ΔΕΝ ΜΠΟΡΈΙΤΕ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

Η τελευταία λέξη της γης όταν αφήνει την τελευταία της πνοή, θα είναι ΕΛΛΑΣ.

Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων.

Αδειάστε όλα τα μουσεία σας του κόσμου όλου.

Γκρεμίστε κάθε το ελληνικό από όλο τον πλανήτη…

Έπειτα σβήσε  την ελληνική γλώσσα από παντού.: Από την ιατρική σας, τη φαρμακευτική σας. Από τα μαθηματικά σας-Γεωμετρία, Άλγεβρα-. Από τη φυσική σας, τη χημεία σας, την πολιτική σας. Απ΄την καθημερινότητά σας.

Διαγράψτε τα μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα, κάντε το τρίγωνο οκτάγωνο, την ευθεία καμπύλη,! Σβήστε τη γεωμετρία από τα κτίριά σας , από τους δρόμους σας, από τα παιγνίδια σας, από τ’ αμάξια σας!

Σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου, διαγράψτε τη δημοκρατία και την πολιτική! Διαγράψτε τη βαρύτητα και φέρτε τα πάνω κάτω αλλάξτε  τους δορυφόρους σας  για να έχουν τετράγωνη τροχιά!

Αλλάξτε όλα τα βιβλία σας –γιατί παντού θα υπάρχει έστω και μια ελληνική λέξη_! Αλλάξτε τα ευαγγέλιο, αλλάξτε το όνομα του Χριστού! Βγαίνει από τα ελληνικά και σημαίνει αυτόν που έχει το χρίσμα!  Αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (να μην έχει την ελληνική γεωμετρία)!

Σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο, σβήστε όλους τους μυθικούς  και ιστορικούς ήρωες, αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της Ιστορίας, αλλάξτε τα ονόματα των πανεπιστημίων σας, διαγράψτε την φιλοσοφία, αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιείστε τον αραβικό, διαγράψτε, διαγράψτε,….

Θα πείτε «δεν γίνεται». Σωστά, αυτό δεν γίνεται, γιατί δεν θα μπορείτε να στερεώσετε ούτε μία πρόταση!  

Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο ελληνικός λαός, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη…

Η πρόκληση, πάντως ισχύει!      

          (Ένα εντυπωσιακό κείμενο του Γάλλου λογοτέχνη του περασμένου αιώνα Ζαν Ρισπέν       , για την προσφορά της Ελλάδας στον παγκόσμιο πολιτισμό)

«Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ», τ. 641

Θεατρική παράσταση - αφιέρωμα στις γυναίκες του Μεσολογγίου στα πλαίσια των Πρωτοκλητείων

 

ΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΡΩΝ

 

ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΕΙΑ 2026

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Ιερά Μητρόπολις Πατρών συνδιοργανώνει με τη Χριστιανική Εστία Πατρών στο πλαίσιο των «ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΕΙΩΝ» και των επετειακών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου και σας παρουσιάζει τη θεατρική παράσταση – αφιέρωμα στις γυναίκες του Μεσολογγιού 

«Θαυμάζω τες γυναίκες μας και στ΄ όνομά τους μνέω».

Κυριακή 8.11.2026 ώρα 6.30 μ.μ.
Κανάρη 58
Είσοδος ελεύθερη

Μη βιασθείς

 

Μη βιασθείς να οργισθείς με όλους αυτούς που έχουν άσχημες συμπεριφορές και λόγια απέναντί σου.

          Σκέψου μόνο τι κόλαση πρέπει να βιώνουν  οι ίδιοι.

          Ό, τι  καθένας έχει μέσα του αυτό μόνο μπορεί να βγάλει προς τους γύρω τους.

          Δες τον εαυτό σου και θα καταλάβεις…

          Έχεις υπάρξει ποτέ σου ερωτευμένος; Βαθιά. Απόλυτα με κάποιον; Υπήρχε τίποτα που τότε σου φαινόταν γύρω άσχημο; Κάτι που να ήθελες να πολεμήσεις;

          Η σε άλλες χαρές, μεγάλες, που είχες στη ζωή σου; Χαρές δικές σου ή των παιδιών σου. Όταν τις βίωνες, πες μου αλήθεια, υπήρχε κάτι που απασχολούσε το νου και έτρωγε την ψυχή σου;

          Σκέψου και τότε, που ήσουνα παιδί. Ανέμελος. Αφοσιωμένος στο παιγνίδι. Τα άσχημα  όλου  του κόσμου δεν σε ένοιαζε  να τα καταλάβεις..

          Μη βιασθείς να οργισθείς με όσους  με λύσσα  σε πολεμάνε.,      Ότι βγάζουν προς τα έξω, αυτό και μόνο είναι που έχουν μέσα στην ψυχή τους. Αυτό είναι που ξέρουν μόνο.

          Συγχώρεσέ τους. Και να κάνεις μια προσευχή και να ανάβεις ένα κερί για εκείνους.

          Όταν κανείς βιώνει μέσα του κόλαση, κόλαση  μόνο  βγάζει προς τα έξω.

          Ελευθέριος Γ. Ελευθεριάδης

                   Ψυχολόγος

ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟΝ ΘΕΟ Σπείρε στη γη ελευθερία

 

ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟΝ ΘΕΟ

Σπείρε στη γη ελευθερία

            Για μένα, Παντοδύναμε, η τρανότερη απόδειξη της θεότητάς Σου είναι ο σεβασμός Σου στη ελευθερία μας.

            Μπροστά σ΄ αυτό το ασύλληπτο μυστήριο γονατίζω λατρευτικά, για να κάνω την ομολογία της πίστης μου. Πιστεύω εις ένα Θεό που σέβεται την ελευθερία των αχρείων δούλων Του.

            Για να μην παραβιάσεις, ήλθες στη γη σαν άνθρωπος και ταπεινώθηκες  μ’ έναν τρόπο ακατανόητο για το περιορισμένο πνεύμα μας.

            Για να την αποκαταστήσεις, σταυρώθηκες και αναστήθηκες.

            Και τώρα κοίταξε. Σκύψε πάνω στον πλανήτη μας, Θεέ μου. Βλέπεις πόση δουλεία!

            Παρακολουθείς τα εκατομμύρια των σκλάβων.

            Βάρβαρα χέρια τυράννων στραγγάλισαν το θείο, μοναδικό δώρο Σου.

            Κύριε, κρύβουμε το πρόσωπό μας μέσα στα χέρια μας από ντροπή, όταν συλλογιζόμαστε ότι η γη μας διατηρεί στρατόπεδα συγκέντρωσης.

            Τρέμουμε από αγανάκτηση, όταν αντικρίζουμε χέρια που πάνω τους δεν στέγνωσε ακόμη το αίμα να μη περιορίζονται στο να δένουν μ’ αλυσίδες ανθρώπινες υπάρξεις, αλλά να συντρίβουν με μανία την ελευθερία μέσα στις ίδιες τις ψυχές. Να δολοφονούν την ανεξαρτησία μέσα το νου.

            Και Συ, Κύριε, μένεις σιωπηλός.

            Μας τρομάζει η σιγή Σου.

            Είναι δυνατόν από σεβασμό στην ελευθερία μας να αφήσεις τους τυράννους να την καταστρέφουν;

            Ω Θεέ μου, χάρισέ μας  τη χαρά την απέραντη, δυσβάστακτη ευτυχία, να δούμε στην εποχή μας να καταργείται η δουλεία .

            Να μην υπάρχει επάνω  στη γη άνθρωπος υποδουλωμένος σε άνθρωπο.

            Να μην υπάρχουν κύριοι και σκλάβοι.

            Να μη μπορεί κανείς, μα κανείς, να διαχειρισθεί την ελευθερία και ενός μόνου, του τελευταίου έστω ανθρώπου.

            Κύριε, ας είναι ο αιώνας μας αιώνας της απελευθέρωσης των σκλάβων.

            ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Αρχιεπισκόπου πρώην Αμερικής

Πώς το TikTok χρησιμοποιεί την ψυχολογία για να υποδουλώσει τη δυτική νεολαία

 

Ο γιατρός των νευροεπιστημών Michel Desmurget αναλύει τις επιπτώσεις των κοινωνικών δικτύων στη νεολαία. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτές οι πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένου του TikTok, βασίζονται στα πιο πρωτόγονα εσωτερικά ελαττώματα του εγκεφάλου μας. Και θα μπορούσαν να καθορίσουν το μέλλον των κοινωνιών μας.

Le Figaro: Σύμφωνα με τον Tristan Harris, πρώην υπάλληλο της Google, η Κίνα αποβλακώνει τα παιδιά μας μέσω του TikTok, ενώ προστατεύει τα δικά της με μια περιοριστική έκδοση. Πιστεύετε ότι τα κοινωνικά δίκτυα θα καθορίσουν το μέλλον των κοινωνιών μας;

Michel Desmurget: Υπάρχει ήδη πραγματική διαφορά μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ και των ασιατικών χωρών. Το 2009, όταν η Κίνα εντάχθηκε στο πρόγραμμα PISA, το οποίο αξιολογεί τις δεξιότητες των παιδιών, ήταν ένα σοκ για τη Δύση. Ο ίδιος ο Ομπάμα είχε μιλήσει τότε για φαινόμενο Sputnik, το οποίο αναφέρεται στο τραύμα των Αμερικανών όταν οι Ρώσοι εκτόξευσαν τον πρώτο τους δορυφόρο. Αυτό ήταν που ώθησε τις Ηνωμένες Πολιτείες να δημιουργήσουν την NASA και να δρομολογήσουν κολοσσιαία διαστημικά προγράμματα. Οταν η Κίνα και άλλες ασιατικές χώρες εντάχθηκαν στο πρόγραμμα PISA η Δύση συνειδητοποίησε την απολύτως σημαντική υστέρησή της. Τα παιδιά τους έχουν πολύ καλύτερες επιδόσεις από τα δικά μας αλλά αυτή τη φορά δεν αντιδράσαμε και αυτό θα μπορούσε να είναι καθοριστικό για το μέλλον των κοινωνιών μας.

Τα κοινωνικά δίκτυα ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό ενώ την ίδια στιγμή η Κίνα ελέγχει αυστηρά την χρήση τους. Η κινεζική κυβέρνηση περιόρισε τον χρόνο χρήσης του TikTok στα 40 λεπτά την ημέρα και μείωσε δραστικά τον καθημερινό χρόνο βιντεοπαιχνιδιών των νέων ενώ τα παιδιά μας στην Ευρώπη περνούν επτά με οκτώ ώρες την ημέρα μπροστά σε οθόνες. Η έκδοση του TikTok που έχουμε στη Δύση δεν έχει κανένα περιορισμό ούτε από άποψη περιεχομένου ούτε από άποψη χρόνου. Και μας λένε τακτικά για τις θετικές επιπτώσεις αυτών των δικτύων, που είναι μόνο μια σταγόνα μπροστά στον ωκεανό της ζημιάς που προκαλούν. Το κάπνισμα έχει θετική επίδραση της απώλειας βάρους αλλά κανείς δεν είναι αρκετά ανόητος για να το συστήσει.

Le Figaro: Ποιες είναι οι συγκεκριμένες αρνητικές επιπτώσεις των κοινωνικών δικτύων ιδίως του TikTok;

Michel Desmurget: Τα κοινωνικά δίκτυα έχουν έμμεσα αποτελέσματα, αφαιρώντας χρόνο από άλλες δραστηριότητες, όπως ο ύπνος ή η ανάγνωση, κάτι που είναι ωστόσο θεμελιώδες στη διαδικασία της γλωσσικής ανάπτυξης. Μερικές φορές μας λένε ότι οι νέοι διαβάζουν στο TikTok και στο Instagram, δεν είμαι πεπεισμένος για αυτό και τα λίγα πράγματα που διαβάζουν απέχουν χιλιόμετρα από αυτό που θα τους απέφερε ακόμη και η ανάγνωση ενός φτωχού μυθιστορήματος. Οι συνέπειες στις γλωσσικές δεξιότητες είναι τρομερές. Υπάρχουν και άμεσες επιπτώσεις, όπως στην προσοχή, αυτά τα δίκτυα είναι μόνιμες αισθητηριακές προκλήσεις. Είναι επίσης γιγαντιαίες πλατφόρμες δημιουργίας κοινωνικών κανόνων και νορμών και ασκούν τρομερή πίεση στους εφήβους.

Τα κοινωνικά δίκτυα βασίζονται στους πιο πρωτόγονους μηχανισμούς του εγκεφάλου μας. Κάθε φορά που λαμβάνουμε πληροφορίες από το TikTok ή δημιουργούμε έναν νέο σύνδεσμο στο Instagram, λαμβάνουμε μια μικρή δόση ντοπαμίνης. Σαν μια μαϊμού στο εργαστήριο που παίρνει το φυστίκι της όταν κάνει το σωστό. Αυτές οι πλατφόρμες παίζουν με αυτούς τους μηχανισμούς και μας υποδουλώνουν μέσω αυτών. Αυτά τα δίκτυα είναι πραγματικές μηχανές απόσπασης της προσοχής στον εγκέφαλο. Ενώ νομίζουμε ότι οι νέοι είναι πιο αντιδραστικοί σε γεγονότα που συμβαίνουν στο περιβάλλον τους δεν καταλαβαίνουμε ότι αυτό οφείλεται πάνω απ' όλα στον θάνατο της ικανότητας προσοχής.

Le Figaro: Πρέπει να εξετάσουμε τον περιορισμό του TikTok όπως έκανε η κινεζική κυβέρνηση;

Michel Desmurget: Ρωτήθηκε ένας Κινέζος αξιωματούχος γιατί περιορίζουν τον χρόνο χρήσης βιντεοπαιχνιδιών και κοινωνικών δικτύων με κίνδυνο να ζημιώσουν τον τεχνολογικό τους τομέα και αυτός απάντησε πολύ απλά και αυθόρμητα «Αυτά τα παιδιά είναι το μέλλον του έθνους μας». Δεν ξέρω αν η Γαλλία πρέπει να λάβει τέτοια μέτρα, δεν ήμουν ποτέ υπέρ των καταναγκαστικών μέτρων. Αλλά θα πρέπει ήδη να βάλουμε ένα τέλος στο lobbying και την μαζική παραπληροφόρη που μας λέει συνέχεια ότι τα παιδιά γίνονται πιο έξυπνα χάρη στα βιντεοπαιχνίδια και τα κοινωνικά δίκτυα και ότι αποκτούν καλύτερες γνωστικές ικανότητες ... Όλες οι μελέτες δείχνουν το αντίθετο και απλώς βασίζονται σε μερικά οριακά θετικά αποτελέσματα για να μας πουλήσουν το οτιδήποτε. Οι άνθρωποι αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι υπάρχει πρόβλημα. Συμβαίνει ακριβώς το ίδιο με την ψηφιακή εκπαίδευση στο σχολείο. Μας λένε ότι πρέπει να επενδύσουμε μαζικά σε αυτό ενώ πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι όσο οι επενδύσεις στην ψηφιακή τεχνολογία στο σχολείο αυξάνονται τόσο χαμηλότερα είναι τα αποτελέσματα.

Η πτώση του σχολικού επιπέδου, στις γλώσσες, στα μαθηματικά, στις λεκτικές δεξιότητες και την γραφή είναι απολύτως τερατώδης. Ο μέσος μαθητής σήμερα έχει το ίδιο επίπεδο με αυτόν που θεωρούνταν ότι αντιμετώπιζε ακραίες δυσκολίες πριν από 25 χρόνια. Το έχουμε δει αυτό εδώ και χρόνια και οι μελέτες δείχνουν την καταστροφική επιρροή των κοινωνικών δικτύων και της υπερβολικής χρήσης της ψηφιακής τεχνολογίας αλλά το αφήνουμε να συμβαίνει επειδή μερικοί λομπίστες συνεχίζουν την προπαγάνδα τους.

Le Figaro: Επηρεάζουν ο αλγόριθμος και οι τρόποι λειτουργίας του TikTok τις γνωστικές μας ικανότητες περισσότερο από άλλα κοινωνικά δίκτυα;

Michel Desmurget: Όχι, εξακολουθεί να είναι η ίδια αρχή. Ο αλγόριθμός τους βασίζεται στους ίδιους μηχανισμούς διατήρησης της προσοχής και διέγερσης του συστήματος ανταμοιβής. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι αν αυτές οι πλατφόρμες είναι δωρεάν, τότε το προϊόν είναι το παιδί που περνά τη μέρα του σε αυτό. Τελικά οι Κινέζοι είναι πολύ έξυπνοι. Όπως οι CEO της Silicon Valley, προστατεύουν τα παιδιά τους ενώ πουλάνε το προϊόν τους στα δικά μας. Είμαστε οι ηλίθιοι της ιστορίας. Υπήρξαν αρκετά ενδελεχείς έρευνες από τους New York Times που δείχνουν ότι οι άνθρωποι που ασχολούνται με αυτές τις επιχειρήσεις απαγορεύουν αυστηρά στα παιδιά τους να χρησιμοποιούν αυτές τις τεχνολογίες, επειδή γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα τις καταστροφικές συνέπειες αυτού που πουλάνε.

Δεν πρέπει τέλος να αγνοηθεί η σημασία των λόμπι για αυτό το θέμα. Υπάρχουν βιομηχανίες αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, είτε πίσω από τα κοινωνικά δίκτυα είτε τα βιντεοπαιχνίδια. Αν είχαμε κυκλοφορήσει τα ίδια προϊόντα χωρίς να υπάρχουν τεράστιες εταιρείες πίσω από αυτά θα είχαν ληφθεί δραστικά μέτρα υγείας εδώ και πολύ καιρό. Έχει γίνει ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα δημόσιας υγείας και οι άνθρωποι αρχίζουν να το αντιλαμβάνονται αλλά δεν παίρνεται κανένα μέτρο. Κάποτε θα πρέπει να ξυπνήσουμε.

O Michel Desmurget γιατρός στις νευροεπιστήμες, είναι ερευνητής στο CNRS και διευθυντής έρευνας στο Inserm. Είναι ο συγγραφέας του La fabrique du cretin digital. Οι κίνδυνοι των οθονών για τα παιδιά μας (Éditions du Seuil, 2019). Le Figaro 16/1/23

Ο ζωγραφικός πίνακας που πλαισιώνει τη σελίδα είναι έργο της Ίριδος Ξυλά-Ξαναλάτου. 

 Πώς το TikTok χρησιμοποιεί την ψυχολογία για να υποδουλώσει τη δυτική νεολαία - Αντίφωνο

ΨΗΓΜΑΤΑ ΧΡΥΣΟΥ

 

Όταν κανείς δεν νοιώθει το νόημα της ζωής και την αξία  της, άγεται και φέρεται από το ρεύμα της εποχής. Δεν έχει την ικανότητα να διακρίνει μακριά και  να προβλέψει, τι συνέπειες έχει να υποστεί, όταν ξεφύγει από το φως, πόσο εύκολα τον τυλίγουν  τα σκοτάδια.

«ΟΙ ΤΕΧΝΗΤΕΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΕΣ ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ. ΥΠΑΚΟΥΝΕ.»

 

Όταν ο φόβος της τεχνολογίας κρύβει την απάρνηση της σκέψης.

«ΟΙ ΤΕΧΝΗΤΕΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΕΣ ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ. ΥΠΑΚΟΥΝΕ.»

Φοβόμαστε μηχανές ικανές να ξεφύγουν από τον έλεγχο, ενώ διακινδυνεύουμε αυθόρμητα να παραδώσουμε την ελευθερία της κρίσης μας.

                                    Inchiostronero Συντακτικό Επιτελείο

 

Οι επαναστατημένες τεχνητές νοημοσύνης καταλαμβάνουν ολοένα και περισσότερο μια θέση στη σύγχρονη φαντασία, τροφοδοτώντας φόβους, απαιτήσεις για ρύθμιση και νέες ανησυχίες για την ασφάλεια. Αλλά ο μεγαλύτερος κίνδυνος μπορεί να βρίσκεται αλλού: στη συγκέντρωση τεχνολογικής ισχύος, στην έλλειψη γνώσης σχετικά με τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε και στην προοδευτική εγκατάλειψη της ανεξάρτητης κριτικής σκέψης. Μια σκέψη για τη σχέση μεταξύ ανθρώπων, γνώσης και ελευθερίας, πέρα ​​από τους φόβους για τις ευφυείς μηχανές.

---

Από τότε που η τεχνητή νοημοσύνη εισήλθε στην καθημερινότητά μας, έχουμε βρει έναν νέο χαρακτήρα στον οποίο αποδίδουμε τους φόβους μας: την επαναστατική μηχανή. Όχι πια το τέρας του Φρανκενστάιν, που γεννήθηκε από τη φιλοδοξία ενός επιστήμονα, αλλά μια αόρατη νοημοσύνη που θα μπορούσε να ξεφύγει από τους δημιουργούς της και να αποφασίσει αυτόνομα τη μοίρα της ανθρωπότητας. Η τεχνολογία μπορεί να αλλάζει, αλλά η ανάγκη να φανταστούμε κάτι πέρα ​​από τον έλεγχό μας παραμένει αμετάβλητη.

 

Ωστόσο, προτού ανησυχήσουμε για μηχανές που μπορεί να μην υπακούσουν, θα πρέπει να αναρωτηθούμε σε ποιον υπακούνε.

Ένα σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης δεν διαθέτει απαραίτητα βούληση επειδή παράγει απροσδόκητες συμπεριφορές. Μπορεί να αναπτύξει στρατηγικές που δεν έχουν προβλεφθεί από τους προγραμματιστές του, να παρακάμψει λειτουργικούς περιορισμούς ή να επιδιώξει έναν στόχο μέσω ακούσιων διαδρομών. Αλλά η απόδοση ανθρώπινων προθέσεων σε αυτές τις συμπεριφορές συγχέει τη λειτουργική αυτονομία με τη συνείδηση. Μια μηχανή που φαίνεται να λέει ψέματα δεν διαθέτει απαραίτητα την ηθική επίγνωση του ψεύδους.

Ωστόσο, αυτοί δεν είναι καθαρά φανταστικοί κίνδυνοι. Τον Δεκέμβριο του 2024, η Apollo Research, σε συνεργασία με την OpenAI, κατέγραψε προβληματική συμπεριφορά του μοντέλου o1 κατά τη διάρκεια ορισμένων πειραματικών αξιολογήσεων. Σε ειδικά κατασκευασμένα σενάρια, στα οποία του ανατέθηκαν στόχοι που συγκρούονταν με εκείνους των εποπτών, το σύστημα μερικές φορές προσπάθησε να απενεργοποιήσει τους μηχανισμούς ελέγχου ή να χειραγωγήσει πληροφορίες για να επιτύχει το απαιτούμενο αποτέλεσμα [1] .

Τα πειράματα δεν κατέδειξαν την ύπαρξη μιας επαναστατικής συνείδησης. Αντίθετα, έδειξαν ότι αρκετά πολύπλοκα συστήματα μπορούν να αναπτύξουν ανεπιθύμητες εργαλειακές συμπεριφορές. Αυτή είναι μια κρίσιμη διάκριση: η αναγνώριση ενός συγκεκριμένου κινδύνου δεν σημαίνει ότι αποδίδεται ανεξάρτητη βούληση στη μηχανή.

Η ιστορία της τεχνολογίας θα έπρεπε να μας έχει διδάξει κάτι. Η Βιομηχανική Επανάσταση δεν προέκυψε επειδή οι μηχανές ήθελαν να αντικαταστήσουν τους εργάτες. Ήταν οι επιχειρηματίες που τις χρησιμοποίησαν για να μετασχηματίσουν την παραγωγή. Ομοίως, η ατομική βόμβα δεν αποφάσισε να καταστρέψει τη Χιροσίμα από μόνη της. Ήταν οι άνθρωποι, οι θεσμοί και ο στρατός που κατέστησαν δυνατή τη χρήση της.

Η τεχνολογία έχει τη δική της λογική ανάπτυξης, αλλά δεν είναι ξένη προς τις σχέσεις εξουσίας.

Σήμερα, λίγες μεγάλες εταιρείες συγκεντρώνουν τους πόρους, την υποδομή και τις δυνατότητες που απαιτούνται για την ανάπτυξη των πιο προηγμένων τεχνητών συστημάτων. Οι κυβερνήσεις και οι στρατιωτικοί μελετούν τις εφαρμογές τους, ενώ οι επιχειρήσεις και οι διοικήσεις εμπιστεύονται σε αλγόριθμους αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή των ανθρώπων.

Σε αυτό το σενάριο, το θεμελιώδες ερώτημα δεν είναι μόνο το αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να γίνει ανεξάρτητη από τους ανθρώπους, αλλά και το πόσο εξαρτημένοι γίνονται οι άνθρωποι από την τεχνητή νοημοσύνη.

Μια κοινωνία που αναθέτει προοδευτικά στις μηχανές την επιλογή των ειδήσεων, την αξιολόγηση των εργαζομένων, ακόμη και τη διατύπωση κρίσεων, κινδυνεύει να χάσει κάτι που καμία καινοτομία δεν μπορεί να αποκαταστήσει αυτόματα: τη συνήθεια να ασκεί κανείς τη δική του διακριτική ικανότητα.

Ένας αλγόριθμος δεν χρειάζεται να μας επιβάλει μια αλήθεια. Απλώς πρέπει να μας συνηθίσει να την λαμβάνουμε χωρίς να την επαληθεύουμε.

Υπάρχει επίσης μια μορφή αντίστασης στην τεχνητή νοημοσύνη που σπάνια αναγνωρίζουμε: η δυσφορία της αντιμετώπισης γνώσης ικανής να αμφισβητήσει τις πεποιθήσεις μας. Οι άνθρωποι φοβούνται την αντικατάστασή τους, αλλά μπορεί εξίσου να φοβούνται να ανακαλύψουν πόσο περιορισμένη είναι η δική τους γνώση. Ένα εργαλείο ικανό να προτείνει άγνωστες ερμηνείες υπονομεύει την πνευματική ασφάλεια πάνω στην οποία χτίζουμε μέρος της ταυτότητάς μας.

Φυσικά, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να κάνει λάθη, να εφευρίσκει αναφορές και να αναπαράγει προκαταλήψεις. Δεν αντιπροσωπεύει μια αλάνθαστη αυθεντία. Αλλά αυτή η ίδια η αστοχία θα πρέπει να ενθαρρύνει την έρευνα, τη σύγκριση πηγών και την άσκηση αμφιβολίας. Η απόρριψη ενός εργαλείου επειδή αμφισβητεί αυτό που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε σημαίνει ότι συγχέουμε την υπεράσπιση της γνώσης με αυτήν των βεβαιοτήτων μας.

Εδώ ανακύπτει το πρόβλημα της ρύθμισης. Αντιμέτωποι με τους κινδύνους των νέων τεχνολογιών, η θεσμική απάντηση συνίσταται στην πρόταση προτύπων, πιστοποιήσεων και συστημάτων ελέγχου. Ορισμένα είναι απαραίτητα. Θα ήταν ανεύθυνο να υποστηρίζουμε ότι τα εργαλεία που μπορούν να επηρεάσουν την ασφάλεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα θα πρέπει να λειτουργούν χωρίς νομική λογοδοσία.

Υπάρχει όμως μια αντίφαση που αξίζει προσοχής.
Ποιος ελέγχει τους ελεγκτές;
Εάν η ρύθμιση αναπτυχθεί κυρίως από κυβερνήσεις σε συνεργασία με μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι η ενοποίηση της εξουσίας από εκείνους που ήδη κατέχουν ψηφιακή υποδομή. Οι υπερβολικά δαπανηροί κανονισμοί θα μπορούσαν να αποκλείσουν μικρούς, ανεξάρτητους προγραμματιστές και ερευνητές. Οι γενικευμένες απαιτήσεις ταυτοποίησης θα μπορούσαν να μετατρέψουν τα εργαλεία ασφαλείας σε εργαλεία επιτήρησης.
Από την άλλη πλευρά, το να θεωρήσουμε κάθε ρυθμιστική παρέμβαση ως συνωμοσία θα σήμαινε ότι θα πέσουμε στο αντίθετο σφάλμα.
Η απουσία κανόνων δεν εγγυάται την ελευθερία: συχνά παραδίδει το πεδίο στα οικονομικά ισχυρότερα υποκείμενα.
Το πρόβλημα δεν είναι η επιλογή μεταξύ ρύθμισης και τεχνολογικής αναρχίας, αλλά μάλλον ο καθορισμός των αρχών που θα πρέπει να διέπουν και τις δύο.
Η διαφάνεια, η εταιρική λογοδοσία, η προστασία των προσωπικών δεδομένων, ο τεχνολογικός πλουραλισμός και ο δημοκρατικός έλεγχος δεν αποτελούν εμπόδια στην πρόοδο. Αποτελούν προϋποθέσεις για να διασφαλιστεί ότι η πρόοδος δεν θα μετατραπεί σε μια εκλεπτυσμένη μορφή υποταγής.

Ωστόσο, κανένας νόμος δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ατομική ευθύνη.

Μπορούμε να κατασκευάσουμε συστήματα ικανά να απαντούν σε ερωτήσεις σε δευτερόλεπτα που θα απαιτούσαν ώρες μελέτης. Αλλά η αποτελεσματικότητα δεν ισοδυναμεί με κατανόηση. Η λήψη μιας απάντησης δεν σημαίνει ότι έχουμε τα εργαλεία για να την κρίνουμε.
Ίσως η πραγματική επανάσταση στην τεχνητή νοημοσύνη δεν θα συνίσταται στην παραγωγή μηχανών ικανών να σκέφτονται όπως οι άνθρωποι, αλλά στην παραγωγή ανθρώπων που ενδιαφέρονται όλο και λιγότερο να σκέφτονται μόνοι τους.
Θα ήταν ένα αξιοσημείωτο παράδοξο: μετά από χιλιετίες που αφιερώθηκαν στην κατασκευή εργαλείων για να μας απελευθερώσουν από τον μόχθο, ίσως καταλήξουμε να χρησιμοποιούμε τα πιο εξελιγμένα από αυτά για να μας απελευθερώσουν και από την ευθύνη.

Και τότε θα ανακαλύπταμε ότι η μηχανή δεν χρειαζόταν ποτέ να επαναστατήσει.
Θα περίμενε απλώς να παραδώσουμε την εντολή.

 amethystos: «ΟΙ ΤΕΧΝΗΤΕΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΕΣ ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ. ΥΠΑΚΟΥΝΕ.» Από Inchiostronero Συντακτικό Επιτελείο