Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

Ο άγιος Μηνάς



Ο άγιος μεγαλομάρτυρας Μηνάς είναι από τους στρατιωτικούς αγίους της Εκκλησίας και έζησε το δεύτερο μισό του 3ου αιώνα μ.Χ.

Καταγόταν από την Αίγυπτο, υπηρετούσε όμως στα ρωμαϊκά στρατεύματα της Μικράς Ασίας. Παρόλο που οι γονείς του ήταν ειδωλολάτρες, αυτός ήταν ευσεβής, και μάλιστα δεν άντεχε να βλέπει την πλάνη των ειδώλων να επικρατεί στον κόσμο. Έτσι αποφάσισε να αποσυρθεί για ένα διάστημα στο βουνό, μόνος του, με μόνο το Θεό, ώστε με νηστείες, προσευχές και άλλους πνευματικούς αγώνες, κυρίως όμως με τη Χάρη  του Θεού να δυναμώσει μέσα στην καρδιά του τον ζήλο και την αγάπη του για τον Χριστό.

Όταν ένιωσε έτοιμος, κατέβηκε πάλι ανάμεσα στους ανθρώπους και διακήρυξε ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός και όχι τα κωφά και αναίσθητα είδωλα. Ο Άγιος ήταν τότε πενήντα χρονών και δεν ήταν μόνο ότι είχε ανδρεία, φρόνηση και ωραίο παράστημα, αλλά, όπως θα λέγαμε σήμερα, γνώριζε πολύ κόσμο και ήταν αξιοσέβαστος σε πάρα πολλούς. Γι’  αυτό ο ηγεμόνας θαύμασε το θάρρος του, αλλά φοβήθηκε μην επηρεάσει και άλλους. Έτσι προσπάθησε να τον κολακεύσει, για να τον πάρει με το μέρος του. Όταν όμως κατάλαβε ότι είναι ανένδοτος, θύμωσε πολύ και διέταξε να τον φυλακίσουν, για να συλλογιστεί πώς θα τον θανατώσει.

«Κανένα βάσανο δεν μπορεί να με χωρίσει από την αγάπη του Χριστού», είπε στον ηγεμόνα. Και πράγματι· όχι απλώς με θαυμαστή υπομονή και καρτερία αλλά και με χαρά και αγαλλίαση υπέμεινε ό,τι διέταξε ο φθαρτός και γήινος βασιλιάς, για να πάει κοντά στον αληθινό και αιώνιο Βασιλιά, που δίνει ζωή σε όλους και εξουσιάζει τα πάντα, και τους άρχοντες αυτού του κόσμου. Στο τέλος τον αποκεφάλισαν. Αυτήν την ημέρα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του, στις 11 Νοεμβρίου.



Ο άγιος Μηνάς πήρε από τον Θεό τη χάρη να κάνει εξαίσια θαύματα και να βοηθάει τους ανθρώπους όταν βρίσκονται σε κάποια ανάγκη (πολλοί π.χ. τον επικαλούνται όταν χάνουν ή ψάχνουν κάτι και ο Άγιος τους βοηθάει αμέσως να το βρουν). Ας αναφέρουμε μια τέτοια περίπτωση.

Παλαιότερα οι χριστιανοί συνήθιζαν να κάνουν αγρυπνία όλο το βράδυ και οι άρρωστοι να μένουν στον ναό, για να παρακαλέσουν τον Άγιο να τους θεραπεύσει. Κάποτε, ανάμεσα στους πολλούς ασθενείς στον ναό του Αγίου, ήταν ένας κουτσός και μια βουβή γυναίκα, που πρόσμεναν τη γιατρειά τους από τον Άγιο. Κατά τα μεσάνυχτα, ενώ όλοι οι ασθενείς κοιμούνταν, παρουσιάζεται ο Άγιος στον κουτσό και του λέει: «Τώρα που είναι ησυχία πήγαινε και ακούμπησε το πανωφόρι της βουβής γυναίκας και θα γίνεις καλά». Καθώς σηκώθηκε εκείνος και πήγε ν’ αγγίξει το πανωφόρι της βουβής γυναίκας, εκείνη τρόμαξε κι άρχισε να φωνάζει, κατηγορώντας τον παράλυτο, κι έτσι λύθηκε η γλώσσα της κι άρχισε να μιλάει. Ο κουτσός στο μεταξύ ντράπηκε από τα λόγια της βουβής, καθώς και από τις τσιρίδες της ξύπνησαν κι άλλοι και άρχισε να τρέχει. Μόλις συνειδητοποίησαν και οι δύο το θαύμα που είχε γίνει και στους δύο μ’ αυτόν τον χαριτωμένο τρόπο, ευχαριστούσαν και δόξαζαν τον Θεό, μαζί με όλους τους χριστιανούς που ήταν εκεί.

 

Ο άγιος Μηνάς - Pemptousia

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026

Γιατί οι άδικοι προοδεύουν;



 Μέχρι πότε προοδεύουν; Και τί συμβαίνει στο τέλος σ΄ αυτούς και στους απογόνους τους; Αναρωτήθηκες ποτέ; Να μη σκοντάφτουν οι σκέψεις σου όταν βλέπεις ότι κάποιος καυχιέται με τη δύναμη και ξεχνά το Δωρητή της δύναμης.


Θυμήσου πως ο υπερήφανος και καυχόμενος Γολιάθ σκοτώθηκε από τη σφεντόνα ενός αγοριού, του Δαβίδ. Να μη συγχύζεται η καρδιά σου όταν βλέπεις πως κάποιος πλουτίζει με άδικο τρόπο.
Θα τρώει και δεν θα χορταίνει, θα αρπάζει και δεν θα του φτάνουν.

Θυμήσου τους πλούσιους πολίτες στα Σόδομα, πως σε μία στιγμή ρίχτηκε πάνω τους φωτιά και έγιναν στάχτη μ’ όλο τους τον πλούτο. Εσύ είσαι χριστιανός, και ο χριστιανός παρατηρεί τα γεγονότα στην άλλη γραμμή, στην ολότητα, και όχι επί μέρους.

Την πρόοδο του αδίκου ο χριστιανός δεν εκτιμά σαν κάποιο τετελεσμένο γεγονός αλλά περιμένει να δει τι ακολουθεί. Αυτός ξέρει πως ο άδικος δεν προοδεύει ούτε με τη δική του δύναμη ούτε με το δικό του μυαλό αλλά μόνο επειδή ο Θεός του επιτρέπει να προοδεύει, μπας και κάποια στιγμή θυμηθεί το Θεό.
Αφού είναι ανείπωτα ελεήμων ο Θεός μας, και επιτρέπει στους αδίκους εκείνο που αυτοί επιθυμούν, μπας και κάποια στιγμή σκεφθούν, ότι αυτό είναι από το Θεό και ντραπούν για την αδικία τους και διορθωθούν.
Στο Θεό είναι αγαπητοί οι μετανοούντες, είναι πολύ αγαπητοί σ’ Αυτόν όσοι μετανοούν ταπεινά για τις άδικες πράξεις τους.
Ο Δημιουργός δεν θέλει πάντα να τιμωρήσει αμέσως μόλις κάποιος ξεκινήσει σε λάθος δρόμο. Εκείνος περιμένει τον πλανημένο να γυρίσει μόνος του στον σωστό δρόμο. Εκείνος βλέπει και σιωπά.
Περιμένει και δεν αργεί. Είναι θαυμαστός στη σοφία, πανθαύμαστος στο έλεός Του. Γι’ αυτό ο προορατικός Ψαλμωδός ενθουσιασμένα λέει στον Κύριο: «Τα κρίματά σου ωσεί άβυσσος πολλή» (Ψαλμ. 35,7). Ποιός θα ερευνήσει όλο το βάθος της πρόνοιας του Θεού;

Οι ανόητοι θυμώνουν επειδή ο Θεός δεν διοικεί τον κόσμο κατά τη δική τους λογική, και οι λογικοί κοπιάζουν ασταμάτητα να μπουν στη λογική του Θεού.
Είναι δύσκολο καμιά φορά και στο λογικότατο να κατανοήσει το γιατί σ’ έναν άνθρωπο συμβαίνει έτσι, ενώ στον άλλον αλλιώς· γιατί ο νέος που επιθυμεί τη ζωή πεθαίνει, ενώ ο γέρος που επιθυμεί τον θάνατο ζει – γιατί ο ευσεβής βασανίζεται, ενώ ο άθεος καλοπερνά.
Και οι αγιότατες ψυχές καμιά φορά βρίσκονται σε αμηχανία μπροστά στο αίνιγμα των γεγονότων.

Στην Ιερά παράδοση υπάρχει γραμμένη η εξής περίπτωση: πέθανε κάποιος αμαρτωλός πλούσιος, του οποίου οι αμαρτίες ήταν γνωστές σε όλους, και ο ενταφιασμός του ήταν πανηγυρικός, με τον επίσκοπο και πολλούς Ιερείς.
Λίγο μετά απ’ αυτό επιτέθηκε ύαινα σ’ έναν ασκητή στην έρημο και τον κατασπάραξε.
Κάποιος μοναχός, ο όποιος είχε δει εκείνη την πανηγυρική νεκρώσιμη πομπή του αμαρτωλού και τα ματωμένα υπολείμματα του δίκαιου, στη σύγχυση του άρχισε να κλαίει και φώναξε: «Κύριε, πώς έγινε αυτό και γιατί; Πώς εκείνος ο αμαρτωλός είχε και απαλή ζωή και απαλό θάνατο, ενώ αυτός ο δίκαιος πικρή ζωή και πικρό θάνατο;».
Σ’ αυτό του εμφανίστηκε άγγελος του Θεού και εξήγησε: «Εκείνος ο κακός πλούσιος είχε στη ζωή του μόνο μία καλή πράξη, ενώ αυτός ο ασκητής είχε στη ζωή του μόνο μία πιο βαριά αμαρτία.
Με την εορταστική και τιμητική νεκρώσιμη πομπή ο Ύψιστος ήθελε στον κακό πλούσιο να ξεπληρώσει εκείνο το καλό έργο, ώστε να μην περιμένει τίποτα άλλο σ’ εκείνον τον κόσμο, ενώ με τον φρικτό θάνατο του ασκητή ήθελε να τον απαλλάξει από εκείνη τη μία αμαρτία, ώστε να του δώσει πλήρες βραβείο στους ουρανούς».
Γι’ αυτό εσύ να σκέπτεσαι περί των κρίσεων του Θεού και τοποθέτησε όλη την ελπίδα στον Δημιουργό σου. «Μη φθονείς την ευτυχία εκείνων που σκέφτονται το πονηρό και μη ζηλεύεις εκείνους που κάνουν το κακό» (Ψαλμ. 36,1).
Έτσι γράφει ο δίκαιος βασιλιάς Δαβίδ, τον οποίον για πολύ καιρό βασάνιζε εκείνο που βασανίζει και σένα, ώσπου ο Κύριος του αποκάλυψε το λόγο για να καταλάβει.
Ο ίδιος λέει και αυτή την παρήγορη εμπειρία του: «Ήμουν νέος και τώρα γέρασα και δεν είδα δίκαιο να εγκαταλείπεται από το Θεό, ούτε τα παιδιά του να ζητιανεύουν ψωμί» (Ψαλμ. 36,25).
Διάβαζε συχνά το Ψαλτήρι, και θα καταλάβεις και θα παρηγορηθείς.
Ειρήνη και η ευλογία από Τον Κύριο.

amethystos: Γιατί οι άδικοι προοδεύουν;

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

ΨΗΓΜΑΤΑ ΧΡΥΣΟΥ


 Στη ζωή αυτή όσοι μεγαλούργησαν, ήταν άνθρωποι που αγάπησαν τις αιώνιες αλήθειες. Κάθε ανθρώπινη  δραστηριότητα, χωρίς ανέβασμα στον προς τον Ουρανό, όσο υψηλή, όσο μεγάλη  κι αν είναι, περιορίζεται μέσα σε στενόκαρδα όρια.

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026

Ποιό είναι το νόημα της προόδου;

 


Το νόημα της προόδου, συνίσταται στη πραγματοποίηση της εικόνας του Θεού στον άνθρωπο και στην ανθρωπότητα. Το ένα σκέλος της προόδου είναι η πνευματική και ηθική ομοίωση των ανθρώπων προς τον Δημιουργό και Κύριο της ανθρωπότητας, και το άλλο σκέλος είναι η κυριαρχία του ανθρώπου επί της κτίσεως.

          Όταν λέμε ότι ο άνθρωπος προοδεύει είναι σαν να λέμε ότι ο άνθρωπος πραγματοποιεί τον προορισμό του, που είναι η ομοίωσή του προς τον Θεό και η πλήρης κυριαρχία επί της κτίσεως. Και το μεν κράτος του άνθρωπου επί της κτίσεως ολοένα και επεκτείνεται. Και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι, κατά κάποια νομοτέλεια, όλο και περισσότερο θα επεκτείνεται, έως ότου κάποτε θα φθάσουμε τελικά στην πλήρη κυριαρχία του ανθρώπου επί της κτίσεως και την εξαφάνιση τω δεινών που βασανίζουν την ανθρωπότητα. Αυτή την αντίληψη μπορούμε να την ονομάσουμε «μύθο» τη προόδου.

          Είναι «μύθος», διότι η ιστορική εξέλιξη δεν έχει απολυτρωτικό χαρακτήρα. Οι αντινομίες του καλού και του κακού αυξάνου μάλλον παρά ελαττώνονται καθώς η ιστορία προχωρεί και  η ανθρώπινη επιστήμη επιβάλλει το κράτος της επί της κτίσεως. Είναι «μύθος», διότι παράλληλα με την επέκταση της εξουσίας του ανθρώπου επί της κτίσεως δεν βλέπουμε  να βαίνει και η ελευθερία του ανθρώπου. Η εμπειρία του σύγχρονου ανθρώπου δεν αφήνει καμμιά αμφιβολία ότι συμβαίνει το αντίστροφο. Σήμερα αισθανόμαστε πλέον δούλοι και ουτιδανοί μπροστά στη κτίση παρά οι πρόγονοί μας

          Είναι «μύθος», διότι η ιστορική εξέλιξη και η αρετή δεν συμβαδίζουν. Ποιος μπορεί να ισχυρισθεί ότι οι σημερινοί άνθρωποι είναι πιο ενάρετοι από τους παλαιούς  για τον λόγο ότι εμείς σήμερα είσαστε έτοιμοι να ταξιδέψουμε στα άστρα.

          Το νόημα, λοιπόν, της προόδου δεν έγκειται στο μύθο μιας μηχανικής εξελίξεως του ανθρώπου προς ένα κάποιο παράδεισο δικής του κατασκευής. Το νόημα της προόδου έγκειται στο να ομοιάσει ο άνθρωπος στο Δημιουργό και Πλάστη του, έτσι ώστε η κυριαρχία του ανθρώπου επί της κτίσεως να οδηγήσει την ανθρωπότητα στο ένδοξο τέρμα το οποίο έχει τάξει ο Θεός  γι’ αυτή, δηλαδή τη Βασιλεία του επί τη γης.

          Σάββας Αγουρίδης, καθ. Παν.   

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026

ΔΕΝ ΜΠΟΡΈΙΤΕ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 


Η τελευταία λέξη της γης όταν αφήνει την τελευταία της πνοή, θα είναι ΕΛΛΑΣ.

Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων.

Αδειάστε όλα τα μουσεία σας του κόσμου όλου.

Γκρεμίστε κάθε το ελληνικό από όλο τον πλανήτη…

Έπειτα σβήσε  την ελληνική γλώσσα από παντού.: Από την ιατρική σας, τη φαρμακευτική σας. Από τα μαθηματικά σας-Γεωμετρία, Άλγεβρα-. Από τη φυσική σας, τη χημεία σας, την πολιτική σας. Απ΄την καθημερινότητά σας.

Διαγράψτε τα μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα, κάντε το τρίγωνο οκτάγωνο, την ευθεία καμπύλη,! Σβήστε τη γεωμετρία από τα κτίριά σας , από τους δρόμους σας, από τα παιγνίδια σας, από τ’ αμάξια σας!

Σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου, διαγράψτε τη δημοκρατία και την πολιτική! Διαγράψτε τη βαρύτητα και φέρτε τα πάνω κάτω αλλάξτε  τους δορυφόρους σας  για να έχουν τετράγωνη τροχιά!

Αλλάξτε όλα τα βιβλία σας –γιατί παντού θα υπάρχει έστω και μια ελληνική λέξη_! Αλλάξτε τα ευαγγέλιο, αλλάξτε το όνομα του Χριστού! Βγαίνει από τα ελληνικά και σημαίνει αυτόν που έχει το χρίσμα!  Αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (να μην έχει την ελληνική γεωμετρία)!

Σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο, σβήστε όλους τους μυθικούς  και ιστορικούς ήρωες, αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της Ιστορίας, αλλάξτε τα ονόματα των πανεπιστημίων σας, διαγράψτε την φιλοσοφία, αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιείστε τον αραβικό, διαγράψτε, διαγράψτε,….

Θα πείτε «δεν γίνεται». Σωστά, αυτό δεν γίνεται, γιατί δεν θα μπορείτε να στερεώσετε ούτε μία πρόταση!  

Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο ελληνικός λαός, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη…

Η πρόκληση, πάντως ισχύει!      

          (Ένα εντυπωσιακό κείμενο του Γάλλου λογοτέχνη του περασμένου αιώνα Ζαν Ρισπέν       , για την προσφορά της Ελλάδας στον παγκόσμιο πολιτισμό)

«Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ», τ. 641