Έντονα συζητήθηκε η εισήγηση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτής Πολιτικής (ΙΕΠ)
για περικοπή μιας ώρας διδασκαλίας του μαθήματος των Αρχαίων Ελληνικών στην Α΄
Λυκείου, Άσχετα από την κατεύθυνση προς την οποία τελικά κινήθηκαν τα πράγματα,
η πρόταση του ΙΕΠ είναι ενδεικτική της απαξίωσης του μαθήματος, που με περισσή
ευκολία μπορεί να θεωρηθεί ότι…
«περισσεύει», σε μια εποχή που οι ανθρωπιστικές σπουδές γενικώτερα βρίσκονται σε κρίση.
Κι’ όμως , σήμερα χρειαζόμαστε
την ανθρωπιστική παιδεία όχι λιγώτερο, αλλά περισσότερο από παλιότερα. Στην
εποχή της τεχνολογικής έκρηξης, της παραπληροφόρησης και της τεχνικής
νοημοσύνης, η ανθρωπιστική παιδεία μπορεί να συμβάλλει στη ανάπτυξη της
κριτικής και δημιουργικής σκέψης, των εκφραστικών δεξιοτήτων, της ηθικής και
κοινωνικής συνείδησης- χώρια που για μας συνδέεται στενά και με την πολιτισμική και Ελληνική γλωσσική
ταυτότητα του ελληνισμού.
Κι όμως ο μέσος μαθητής σήμερα, σχολιάζοντας
ειρωνικά ότι προφανώς δεν υπάρχει περίπτωση να συναντήσει στον δρόμο κάποιον
…αρχαίο Έλληνα και να χρειασθεί να πιάσει κουβέντα μαζί του, στην καλύτερη
περίπτωση αντιλαμβάνεται τη χρησιμότητα του μαθήματος μόνο για όσους προτίθενται
να γίνουν φιλόλογοι. Άραγε, θα μπορούσαμε να καταλάβουμε σήμερα αυτό που
έλεγε ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, ότι η θητεία του στην αρχαία ελληνική γλώσσα
υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική του άσκηση, καθοριστική για την πορεία και την
εξέλιξή του; Και βέβαια, ας θυμηθούμε ότι ο Χάιζενμπεργκ δεν έγινε ….φιλόλογος,
αλλά κορυφαίος θεωρητικός φυσικός, θεωρούμενος και ως ο εισηγητής της
Κβαντομηχανικής.
`»ΖΩΗ», τ. 4404
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου