Ενάμισυ μήνα πριν από την κοίμησή του, αποχαιρέτισε το μοναστήρι του και μετέβη για τελευταία φορά στη μονή Χρυσολεόντισσας.
Λίγες μέρες αργότερα νοσηλεύτηκε
στο Αρεταίειο Νοσοκομείο.
Εκεί, στην πτέρυγα απόρων, στις 8 Νοεμβρίου του 1920,
ο διωκόμενος, ο κατασυκοφαντημένος Νεκτάριος, ο Άγιος της ανεξικακίας και της πραότητας, άφησε την τελευταία του πνοή μέσα σε δυνατούς πόνους.
"Εις εμέ το λέγεις Κύριε; Εις εμέ;"
ήταν τα τελευταία λόγια του.
Προφανώς, έβλεπε εκείνη την στιγμή τον ίδιο τον Χριστό να τον καλωσορίζει κοντά του. Όπως σε όλη του τη ζωή, έτσι και κείνη την έσχατη, επιθανάτια στιγμή, δεν θεωρούσε τον εαυτό του άξιο να του απευθύνει το λόγο ο Χριστός και μάλιστα να τον προσκαλεί στη Βασιλεία του.
Άκρα ταπείνωση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου