“Τυραννίς” πηγή “μισαλληλίας”

 

Η ιστορία είναι πλούσια σε θετικά, αλλά και σε αρνητικά παραδείγματα. Λόγω των δύσκολων ημερών που διερχόμαστε, θα επικεντρωθούμε σε ένα αρνητικό παράδειγμα, που δεν είναι άγνωστο ως τύπος εξουσίας και στις μέρες μας. Αναφερόμαστε στον αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης “τύραννο” Φωκά, του οποίου η “τυραννίς” διήρκησε από το 602 ως το 610 μ. Χ., όταν την κατέλυσε με επανάσταση του ο μετέπειτα αυτοκράτορας Ηράκλειος.

          Στην ιστορία του Ελληνικού Έθνους διαβάζουμε: “Η τυραννίς του Φωκά περιγράφεται ομόφωνα από όλες τις πηγές, σύγχρονες και μεταγενέστερες, ως μία από τις αμαυρότερες σελίδες της βυζαντινής ιστορίας. Χαρακτηριστικά τονίζεται ότι από την ημέρα της στέψεώς του “κρατεί της ευδαιμονίας  η συμφορά, και λαμβάνει την έναρξιν τα μεγάλα των Ρωμαίων ατυχήματα”. Σε άλλο σημείο γράφεται: “Χαρακτηριστικό της καταστάσεως που επικρατούσε είναι ένα απόσπασμα από “θαύματα του Αγίου Δημητρίου”: κατηγορεί τον Φωκά, τον οποίο αποκαλεί “διάβολον”, ότι έσπειρε την “μισαλληλίαν” σε όλη την Ανατολή, ως αυτή την Κωνσταντινούπολη, με αποτέλεσμα οι εμφύλιες συγκρούσεις να μην περιορίζονται πια στην αγορά, αλλά να αλληλοσφάζονται συγγενείς και πρώην φίλοι μέσα στα ίδια τους τα σπίτια”.

          Η λιτή, χωρίς περιττούς σχολιασμούς, περιγραφή της βασιλείας του τυράννου Φωκά από τον όσιο Θεοφάνη στην Χρονογραφία του, δημιουργεί φρίκη. Είναι η περιγραφή μιας κόλασης, μιας εξουσίας που εξαθλίωσε το Κράτος, ταλαιπώρησε αφάνταστα τον λαό, οδήγησε πολλούς σε βασανιστικούς θανάτους, ώστε να μείνει το όνομά του  στην λαϊκή παράδοση της Ανατολής ως το χαρακτηριστικό κάθε “δύσκολου ανθρώπου”-τύραννος Φωκάς.

          Όμως παρά την τυραννική εγκληματική εξουσία του παρουσιαζόταν ως ακραιφνής ορθόδοξος χριστιανός, σε αντίθεση με τον διαλλακτικό σε θεολογικά θέματα προκάτοχό του Μαυρίκιο, τον οποίο φόνευσε για του αρπάξει την εξουσία. Διαβάζουμε: “Ο Φωκάς εγκατέλειψε τη διαλλακτική πολιτική του Μαυρικίου και εμφανίσθηκε ως υποστηρικτής της απόλυτης ορθοδοξίας”.

          Ο τύραννος Φωκάς άφησε ως ιστορική μνήμη ένα μείγμα εγκληματικής εξουσίας και ιδιόρρυθμης, με έμφαση φανατικά ορθόδοξης θρησκευτικότητας. Ένα μείγμα που κυκλοφορεί ως τις μέρες μας στην παγκόσμια πολιτική αγορά, δημιουργώντας αιματηρές πολεμικές εκρήξεις.

          Στην Δωδεκάβιβλο του Δοσιθέου διαβάζουμε: “προ δε του γενέσθαι ταύτα”, δηλαδή πριν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη ο Ηράκλειος και εκδιώξει από τον θρόνο του τον τύραννον Φωκά, οδηγώντας  το στον θάνατο, “είπεν ο Πατριάρχης Θωμάς Θεοδώρω τω Συκεώτη παραινέσαι τον Φωκάν παύσασθαι από των φόνων, ο δε τύραννος ήτησε  ρυσθήναι της ποδάγρας και παύσασθαι, του γεγονότος, ο Φωκάς πάλιν Φωκάς ην, όθεν είπεν αυτώ ο Θεόδωρος την καταστροφήν αυτού”.

          Ο Πατριάρχης Θωμάς καταφεύγει στην μαρτυρημένη αγιότητα του οσίου Θεοδώρου του Συκεώτη, του οποίου η μνήμη εορτάζεται στις 22 Απριλίου, και του ζητά αυτός να συμβουλεύσει τον τυραννικό αυτοκράτορα. Ο Φωκάς για να δεχθεί την συμβουλή απαίτησε την θαυματουργική θεραπεία της ποδάγρας που τον ταλαιπωρούσε.

          Το θαύμα   του δόθηκε, αλλά “ο Φωκάς πάλιν Φωκάς ην”. Ο Θεός διά του αγίου Θεοδώρου ικανοποίησε την απαίτησή του. Όμως αυτός έμεινε ασυγκίνητος απέναντι στην ευσπλαχνία και την ταπείνωση του Θεού, οπότε ακολούθησε η αυτοκαταστροφή του.

          Είθε να μην ζηλώσουν την “δόξα” του σύγχρονοι ηγέτες και εμείς να μη μένουμε ιδιοτελείς και ασυγκίνητοι απέναντι στις πολλαπλές φανερώσεις της ευσπλαχνίας και της ταπείνωσης του Θεού.

          Πρωτ. Θ. Βαμβίνης

π. Γ. Bαλτογιάννης: O λόγος και η σιωπή

 

Αρχιμ. Γρηγόριος, Ηγούμενος Αγίων Αναργύρων Πάρνωνος: O λόγος και η σιωπή Φωτεινά μονοπάτια: 

Τα Μοναστήρια της Λακωνίας Δ' ΚΥΚΛΟΣ. ΕΡΤ

 Eπεισόδιο 4 Τα "Φωτεινά Μονοπάτια" με την Ελένη Μπιλιάλη,

 ταξιδεύουν στο Νομό Λακωνίας, στην Ιερά Μονή Αγίων Αναργύρων Πάρνωνος.

κανάλι του αντιφώνου

Για σκέψου.......αλήθεια!

 

Οι άνθρωποι σκοτώνονται μεταξύ τους χωρίς  να γνωρίζονται.... για τα συμφέροντα ανθρώπων που γνωρίζονται χωρίς να σκοτώνονται μεταξύ τους.

“ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ”;

 

Οξύτατες αντιπαραθέσεις προκάλεσε η διαρροή προσχεδίου απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Η. Π .Α. για την κατάργηση της απόφασης του 1973 που νομιμοποίησε πλήρως την άμβλωση σε εθνικό επίπεδο έως την 24η -28η εβδομάδα την κυήσεως, οπότε το έμβρυο μπορεί να επιβιώσει εκτός μήτρας. Βάσει του προσχεδίου απόφασις, στο εξής η κάθε Πολιτεία θα μπορεί να θέσει το δικό της πλαίσιο για το θέμα των αμβλώσεων. Περιττό, ασφαλώς, να πούμε ότι διεθνώς- αλλά και στη χώρα μας- περίσσευσαν οι οργισμένες καταγγελίες για “επιστροφή στον μεσαίωνα”, επίθεση ενάντια σε ένα κατοχυρωμένο δικαίωμα των γυναικών’, “σκοταδισμό  και νοοτροπία των ακραίων Ρεπουμπλικάνων” διότι οι Ρεπουμπλικάνοι είναι οι πιο ‘’συντηρητικοί”, άρα και πολέμιοι της άμβλωσης, και αυτοί έχουν σήμερα την πλειοψηφία στο Ανώτατο Δικαστήριο των Η. Π. Α. Ακόμα και αν δεν σταθούμε στο ίδιο το θέμα της άμβλωσης, και άξιζε να μας προβληματίσει από μόνη της η αίσθηση που καλλιεργείται ότι δεν υπάρχει σωστό και λάθος, δίκαιο και άδικο. Μα, αυτή ακριβώς δεν είναι η πρωταγόρεια λογική που πολέμησαν όλοι οι αρχαίοι φιλόσοφοι, με πρώτο και καλύτερο τον Πλάτωνα  στην Πολιτεία, και οι χριστιανοί διανοητές και φιλόσοφοι; Μας περνάει, άραγε, από τον νου ότι μπορεί να υπάρχει κάτι σωστό ή λάθος, δίκαιο ή άδικο,πέρα από τον τρόπο με τον οποίο το ορίζουμε εμείς, κόβοντας και ράβοντας τα πράγματα στα μέτρα που μας βολεύουν;

          “ΖΩΗ”, τ.4368

Άγ.Ιάκωβος Τσαλίκης

 

ΣΚΕΠΑΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΚΕΠΑΣΤΕΙΣ

 

Όσα συγχωρέσεις τόσα θα σου συγχωρηθούν. Ό,τι συγχωρέσεις αυτό θα σου συγχωρηθεί. Αυτά, που θα σκεπάσεις και δεν θα κατακρίνεις, αυτά θα σκεπασθούν και σε σένα από τον Θεό. Αυτή με συντομία είναι διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, για την κατάκριση των άλλων. Δύσκολον άθλημα, όσον και μέγα. Γιατί πρέπει να γίνεται με όλη την καρδιά μας και όχι μόνον με ένα κομμάτι της. Αντανακλά, πρέπει να αντανακλά και να καθρεπτίζει την τελευταία πράξη του Θεανθρώπου Χριστού, πάνω στον Σταυρό, όπου συγχωρούσε τους σταυρωτές Του. Ας δούμε τι μας συμβουλεύουν σχετικώς τρεις Άγιοι της Εκκλησίας μας:

          -Ο αββάς Ζήνων έλεγε στους αδελφούς: “Όποιος θέλει γρήγορα να εισακούσει ο Θεός την προσευχή του, όταν σηκωθεί και υψώσει τα χέρια του προς τον Θεό, πριν από όλα και πριν από την ίδια του την ψυχή, υπέρ των εχθρών του ας προσευχηθεί με όλο του το είναι. Έτσι, με αυτό το κατόρθωμα, ό, τι κι αν ζητήσει απ’ τον Θεό, θα εισακουσθεί”.

         -Έλεγαν για τον Αββά Μακάριο τον μεγάλο, τον Αιγύπτιο, ότι είχε γίνει, καθώς είναι γραμμένο, Θεός επίγειος. Πως έγινε; Διότι, όπως ο Θεός σκεπάζει τον κόσμο, έτσι και ο Αββάς Μακάριος σκέπαζε τα ελαττώματα, όπου τα έβλεπε, σαν  να μην τα έβλεπε, και τα άκουγε, σαν να μην τα άκουγε”.

          -Κάποιος, αδελφός ερώτησε τον Αββά Ποιμένα λέγοντας: “Αν δω κάποιο φταίξιμο του αδελφού μου, καλά θα κάμω να το σκεπάσω”; Και ο Γέροντας του απάντησε: “Την ώρα όπου θα σκεπάσουμε το φταίξιμο του αδελφού μας, θα σκεπάσει και ο Θεός το δικό μας. Και την ώρα οπού θα φανερώσουμε το φταίξιμο του αδελφού, θα φανερώσει και ο Θεός το δικό μας”.

          “ΥΠΕρ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ”.Π. Μ. Σωτήρχος

Κυκλοφορεί το βιβλίο του Ιωάννη Ηλ. Εμίρη «Άγιοι που έζησαν στον 20ό αιώνα» από τις εκδόσεις «Μελωδός».

 

Κεντρική διάθεση:

Βιβλιοπωλεία «Ο Σωτήρ»

210-3624349 και 2610-272739

paraggelies@osotir.gr

osotir.gr/shop

Οι τριάντα Άγιοι που έζησαν στον 20ό αιώνα (επισήμως αγιοκαταταγέντες) είναι τα φωτεινά σημάδια σε έναν κόσμο και σε μία εποχή που φαίνεται να αναζητά τις δικές της αξίες και τον επαναπροσανατολισμό της.

Τριάντα προσωπικότητες, εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους: άνθρωποι που έζησαν σε ερημικές περιοχές, άνθρωποι που έζησαν μέσα στις σύγχρονες κοινωνίες, άνθρωποι άλλοι αγράμματοι και άλλοι διακεκριμένοι επιστήμονες και θεολόγοι.

Άνθρωποι που έζησαν σύμφωνα με τις αρχές τους, αδιαφορώντας για τις σειρήνες της εγκόσμιας ζωής, και κοίταξαν ψηλά προσπαθώντας να αντικρίσουν το «καθ’ ομοίωσιν» και όχι να διακριθούν στον οριζόντιο άξονα της γης.

Στον Α΄ τόμο, που κυκλοφορεί, γίνεται εκτενής αναφορά στον Άγιο Νεκτάριο της Αιγίνης, στους Αγίους που έζησαν στις αρχές του 20ού αιώνα, και αποτέλεσαν, κατά κάποιον τρόπο, τον πρόλογο σε αυτόν, για τους Αγίους Ιερομάρτυρες όπως ο Χρυσόστομος Σμύρνης αλλά και ο Άγιος Φιλούμενος ο Κύπριος που μαρτύρησε στους Αγίους τόπους. Βιογραφούνται επίσης οι Άγιοι που έζησαν στο Άγιον Όρος και με την παρουσία τους συνέβαλαν αποφασιστικά στη διατήρηση του ησυχαστικού, μοναστικού πνεύματος που είχε προς στιγμήν υποχωρήσει.

Στον Β΄ τόμο, που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο, γίνεται αναφορά στην ζωή των Αγίων που έζησαν μέσα στις κοινωνίες, σε αυτούς που έκτισαν τα δικά τους μοναστήρια καθώς και στους Αγίους των ανατολικών χωρών. Ανάμεσα τους ο Άγιος Παΐσιος, ο Άγιος Πορφύριος, ο Άγιος Ιάκωβος (Τσαλίκης) ο Άγιος Λουκάς ο ιατρός, αλλά και ο προσφάτως αγιοκαταγής Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης.

Όπως παρατηρεί στον πρόλογο του ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής

κ. Νικόλαος. « Οι άγιοι του περασμένου αιώνα απέδειξαν με τη ζωή τους ότι και στην εποχή μας ζει Κύριος και ότι η αγιότητα δεν αποτελεί ιδίωμα μόνο παλαιών εποχών. Δεν μας έχει εγκαταλείψει ο Θεός κι αυτή είναι η ανεκτίμητη παρακαταθήκη τους».

Α΄ τόμος, σελίδες 448, σχήμα 15Χ23, 19ευρώ

Το βιβλίο θα παρουσιαστεί στις 30 Μαΐου στις 7.30μμ στο Ίδρυμα

Β&Μ Θεοχαράκη, (Β. Σοφίας 9 και Μέρλιν, Σύνταγμα).

Ομιλητές θα είναι ο Αρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων, ο καθηγητής Θεόδωρος Φορτσάκης και ο Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος Θεοχαράκη, Φώτης Παπαθανασίου. Αποσπάσματα θα διαβάσουν οι ηθοποιοί Ρήγας Αξελός και Κώστας Αποστολάκης.