Θεία Λειτουργία ή Θεία Ευχαριστία;

 

Ουσιαστικά είναι το ίδιο. Πρόκειται για ονομασίες που αποδόθηκαν στο θεοσύστατο αυτό κορυφαίο Μυστήριο της Εκκλησίας, και βρίσκονται στην Αγία Γραφή και στα συγγράμματα των Πατέρων της Εκκλησίας.

            Λέγουμε Θεία Λειτουργία, διότι είναι προσφορά όλου του σώματος των πιστών (Λειτουργία = λείτου, δηλαδή του λαού, το έργον), προσφορά της όλης Εκκλησίας της αναιμάκτου θυσίας του Σωτήρος Χριστού, ανάμνηση και αναπαράσταση της θυσίας του Γολγοθά. Είναι η κοινή λατρεία «εν πνεύματι και αληθεία».

            Λέγουμε θεία Ευχαριστία, διότι κατά την τέλεση του ιερού αυτού Μυστηρίου προσφέρεται στον Θεό η πλέον αρεστή, υπέροχη και ευπρόσδεκτη ευχαριστία. Άλλωστε ο Ίδιος ο Κύριος προ του Μυστικού Δείπνου, όταν παρέδωσε στους μαθητές Του το Μυστήριο τούτο, ευχαρίστησε τον επουράνιο Πατέρα Του. Και εμείς  ευχαριστούμε τον Μεγάλο Αρχιερέα Χριστό, τον Αμνό του Θεού, για τα πάντα που δώρισε σε μας τους αμαρτωλούς ανθρώπους, τα πλάσματά Του. Η Ευχαριστιακή αυτή σύναξη συνιστά όντως  την καθ’ αυτό πράξη και φανέρωσης της Εκκλησίας.

            Λέγουμε τέλος Θεία Κοινωνία, διότι πραγματοποιείται η κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. Αυτός είναι και ο σκοπός της αναίμακτης θυσίας, της Θείας Λειτουργίας και της Θειας Ευχαριστίας. Να κοινωνήσουν, να λάβουν μέσα τους οι πιστοί χριστιανοί το άχραντο και άγιο Σώμα και το ζωοποιό και τίμιο Αίμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Κοινωνούν δε οι πιστοί «Σώμα και Αίμα Χριστού εις αφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον».

            Αλλά το Μυστήριο αυτό, όπου ο Χριστός είναι πράγματι παρών υπό τα είδη του Άρτου και του Οίνου προσφερόμενος ως αναίμακτος θυσία, έχει και άλλες ονομασίες, όπως: «Κυριακόν Δείπνον», «Δείπνον μυστικόν και θείον», «Τράπεζα Κυρίου», «Τράπεζα Δεσποτική «Άρτος Κυριακός», «Άρτος ουράνιος», «Ποτήριον Κυρίου», «φάρμακον αθανασίας», «Ποτηριον ζωής», «θυσία αγία».

            Αρχιμ. Χ. Π.

π. Νικόλαος Λουδοβίκος: O άνδρας, η γυναίκα και τα μονοπάτια του έρωτα

 

..η γυναικεία σεξουαλικότητα αποσκοπεί στον να γίνει η αντρική πιο ανθρώπινη. Οκτώβριος 2025. Ι. Ν. Αγίου Δημητρίου μετά την κυρίως ομιλία, χαλαρή συζήτηση με παρέα από τους filosofa.gr.

Σαλπίσωμεν εν σάλπιγγι ασμάτων - Αρχιμ. Χερουβείμ Τσίνογλου συνοδεία φοιτητών

 

Ανθρώπινα Δικαιώματα και η Ορθόδοξη Εκκλησία

 

  Τι εννοοῦμε ὅταν λέμε «ἀνθρώπινα δικαιώματα»;

Μὲ τὸ ἐπίθετο «ἀνθρώπινα» ἀποδίδεται κάτι σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ἐν γένει. Τὰ «δικαιώματα» ἀνήκουν σὲ κάθε ἄνθρωπο ἀτομικά, ἀπροϋπόθετα καὶ ἀνεξαίρετα. Κάθε ἀτομικὴ ὕπαρξη, ἐφόσον εἶναι ἀνθρώπινη, ἀποτελεῖ φορέα δικαιωμάτων.

Ἡ λέξη «δικαίωμα» ἀναφέρεται στὴν ἀξίωση-ἀπαίτηση ἑνὸς ἀτόμου, τὴν ὁποίαν καθιστᾷ ἐφικτὴ ἕνας ἀποδεκτός ἀπ' ὅλους (καί, ὡς ἐκ τούτου, ὑποχρεωτικός γιὰ ὅλους) νομικός κώδικας. Ὁ νομικὸς κώδικας (τὸ «κοινωνικὸ συμβόλαιο») ἐξασφαλίζει ὅτι τὸ δικαίωμα εἶναι νόμιμο , δηλ. ἐξαναγκαστὴ κατὰ πάντων ἀτομικὴ ἀξίωση.

Ἡ νομική (μέσω νομικῶν κωδίκων) διασφάλιση τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων συνιστᾷ θεμελιῶδες γνώρισμα τῆς Νεωτερικότητας. Ἡ θεωρητική της ἑδραίωση ἀνάγεται στὴν φιλοσοφία τοῦ Διαφωτισμοῦ (τέλη 18ου αἰ.). Ἡ ἔννοια τοῦ δικαιώματος εἶναι γνωστὴ στὴν Δύση ἀπὸ τὸν Μεσαίωνα ἤδη, ἔστω κι ἂν δὲν εἶναι ξεκάθαρο τὸ πότε ἀκριβῶς χρησιμοποιεῖται γιὰ πρώτη φορά. Ὡστόσο, τὰ δικαιώματα κατὰ τὸν Μεσαίωνα ἀφοροῦσαν σὲ συγκεκριμένα ἄτομα ἢ κοινωνικὲς τάξεις. Ἡ ριζικὴ τομὴ ποὺ ἐπέφερε ἡ Νεωτερικότητα ἔγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι αὐτή ἔκανε τὰ δικαιώματα «ἀνθρώπινα», δηλ. κοινὰ γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, χωρίς διακρίσεις. 

Ἡ προστασία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ἔγινε τὸ σύμβολο τοῦ σύγχρονου (νεωτερικοῦ) δυτικοῦ πολιτισμοῦ. Μαζί μὲ τὴν υἱοθέτηση τῆς τεχνολογικῆς ἐξέλιξης, ἡ ἀνάληψη τῆς νομικῆς δέσμευσης (διεθνεῖς συνθῆκες) γιὰ τὴν προστασία τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων θεωρεῖται σήμερα ὡς ἡ ἀπόδειξη ὅτι μιὰ κοινωνία εἶναι πολιτισμένη. Βέβαια, οἱ χῶρες ποὺ ἔχουν ὑπογράψει αὐτὲς τὶς διεθνεῖς συνθῆκες καὶ τὶς ἔχουν ἐνσωματώσει στὸ δικαιϊκό τους σύστημα δὲν εἶναι πάντοτε συνεπεῖς μὲ τὶς ὑποχρεώσεις στὶς ὁποῖες ἔχουν δεσμευτεῖ. Ἀκόμα περισσότερο τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα δὲν γίνονται σεβαστὰ στὸ πεδίο τῶν διεθνῶν σχέσεων καὶ τῶν στρατηγικῶν σχεδιασμῶν ἀπὸ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις. 

Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ προστασία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων παραμένει ἕνα ἠθικὸ πρόβλημα. Ἡ δὲ ἠθικὴ πάντοτε καὶ ἄμεσα συνοδεύεται ἀπὸ τὸ ἐρώτημα: ποιός καὶ μὲ ποιά ἐξουσία ὁρίζει τὸ ἠθικό, ποιός δεσμεύει τοὺς ἀνθρώπους νὰ ὑπακούουν στοὺς κανόνες της ἠθικῆς; Εἶναι ὁ Θεὸς καὶ οἱ νόμοι Του, ὅπως αὐτοὶ διατυπώνονται ἀπὸ τὰ θρησκευτικὰ καθιδρύματα; Μὲ αὐτὴν τὴν ἀντίληψη, ἡ Εὐρωπαϊκὴ Δύση ἔζησε (στὸν λεγόμενο Μεσαίωνα) μία πολὺ ἀρνητικὴ ἱστορικὴ ἐμπειρία. Ἡ θρησκευτικὴ ἠθικὴ συνδέθηκε, στὴν ἀνθρώπινη συνείδηση, μὲ καταστάσεις κοινωνικῆς ἀδικίας, βασανιστήρια, αὐθαιρεσία, ἐφιαλτικὲς τιμωρίες, ἰδεολογικὴ τρομοκρατία. 

Ιωάννης Καποδίστριας -Σειρά Ντοκιμαντέρ Ενωμένης Ρωμηοσύνης - ΑΧΕΛΩΟΣ TV

 

Ο Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης είχε πάντοντε ως πρότυπο του Ορθόδοξου Χριστιανού Κυβερνήτη το πρόσωπο του Ιωάννη Καποδίστρια. Η τόσο αξιόλογη σειρά του επικού ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο του Ιωάννη Καποδίστρια ετοιμάστηκε από την Ενωμένη Ρωμηοσύνη και τον ΑΧΕΛΩΟΣ TV οι οποίοι μας το παραχώρησαν για να το μοιραστούμε μαζί σας

Ἂς ἑνώσουμε τὶς προσευχές μας γιὰ τὸν παπα-Ευσέβιο ποὺ νοσηλεύεται στὴν ΜΕΘ Λάρισας

 

Ὅπως ἁρμόζει σὲ κάτι τέτοια πριγκιπόπουλα... 

Εἶμαι ἀπὸ προχθὲς τὸ βράδυ στὸ πανεπιστημιακὸ νοσοκομεῖο τῆς Λάρισας.
Παρατηρῶ αὐτὲς τὶς ἀτελείωτες ὧρες, ποὺ βρίσκομαι ἔξω ἀπὸ τὴν ΜΕΘ τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα.
Σὲ αὐτὸ ποὺ κατέληξα καὶ δὲν δέχομαι κουβέντα εἶναι πὼς μέχρι νὰ μᾶς πάρει ὁ Θεός, δὲν μᾶς παίρνει νὰ μουτρώσουμε ξανὰ ὁ ἕνας στὸν ἄλλον.
Νὰ δαγκώσω τὴ γλῶσσα μου μέχρι νὰ ματώσει, πρὶν ἀφήσω νὰ βγεῖ ξανὰ ἀπὸ τὸ στόμα μου κουβέντα πικρή, εἰρωνική, μειωτική, ὑποτιμητικὴ γιὰ τὸν ἄλλον ἄνθρωπο ποὺ ἔχω ἀπέναντί μου.
Ἰδιαιτέρως τὰ ζευγάρια μεταξύ τους. Εἶναι ὅ,τι πιὸ βλακῶδες μποροῦμε νὰ κάνουμε σὲ ὅ,τι ὑπόλοιπο μᾶς ἀπομένει νὰ ζήσουμε σὲ αὐτὴν τὴν ἐξορία, πρὶν ἐπιστρέψουμε στὸ σπίτι τοῦ Ἄρχοντα Πατέρα μας. Ἂν δὲν εἴμαστε ἀπὸ δῶ καὶ πέρα σὲ μιὰ διαρκὴς κατάσταση ἀγάπης, θὰ εἴμαστε γιὰ σφαλιάρες.
Χθὲς τὸ βράδυ φύγανε μπροστά μου ἕνας ἄντρας καὶ μιὰ γυναῖκα γιὰ τὸ ὑπόγειο, ποὺ εἶναι τὸ νεκροτομεῖο... Νὰ κάνουνε παρέα στὶς πικρὲς κουβέντες ποὺ ξεστόμισα μέχρι σήμερα. Ἀγάπα, λέμε. Ἀγκάλιαζε σφιχτά, φίλα γλυκά, κλαῖγε φανερά. Δίνε ἀπροϋπόθετα... Τίποτα ἄλλο δὲν θὰ ἀφήσεις πίσω σου, ποὺ νὰ μὴν... κατεβεῖ στὸ ὑπόγειο.-

ΥΓ:
Εἴμαστε ὅλοι στὴν γουναριδοΦαμίλια ἀπίστευτα εὐγνώμονες σὲ ὅλους ὅσους, δικούς, γνωστοὺς καὶ ἄγνωστους, προσεύχονται γιὰ τὸ ἀρχοντόπουλο ποὺ μᾶς ἔχει παραχωρήσει ὁ Πατέρας μας Θεὸς τὰ τελευταῖα 39 χρόνια.
Ἀπὸ προχθὲς τὸ ἀπόγευμα ποὺ φεύγοντας ἀπὸ τὸ σπιτικό μας στὴν Ἀθήνα - καὶ ἀφοῦ, μεταξὺ ἄλλων, εἶχαν κοινωνήσει ἀπὸ τὰ τίμια χέρια του μάνα, ἀδέρφια, ξαδέρφια, ἀνήψια... - ξεγλίστρησε σὰν σὲ ταινία ἀπὸ τὸ πλαϊνὸ παράθυρο τοῦ αὐτοκινήτου ποὺ ταξίδευε μὲ τὰ παντοτινὰ ἀγαπημένα του 3 ἀδέρφια - Πατέρες γιὰ τὰ Μετέωρα, πρὶν ἐπιστρέψουν στὸ κελὶ τοῦ κύρη τους, τοῦ Τιμίου Προδρόμου στὸ Περιβόλι τῆς Μάνας Παναγιᾶς...
Ἀπὸ ἐκείνη τὴ στιγμὴ καὶ μετά, δὲν ἔχει ἀποφασίσει ἡ ψυχούλα του π.Ευσεβίου ἂν ἐπιθυμεῖ νὰ γυρίσει πίσω σὲ μᾶς ἢ νὰ ξεκινήσει ἀπὸ τόσο νωρὶς τὸ ἀτελείωτο ταξίδι, ποὺ φυλάει γιὰ τὸ κάθε παιδί Του ὁ Εὔσπλαχνος Πατέρας μας...
Τὸ μόνο ποὺ ἀπομένει σὲ μᾶς εἶναι νὰ βομβαρδίσουμε τὸν οὐρανὸ μὲ τὶς προσευχές μας γιὰ τὴν τελικὴ ἀπόφαση τοῦ μικρότερου καὶ ἁγιότερου ἀδερφοῦ μας...
Κι ἂς ἐπικρατήσει τελικὰ τὸ θέλημα, ὄχι τὸ δικό μας, ἀλλὰ τὸ δικό Του...
Κι ἂν θελήσει νὰ τὸν πάρει μαζὶ Του τώρα (2 χρόνια ἀκριβῶς μετὰ τὸ ὑπέροχο φευγιὸ τοῦ πατέρα μας, τοῦ μικροῦ Βασιλάκη) σὲ αὐτὴν τὴν ἀσυνήθιστα καλὴ πνευματικὴ κατάσταση ποὺ ἦταν ὅλο αὐτὸν τὸν τελευταῖο καιρό, θὰ τὸ δεχτοῦμε χωρὶς μιζέρια, ἀλλὰ μὲ παλλικαριὰ καὶ ἀρχοντιά, ὅπως ἁρμόζει σὲ κάτι τέτοια πριγκιπόπουλα...

[αμΦοτεροδεξιοσύνης τὸ ἀνάγνωσμα.
Στὴν πράξη πλέον.
Ἡ θεωρία πέθανε...]


Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ...
Ὅπου Θεὸς βούλεται, νικᾶται φύσεως τάξις... 

π. Νικ. Λουδοβίκος: Ὁ Θεὸς τοῦ διαβόλου

 

Σύναξη ΕΚΕΣΟ Ι. Ν. Ἁγίου Γερασίμου Ἄνω Ἰλισίων Ἀττικῆς Τρίτη 27 Ἰανουαρίου 2026 Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβ. π. Νικόλαος Λουδοβίκος, Καθηγητὴς τοῦ παιδαγωγικοῦ Τμήματος τοῦ Πανεπ. Ἰωαννίνων Θέμα: «Ὁ Θεὸς τοῦ διαβόλου»