντων Παθών του Κυρίου.

Θα ομιλήσει ο πρωτοπρεσβύτερος π. Ευάγγελος Πριγκιπάκης, Δρ. Θεολογίας με θέμα:

            «Π Ο Ρ Ε Ι Α   Π Ρ Ο Σ  Τ Ο   Π Α Θ Ο Σ  Κ Α Ι  Τ Η Ν  Α Ν Α Σ Τ Α Σ Η»

            Της ομιλίας θα προηγηθεί εκτέλεση Βυζαντινών Ύμνων υπό την δ/ νση του  κ. Δημητρίου Γαλάνη, πρωτοψάλτη του ιερού Ναού μας.

            Ώρα έναρξης : 7 μ. μ.   

Τι να σημαίνει άραγε;

Εἰ τό φέρον σέ φέρει, φέρε καί φέρου˙ 

εἰ δ’ ἀγανακτεῖς, 

καί σαυτόν λυπεῖς καί τό φέρον σέ φέρει.

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Καθημερινά σήματα πορείας

          «Ει τις υμάς ευαγγελίζεται παρ’ ό παρελάβετε ανάθεμα έστω» (Γαλ. 1,9)

        Την αλήθεια του Θεού την κηρύττουν οι άνθρωποι της Αλήθειας. Την ορθόδοξη πίστη κρατεί και διδάσκει η Εκκλησία του Χριστού. Εν τούτοις υπάρχουν πάντοτε και ψευδοδιδάσκαλοι που νοθεύουν την διδασκαλία της πίστεως και επιδιώκουν ν’ αποπλανήσουν τα λογικά πρόβατα της ποίμνης του Χριστού.

          Το έργο τους είναι σκοτεινό και αντίθετο προς το πνεύμα του χριστιανικού ευαγγελίου, καταστροφικό και ολέθριο για τους πιστούς. Γι’ αυτό ο απ. Παύλος δεν διστάζει να τους αναθεματίσει. Ένα είναι το ευαγγέλιο του Χριστού. Μία η ορθή πίστη και διδασκαλία. Είναι εκείνη που παρέδωσαν οι άγιοι Απόστολοι και γραπτά και προφορικά ως ιερά παρακαταθήκη στην Εκκλησία του Χριστού, η οποία την αρχή και την συνέχεια της απ’ αυτούς.

       Κάθε άλλη αντίθετη διδασκαλία, είναι διδασκαλία πλάνης, διασπαστική προσπάθεια του σώματος του Χριστού, το οποίο είναι η Εκκλησία. Γι’ αυτό απαιτείται άγρυπνη προσοχή, ώστε οι χριστιανοί να μη πέφτουν θύματα της προπαγάνδας τέτοιων διδασκάλων της πλάνης.  

 Πηγή: Δ. Γ. Παναγιωτόπουλου, «Από την Πηγή της Αλήθειας»

"Ο ευλογημένος κόπος συγκινεί το Θεό"

 

          Ο Γέροντας Παΐσιος έδινε μεγάλη σημασία στον ευλογημένο κόπο. Χωρίς κόπο και αγώνα κανείς δεν αγίασε. Ο κόπος συγκινεί το Θεό και διαπίστωνε, ότι η σημερινή νέα γενιά έχει μία οκνηρία που μεταφέρεται και στη μοναχική ζωή. Θέλουν ν’ αγιάσουν χωρίς κόπο. Ο άγ. Γρηγ. ο Σιναίτης λέγει: «Πάσα γαρ εργασία σωματική τε και πνευματική μη έχουσα πόνον ή κόπον ουδέποτε καρποφορεί τω ταύτην μετερχομένω».

        Έλεγε χαριτολογώντας: «Δεν είναι καλύτερα να κάνετε αγρυπνία ξαπλωμένοι στο κρεβάτι, να πάρουμε και ένα κασετόφωνο, να βάλουμε ψαλμωδία, να κάνουμε κι ένα αχυρένιο ασκητή που να κινείται με μηχανάκι για να μας κάνει τις μετάνοιες και να τραβάει το κομβοσχοίνι;» , θέλοντας να ψέξει τη σύγχρονη νοοτροπία που ζητά τα εύκολα και αποφεύγει τον σωματικό κόπο. Να προσέξουμε να μην αποκτήσουμε αυτό το πνεύμα που υπάρχει στον κόσμο.

          «Το χωρίς κόπον γενόμενον έργον η δικαιοσύνη έστι των κοσμικών»

(Αββάς Ισαάκ  Σύρος)

Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης

Η μνήμη...πονάει "όπου κι αν την αγγίξεις"

Επιστολή σ’ έναν σύγχρονο νέο

  

          «...Η Ελευθερία. Ο κάθε άνθρωπος δεν μπορεί παρά ν’ αρχίζει από εκεί. Και η ελευθερία είναι μια μνήμη που κάθε γενιά πληρώνει το τίμημά της. Η δική μου γενιά πλήρωσε το τίμημα την ώρα της Κατοχής. Η δική σου ποιο τίμημα πλήρωσε; Το μόνο για το οποίο μπορεί να υπερηφανεύεσαι, είναι ότι παραβίασες πόρτες ανοιχτές και οργίασες με την ανοχή που σου χάρισε η σαστισμένη από την εξέλιξη κοινωνία.

          Είσαι ένας ήρωας της εποχής άνευ εμποδίων. Θυμάσαι τι δήλωνες;

          Αμφισβήτηση, εξέγερση, σπάσιμο της εξάρτησης, γκρέμισμα των φραγμών, κατάργηση των απαγορεύσεων, εκπλήρωση των επιθυμιών.

          Και τι απέδειξες απ’ όλα αυτά στην πράξη; Ότι εξασφάλιζες με το αζημίωτο την ατομική σου καλοπέραση που τη συγχέεις με την γυμνή κόψη του φρικτού μυστηρίου της ελευθερίας.

          Είσαι όμως πιο «αστός» από εκείνους που κατηγορείς, όταν διεκδικείς με το ζύγι κάτι πιο πολύτιμο από την ατομική ευδαιμονία. Γιατί αυτό που ζητείς έξω σου, την ελευθερία, δεν την έχεις μέσα σου. Δεν σου μιλούν ποτέ για την «κόψη την τρομερή», ώστε να νοιώθεις τη νόημα των παρακάτω στίχων:

          Χωρίς κανένα κάγκελο και δίχως

          απεραντοσύνη

          χωρίς αιωνιότητα

          δίχως τ’ αντίθετο της

          αγέννητη και ξένη προς τον θάνατο

          λάμπει στα φυλλοκάρδια η ελευθερία. (Ν. Καρούζος)

          Έμαθες να λατρεύεις το ΕΣΥ σου. Η ελευθερία όμως ζει με το βαρύ ΕΣΥ που σηκώνεις μέσα σου.

          Αυτό το ΕΣΥ οι παλιοί δάσκαλοι και ήξεραν και μπορούσαν να το διδάξουν. Μας είχαν συστήσει σε κάποια πρόσωπα, για να μας χτίσουν το ΕΣΥ μας. Μας γνώρισαν για δάσκαλο της αρετής τον ξυπόλητο ρακένδυτο, τον έφηβο γέροντα, τον χασομέρη της διαλεκτικής, τον Σωκράτη, ο οποίος εισηγήθηκε τον πολιτισμό. Κι ακόμη μας έλεγαν ότι Άνθρωπος θα πει μια πληγή από λόγχη, δύο καρφιά στις παλάμες, ένας Γολγοθάς στο πνεύμα και στο κορμί, ένας σταυρός που λάμπει στην καρδιά σαν μαρτύριο και μαρτυρία Αγάπης.

          Μας γνώρισαν Αυτόν που είναι η μόνη αγάπη, η εξόριστη, η κυνηγημένη στους δρόμους, η λιθοβολημένη, που κυκλοφορεί μέσα στις αρτηρίες  μας , μέσα στο αίμα μας, που τελετουργεί τα πάθη μας και την ανάστασή μας: τον Χριστό.

          Αυτά τα υποδείγματα έδινε εκείνο το σχέδιο για να πλάσει εκείνο το ΕΣΥ.

          Πες μου, τώρα που βγαίνεις στον κόσμο μεσ’ από την ανατιναγμένη παιδεία, ποιο πρότυπο έχεις βάλεις στην θέση αυτού του σχεδίου που ρήμαξες; Έχεις;

Πηγή: Τάσος Λιγνάδης, «Καταρρέω» (Καθημερινή, 4-11-1984)