Άγιον Όρος «Επί των ποταμών Βαβυλώνος»

 

Τον πολυέλεο «Επί των ποταμών Βαβυλώνος» Χουρμουζίου σε  Ήχο Γ' Χαρτοφύλακος, ακούμε  από αγιορείτες  πατέρες του κελίου του Αγίου Ιω του Θεολόγου παρά την παραγούδα .

Με το Σάββατο των Κεκοιμημένων και την Κυριακή της Απόκρεω, η Εκκλησία ολοκληρώνει το έργο της προγυμνασίας και προκάθαρσης των πιστών. Με τρόπο παιδαγωγικό και φιλάνθρωπο προτείνει την σταδιακή κάθαρση και την ομαλή μετάβαση στο στάδιο των αρετών και στον καιρό της νηστείας.

Οι λειτουργικού ύμνοι προσαρμόζονται στο προπαρασκευαστικό πνεύμα των ημερών. Είθισται μάλιστα να ψάλλεται και ο πολυέλεος «Επί των ποταμών Βαβυλώνος» γραμμένος κατά τα χρόνια της αιχμαλωσία της Βαβυλώνος, γεμάτος πόνο για τη στέρηση της Ιερουσαλήμ και ικεσία για την ανάκτησή της.

Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών.

Εις τας όχθας των ποταμών της Βαβυλώνος εκεί εκαθήσαμεν δούλοι και εξόριστοι και εκλαύσαμεν ενθυμούμενοι την Ιερουσαλήμ.

ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν·

Εις τας ιτέας, που υψώνονται εις τας όχθας των ποταμών, οι οποίοι διαρρέουν την χώραν, εκρεμάσαμεν θλιμμένοι τα μουσικά μας όργανα.

ὅτι ἐκεῖ ἐπηρώτησαν ἡμᾶς οἱ αἰχμαλωτεύσαντες ἡμᾶς λόγους ᾠδῶν καὶ οἱ ἀπαγαγόντες ἡμᾶς ὕμνον· ᾄσατε ἡμῖν ἐκ τῶν ᾠδῶν Σιών.

Και τούτο, διότι αυτοί οι οποίοι μας είχαν αιχμαλωτίσει και μεταφέρει εις την Βαβυλώνα, μας εζήτησαν εκεί να ψάλωμεν τα ιερά άσματα. Αυτοί που μας είχαν απαγάγει αιχμαλώτους από την πατρίδα μας, εζήτησαν να τους ψάλωμεν τους ιερούς ύμνους και μας έλεγαν· Ψαλατε εις ημάς από τα άσματα της πατρίδος σας, της Σιών!

πῶς ᾄσωμεν τὴν ᾠδὴν Κυρίου ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας;

Και ημείς είπομεν· Πως θα ψάλλωμεν την ιεράν ωδήν του Κυρίου εις ξένην ειδωλολατρικήν χώραν και θα λησμονήσωμεν την πατρίδα μας;

ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου, Ἱερουσαλήμ, ἐπιλησθείη ἡ δεξιά μου·

Εάν σε λησμονήσω, ω Ιερουσαλήμ, και θελήσω να ψάλλω με την συνοδείαν μουσικών οργάνων, εδώ εις την ξένην χώραν, ας γίνη αναίσθητος και παράλυτος η δεξιά μου χείρ.

κολληθείη ἡ γλῶσσά μου τῷ λάρυγγί μου, ἐὰν μή σου μνησθῶ, ἐὰν μὴ προανατάξωμαι τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς ἐν ἀρχῇ τῆς εὐφροσύνης μου.

Η γλώσσα μου, που θα τολμήση να ψάλλη τας ιεράς ωδάς, ας κολλήση στον λάρυγγά μου, εάν δεν σε ενθυμηθώ, εάν δεν προτάξω σε την Ιερουσαλήμ, ως την υψίστην χαράν και αγαλλίασιν της καρδίας μου.

μνήσθητι, Κύριε, τῶν υἱῶν Ἐδὼμ τὴν ἡμέραν Ἱερουσαλὴμ τῶν λεγόντων· ἐκκενοῦτε, ἐκκενοῦτε, ἕως τῶν θεμελίων αὐτῆς.

Ενθυμήσου, Κυριε, και τιμώρησε τους εχθρούς μας τους Ιδουμαίους, οι οποίοι κατά την τραγικήν εκείνην ημέραν, που κατεστράφη η Ιερουσαλήμ, έλεγαν προς τους εχθρούς μας· Αδειάσατέ την, αδειάσατε την Ιερουσαλήμ από τους κατοίκους, καταστρέψατέ την από τα θεμέλιά της.

θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος, μακάριος ὃς ἀνταποδώσει σοι τὸ ἀνταπόδομά σου, ὃ ἀνταπέδωκας ἡμῖν·

Δυστυχία εις σέ, ταλαίπωρος και αθλία Βαβυλών, δια την έπαρσίν σου και τας αδικίας που έχεις κάμει! 

Μακάριος θα είναι εκείνος, ο οποίος θα σου ανταποδώση ο,τι έκαμες εις ημάς, τα δεινά, τα οποία έπραξες εις βάρος μας.

μακάριος ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν.

Μακάριος θα είναι εκείνος, ο οποίος θα κρατήση εις τας χείρας του τα βρέφη σου και θα τα συντρίψη κτυπών αυτά στους βράχους.

ΤΡΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΛΟΓΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

 

-Ο Θεός γνωρίζεται και έλκεται τις νύχτες. Η αγρυπνία είναι το κατ’ εξοχήν έργο του μοναχού. Το μεσονύχτι μιλά ο Θεός.

          -Πρέπει να μάθουμε τα χούγια του Θεού. Ο Θεός είναι ό, τι πιο ευαίσθητο μπορούμε να φανταστούμε. Είναι τόσο υπάκουος, τόσο κοντά μας. Τον έχουμε σκληρό, πέρ’ από τα σύννεφα, χωμένο, χαμένο. Δεν τον βλέπουμε, όμως  ξέρουμε ότι υπάρχει.

- Ο ύπνος να γίνει δούλος, όχι αφέντης.

          -Να ψάχνουμε να βρίσκουμε τις αιτίες που δεν είμαστε χαρούμενοι.

          -Η αγρυπνία είναι σχάρα που ψηνόμαστε για να καθαριστούμε, να φωτιστούμε, ν’ αγιαστούμε.

          -Οι άγιοι είναι οι καλοί φίλοι, οι νικητές, οι φίλοι του Χριστού, που τους ακούει εύκολα, που μας ακούνε γρήγορα. Πρέπει να μάθουμε τι θέλουν. Να τους καλοπιάσουμε. Νάμαστε τίμιοι μαζί τους. Να μην λησμονούμε τις υποσχέσεις μας. Να μην τους αφήνουμε εκτεθειμένους απέναντι στο Θεό... Οι άγιοι διώχνουν την παγωνιά, τη μοναξιά. Έρχονται αμέσως. Είναι το διακόνημά τους αυτό. Είναι τόσο απλό.

          -Καλύτερα νάχεις δυσκολίες, παρά να νομίζεις πως πας καλά.

          - Οι σχέσεις μας με τους άλλους δείχνουν τις σχέσεις μας με τον Θεό.

Αυτοί που μάς ελευθέρωσαν αγαπούσαν τον Θεό σαν καλογέρια, ήταν άνθρωποι του «Πάτερ Ημών» και της ωραίας εν Θεώ ζωής. Εμείς;

 

Το Γένος ενήστευε, το Γένος εγνώριζε

Φαίνεται ότι κάποτε νήστευες και σήμαινε ότι είσαι Ρωμηός. Αν δε νήστευες Τετάρτη και Παρασκευή, σήμαινε ότι είσαι Τούρκος.

Ετούτο δεν είναι υπερβολή, ήταν ένας τόπος κοινός στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και αυτό το βλέπουμε ξεκάθαρα στο έργο του Φωτάκου: «Ο Βίος του Παπαφλέσσα».

Όταν έφτασε ο Φλέσσας στο Άργος, ο αδελφός του ο Νικήτας έβαλε να τού αλλάξει τα φορέματα, τού φόρεσε τούρκικα καλιοντσίτικα, τον όπλισε ως Τούρκο, καθώς και τους άλλους που είχε μαζί του ο Παπαφλέσσας και έγινε αυτό για «λόγους ασφαλείας», όπως θα λέγαμε σήμερα.

Φιλοξενήθηκε, ωστόσο, ο Φλέσσας στην οικεία του Οικονομόπουλου και επειδή η οικοδέσποινα τους εξέλαβε ως Τούρκους, αν και ήταν Τετάρτη, τους έβγαλε να φάνε αυγά. Παίζοντας εκείνοι τους Τούρκους, προσποιήθηκαν ότι τα έφαγαν, αλλά κρυφίως τα πέταξαν. Και, μάλιστα, έπειτα – λίγο μετά την αναχώρηση τους – τα αυγά ευρέθησαν (!) καθώς το διηγείται ο Φωτάκος.

Ο Έλληνας της Τουρκοκρατίας είναι ο πιο βαθιά Ορθόδοξος Έλληνας που βρίσκεται μέσα στους αιώνες. Ίσως περισσότερο και από τον Έλληνα του Βυζαντίου, πάει μπροστά σε Ορθοδοξία ο σκλαβωμένος Έλληνας επί Τουρκιάς.

Ο Ρωμηός επί Τουρκιάς γνωρίζει Τετάρτη και Παρασκευή, ξέρει να κάνει μετάνοιες, λειτουργείται κάθε Κυριακή, προσεύχεται, ευλογεί και ευλογείται, μιλάει στα παιδιά του για τον Χριστό και τους Αγίους, κάνει τον σταυρό του γεμάτο και ολόκληρο: αρχοντικό σταυρό, όχι τσιγκούνικο. Στο κούτελο, κάτω στη βαλβίδα της κοιλιάς, δεξιά και αριστερά στους ώμους, έτσι κάνει ο Παπαφλέσσας τον σταυρό του, ο Γέρος του Μόρια, ο Διάκος και οι άλλοι.

Όσοι μάς ελευθέρωσαν, γνώριζαν Τετάρτη και Παρασκευή. Αυτονοήτως νήστευαν ως κάτι το δεδομένο και παραδομένο άπαξ εκ προγόνων Ελλήνων Ορθοδόξων. Πλείστα όσα παραδείγματα δεικνύουν του λόγου το αληθές: ό,τι αυτοί που μάς ελευθέρωσαν αγαπούσαν τον Θεό σαν καλογέρια, ήταν άνθρωποι του «Πάτερ Ημών» και της ωραίας εν Θεώ ζωής. Εμείς;

Κώστας Παναγόπουλος – Πρακτορείο «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»

Ένα καταπληκτικό θαύμα από τη ζωή του Αγίου Νικολάου Πλανά

 

Ο Άγιος Νικόλαος Πλανάς είναι ένας κοντινός μας άγιος. Έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στην Αθήνα και εκοιμήθη στις 2 Μαρτίου 1932. Επί πενήντα χρόνια λειτουργούσε καθημερινά μνημονεύοντας πλήθος ονομάτων. Κάποια μέρα κίνησε να πάει να λειτουργήσει και κατά λάθος αντί να πάρει μαζί του ένα μπουκαλάκι με νάμα, πήρε ένα μπουκαλάκι με αρσενικό.

Έφτασε στο ναό, όπου τέλεσε με ευλάβεια τη θεία Λειτουργία, καθαγίασε τα Τίμια Δώρα, κοινώνησε ο ίδιος, μετέδωσε τη Θεία Κοινωνία στους πιστούς και στο τέλος κατέλυσε ότι είχε μείνει στο Άγιο Ποτήριο. Τότε έγινε ένα καταπληκτικό θαύμα με τη χάρη του Χριστού. Ούτε ο ίδιος, ούτε οι πιστοί που κοινώνησαν, έπαθαν το παραμικρό.

Το θαύμα αναφέρεται στο  ΝΕΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ της Ι.Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους.

Η Αγία Κυράννα η νεομάρτυς

 

Η Aγία Κυράννα καταγόταν από το χωριό Αβυσσώκα της Θεσσαλονίκης από γονείς ευσεβείς χριστιανούς. Ήταν πολύ όμορφη και η ζωή της ήταν ενάρετη και φρόνιμη. Κάποιος γενίτσαρος που ήρθε στο χωριό της Κυράννας να εισπράξει φόρους, την είδε, τη θαύμασε και αποφάσισε να την εξισλαμίσει και να την παντρευτεί. Παρά τις υποσχέσεις και την επιμονή του γενίτσαρου, η παρθένος αυτή, που είχε ακέραιο το χριστιανικό της φρόνημα, παρέμενε ανένδοτη και δεν υπέκυψε στις προτάσεις του άπιστου. Οπότε ο γενίτσαρος αυτός, με τη βοήθεια των συντρόφων του, την άρπαξε και την πήγε στον κριτή της Θεσσαλονίκης, ψευδομαρτυρώντας εναντίον της, ότι δήθεν υποσχέθηκε να αλλάξει την πίστη της και να τον παντρευτεί. Η Κυράννα με σεμνότητα και χωρίς φόβο είπε, ότι είναι χριστιανή και Νυμφίο της έχει τον Χριστό, τον οποίο ποθεί από τη νεότητά της και είναι έτοιμη για την αγάπη της προς Αυτόν να χύσει και το αίμα της. Οι Τούρκοι, μπροστά στην αμετάθετη γνώμη της Κυράννας, την έριξαν στη φυλακή του Επταπυργίου, όπου ανελέητα και άσπλαχνα την έδερναν για πολλές μέρες. Αυτή, όμως, ακράδαντα ομολογούσε τον Χριστό. Τότε τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν, μέχρι που η Αγία παρέδωσε το πνεύμα της στις 28 Φεβρουαρίου 1751.  Ένα υπερκόσμιο θείο φως περιέβαλλε το μαρτυρικό της σώμα και μια άρρητη ευωδία απλώθηκε στη φυλακή του Επταπυργίου αφήνοντας έκπληκτους όλους τους φυλακισμένους, ακόμη και τους μουσουλμάνους.

Υπο Ν. Βοϊνέσκου

Τέλος το «photoshop» στην εκπαίδευση – Επιστολή Ρεθυμνιώτη μαθητή στην Νίκη Κεραμέως

«Επιτυχημένο εκπαιδευτικό σύστημα θα ήταν εκείνο που θα άνοιγε απλόχερα τις πόρτες του στους μαθητές, έτσι ώστε να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση».

Αυτή είναι η κραυγή αγωνίας ενός ρεθυμνιώτη μαθητή της δευτέρας λυκείου, ο οποίος βλέπει τις μεγάλες αλλαγές που θεσπίζονται για τα πανεπιστήμια και δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια. Έτσι, έστειλε μια επιστολή στην Υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως εκφράζοντας τη θλίψη του, μη δεχόμενος να δεχθεί άβουλα και απροβλημάτιστα όσα προγραμματίζονται.

Αναλυτικά η επιστολή:

«Αξιότιμη κυρία Κεραμέως,

Με θλίψη άκουσα προσεκτικά τις χθεσινές σας δηλώσεις στη Βουλή. Είμαι μαθητής Δευτέρας Λυκείου. Έτσι ένιωσα την ανάγκη να σας μιλήσω. Η επιστολή αυτή, η διαδικτυακή αυτή επιστολή αντικατοπτρίζει την ανάγκη μου να μην δεχτώ άβουλα τα μέτρα που δεν συμβαδίζουν με τον τρόπο σκέψης μου, την προσπάθειά μου να διαμαρτυρηθώ, να διαφωνήσω, και ίσως να κατορθώσω να σας προβληματίσω. Γίναμε χθες όλοι αυτόπτες μάρτυρες γενικολογιών περί των νέων αλλαγών. Πώς επιδιώκετε να μας πείσετε να γίνουμε υποστηρικτές του νομοσχεδίου αυτού, όταν στο λόγο σας ανθούν λέξεις ως επιχειρήματα των κινήσεών σας όπως «κοινή λογική», “αυτονόητο”, και “τυχαία”; Αντιληφθείτε, λοιπόν, αξιότιμη κυρία Υπουργέ, ότι δεν αποτελεί κοινή λογική να καθορίζετε εσείς το μέλλον μας σε μια προσπάθειά σας να κρύψετε τη ζοφερότητα και τη μαυρίλα του εκπαιδευτικού συστήματος. Δεν είναι κοινή λογική να κόβετε τα φτερά στα παιδιά που αργούν να τελειώσουν τη σχολή τους για λόγους που όλοι αγνοούμε, για να μπουν στις λίστες των καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου. Αντιληφθείτε, επίσης, πως η εμφάνιση ενός πανεπιστημίου δεν σηματοδοτεί και το ποιόν του. Και αν θέλουμε να μοιάσουμε στα ξένα πανεπιστήμια, ας παραδειγματιστούμε σε όλα και όχι σε ό,τι είναι εύκολο και μας συμφέρει τη δεδομένη στιγμή. Στόχος μας δεν είναι να μην ντροπιαστούμε στους έξω, στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε ένα υγιές εκπαιδευτικό σύστημα. Μην φοβάστε να τσαλακωθείτε..

 Κυρία Κεραμέως, όλα αλλάζουν τόσο γρήγορα, τόσο ξαφνικά, τόσο απρόβλεπτα. Ο παθογόνος εχθρός έχει εισβάλει στη χώρα μας. Ο άνθρωπος έχει κλειστεί μέσα στο ίδιο του το σπίτι, ο συναγερμός του πολέμου χτυπά. Αυτή τη φορά, όμως, με έναν πρωτόγνωρο ήχο. Παίρνει τη μορφή της φωνής των παρουσιαστών στα κεντρικά δελτία ειδήσεων. Εικόνα κατοχής αναβιώνει και πάλι εμπρός μου. Μαστιγώνεται από τη βροχή ειδήσεων, αργοπεθαίνει από την έλλειψη τροφής που φέρει το όνομα «κοινωνικότητα», φυλακίζεται από τα ασφυκτικά σίδερα των τίτλων των εφημερίδων, κουράζεται και εξουθενώνεται από την πολυεπιστημονικότητα που εκφράζει ο καθένας, από την τάση του να εκφέρει γνώμη δίχως γνώση.

 Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, η εκπαίδευση γνωρίζει την πλήρη απαξίωση. Το «webex» γνωρίζει την πλήρη τηλεθέαση από το ευρύ μαθητικό κοινό. Και έρχεται η στιγμή που η απωθητική αίγλη, πλέον, της άψυχης οθόνης γίνεται η τάξη μας, το θρανίο μας, η αυλή του σχολείου μας, το γραφείο του διευθυντή μας. Και μάλιστα, όλα αυτά, τη στιγμή που μέχρι πριν ενάμιση χρόνο, τα μέσα αυτά γνώριζαν την πλήρη απαξίωση, την πιο έντονη στηλίτευση από ένα πολύ μεγάλο ενήλικο πληθυσμιακό μέρος. Μας κατέκριναν διαρκώς για την τάση μας να δείχνουμε μια συμπάθεια και μια οικειότητα στον τεχνολογικό αυτό οργασμό. Μας φόβιζαν για αύξηση της πιθανότητας για εμφάνιση εθισμού και προβλημάτων υγείας, για θανάτωση των ονείρων μας μπροστά από τη «γοητευτική συσκευή”, τη στιγμή που η τότε χρήση μας περιοριζόταν σε λιγότερο από το 1/3 της σημερινής χρήσης μας. Κι ας μην αναφερθούμε στη θέση των τεχνολογικών εξελίξεων μέσα στη μαθητική τάξη. Απουσία ειδικού εξοπλισμού, ελλειμματική ενημέρωση και εκπαίδευση πάνω στα νέα επιτεύγματα, πλήρη άγνοια από τη μεριά αρκετών καθηγητών, γνώρισμα που δικαιολογείται από την ηλικία τους είναι μερικά από τα ζητήματα που ευδοκιμούσαν και καρποφορούσαν ακόμα και στην πιο απόμακρη γωνία της μαθητικής αίθουσας.

 Αξιότιμη κυρία Υπουργέ, το θέμα μας δεν είναι να δαιμονοποιήσουμε την τεχνολογία και την τηλεκπαίδευση. Αναζητάμε όμως κάποια κατανόηση, κάποια αναγνώριση των δυσκολιών, κάποια αρωγή από τη μεριά σας. Ας καινοτομήσουμε για μια φορά. Ας αδιαφορήσουμε για τις πολιτικές συνέπειες των επόμενων εκλογών. Ας θέσουμε σε προτεραιότητα το συλλογικό συμφέρον. Ας παραδεχτούμε τα λάθη μας. Ας πάψουμε να προσπαθούμε να ωραιοποιήσουμε τις συνθήκες. Ας αναφερθούμε στην ωμή αλήθεια! Δεν αναζητάμε σωτήρες ! Αναζητάμε ηγέτες που θα μας ενώσουν όλους μαζί, που θα μας πλησιάσουν και θα ενδιαφερθούν. Το ζήτημα δεν είναι ποιός θα υπογράψει τελικά το νομοσχέδιο που θα μας σώσει, ποιον θα χειροκροτήσουμε, ποιος θα συγκεντρώσει τα περισσότερα ψεύτικα (δυστυχώς) «συγχαρητήρια”... Ας σταματήσουμε τις βιαστικές ενέργειες. Τι λέτε ; Μπορούμε;

 Νομίζω έφτασε η ώρα να παραδεχτούμε ότι η τηλεκπαίδευση κούρασε τους μαθητές. Ένας όλο και αυξανόμενος αριθμός μαθητών παύει να ενδιαφέρεται για τις επιδόσεις του. Συναντάει την τηλεκπαίδευση στα όνειρά του. Την ώρα που κοιμάται, η φωνή τού καθηγητή χτυπά ως το ενοχλητικό «ξυπνητήρι» που θα τον απαλλάξει από την παρηγορητική απουσία. Μα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είναι παρηγοριά η φράση «δεν θα πάρεις απουσία», όταν τα κενά στη γνώση αυξάνονται, όταν ο μαθητής χάνει καθημερινά τη δυνατότητα να προσέξει στο μάθημα. Μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να νευριάζει. Αλλά από την άλλη πλευρά σκέφτομαι ότι δεν μπορώ απλά να ασκώ κριτική δίχως να έχω κάτι να αντιπροτείνω. Μα αποφάσισα να σας μιλήσω, διότι παρατηρούσα καθημερινά μια έμμεση προσπάθεια συγκέντρωσης της επιδοκιμασίας από το ευρύ κοινό για το «επίτευγμά σας», την τηλεκπαίδευση. Μια τηλεκπαίδευση η οποία υπολειτουργεί, με τους καθηγητές να αποδεικνύονται οι αξιοθαύμαστοι ήρωες της υπόθεσης. Δίχως καμία ή έστω ελάχιστη ενημέρωση και λίγη βοήθεια όπως και οι ίδιοι μαρτυρούν, αφιερώνουν καθημερινά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας τους για να προετοιμάσουν το μάθημα, να καλύψουν τη φορτική και υπερογκώδη ύλη, να έρθουν αντιμέτωποι με τον άλλο καρπό της κυβέρνησης, που ακούει στην τρομακτική φράση «τράπεζα θεμάτων». Πως ; Με ποια λογική ; Το ζήτημά μας είναι να πασαλείψουμε τη γνώση ; Να δυσκολέψουμε τον ρόλο του μαθητή και του καθηγητή ; Γιατί;

 Ωστόσο, ας μην είμαστε μονάχα επικριτικοί, η τηλεκπαίδευση κατόρθωσε αρχικά να κρατήσει μια επαφή του μαθητή με τη γνώση, να τη συντηρήσει, μα όχι να την πολλαπλασιάσει. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια της κυβέρνησης να παρέχει δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο στους μαθητές σε συνεργασία με τις διάφορες εταιρείες επικοινωνίας της χώρας μας. Κάποιος θα βρεθεί να πει βέβαια, γιατί αφήνω τελευταία τα θετικά. Η απάντηση είναι απλή ! Θεωρώ ανούσιο να αναλωνόμαστε σε επιδοκιμασίες και επιβραβεύσεις των ορθών μέτρων. Θεωρώ σημαντικότερη την επίδειξη μέριμνας για την ολική αντιμετώπιση του ζητήματος. Και τότε, ναι ! Όλοι μαζί θα μπορούμε να πανηγυρίζουμε. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!

 Γι αυτό, θα ήθελα να σας ζητήσω να μην προβείτε σε βιαστικές ενέργειες, άξιες να παραλληλιστούν με τα φίλτρα ομορφιάς που συναντάει κανείς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν νομίζω ότι η λύση στο χρόνιο πρόβλημα του εκπαιδευτικού συστήματος είναι η κατάργηση των φοιτητών που καθυστέρησαν να τελειώσουν τη σχολή τους, μα ούτε και αυτών που δεν έγραψαν καλά στις πανελλήνιες αλλά μπήκαν σε κάποια σχολή. Η διαχείριση του μέλλοντος των παιδιών αυτών δεν είναι δική σας υπόθεση αλλά δική τους. Δώστε τη δυνατότητα στο παιδί να αποχωρήσει μόνο του αν δεν το ενδιαφέρει η σχολή του, μην το αποκλείετε εσείς! Θα ήθελα να μου εξηγήσετε το σκεπτικό του μέτρου αυτού με συγκεκριμένα επιχειρήματα και όχι γενικολογίες. Θα ήθελα να με βοηθήσετε να αντιληφθώ ποια προβλήματα πηγάζουν από τις δύο παραπάνω περιπτώσεις και δείχνετε τόσο ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση τους. Δεν νομίζω να στερούν τη θέση κάποιου άλλου. Επίσης δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιες προσωπικές συνθήκες το οδήγησαν να μην φανεί συνεπής στις ακαδημαϊκές του υποχρεώσεις.

 Εγώ σαν μαθητής ξέρω ότι επιτυχημένο εκπαιδευτικό σύστημα θα ήταν εκείνο που θα άνοιγε απλόχερα τις πόρτες του στους μαθητές, έτσι ώστε να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Εκείνο που θα μείωνε το ποσοστό «αποτυχίας» στις πανελλαδικές εξετάσεις, που θα ωθούσε τους μαθητές να γράψουν, να παλέψουν για το όνειρα τους, αλλά και το κυριότερο, να τα βρουν, και όχι αυτό που ψάχνει τρόπους να αντιμετωπίσει τις ίδιες τις απόρροιες της αποτυχίας του, της υπολειτουργίας του, που προσπαθεί να μειώσει το ποσοστό των «επιτυχόντων».

 Ελπίζω να ξημερώσει σύντομα η μέρα που θα ενώσουμε όλοι μαζί τις δυνάμεις μας για τη δημιουργία ενός καλύτερου εκπαιδευτικού συστήματος. Συνεχίστε να εργάζεστε. Η αρωγή σας είναι πολύτιμη. Η συνεισφορά και ο ρόλο σας επίσης! Ας κρίνουμε με αποδείξεις και όχι ενδείξεις! Σας ευχαριστώ πολύ για την κατανόηση»!

Με όλο το σεβασμό

Μαθητής Β΄ ΛΥΚΕΊΟΥ

Χρυσένια: Τέλος το «photoshop» στην εκπαίδευση – Επιστολή Ρεθυμνιώτη μαθητή στην Νίκη Κεραμέως (xryseniabook.blogspot.com)

ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ!

 

Μη φοβάσαι το σκοτάδι, υπάρχει το φως 

Μη φοβάσαι το ψύχος, υπάρχει η θαλπωρή 

Μη φοβάσαι την απελπισία, υπάρχει η ελπιδα 

Μη φοβάσαι τη λύπη, υπάρχει η χαρά 

Μη φοβάσαι την ταραχή, υπάρχει η ειρήνη 

Μη φοβάσαι το λάθος, υπάρχει η μετάνοια 

Μη φοβάσαι τον διάβολο, υπάρχει ο Χριστός