Διψά η ψυχή μου...Μνήμη Οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου

Η ψυχή μοιάζει με τη νύμφη και ο Κύριος με Νυμφίο. Και αγαπούν ο ένας τον άλλο και ποθούν ο ένας τον άλλο. Ο Κύριος με την αγάπη Του ποθεί την ψυχή και λυπάται, αν δεν αναπαύεται σε αυτή το Άγιο Πνεύμα. Και η ψυχή που γνώρισε τον Κύριο ποθεί Αυτόν, γιατί σε Αυτόν κρύβεται η ζωή και η χαρά της.

Πολλοί πρίγκιπες και άρχοντες, όταν γνώρισαν την αγάπη του Θεού εγκατέλειψαν τους θρόνους τους. Και αυτό είναι ευνόητο, γιατί η αγάπη του Θεού είναι φλογερή.

Γλυκαίνει την ψυχή με τη χάρη του Αγ. Πνεύματος ως το σημείο που να δακρύζει, και τίποτε επίγειο δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί της.

Όποιος γνώρισε τον Θεό με το Άγιο Πνεύμα, εκείνος λησμονεί τη γη, σαν να μην υπάρχει, αλλά μετά την προσευχή ανοίγει τα μάτια του και πάλι την ξαναβλέπει.

Κύριε ελεήμον, φώτισέ μας με τη χάρη Σου 

και αυτή θα θερμάνει τις καρδιές μας, 

για να Σε αγαπούμε.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Καλόν Παράδεισο Στέλιο!

 

STYLIANOS MALLIARIS - ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ: MANIFESTATIONS

ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΓΟΝΙΜΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΜΥΧΙΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ ΠΟΥ ΓΙΑ ΚΑΙΡΟ ΕΜΕΝΑΝ ΑΔΟΚΙΜΑΣΤΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΒΑΣΑΝΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗΣ

 

ΠΈΜΠΤΗ, 25 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 2012

όσο μπορείς

Κωνσταντίνος Καβάφης

Όσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

[1913]

Η γυναίκα μου έχει πάντα δίκιο.

ΣΑΜ

Παραθέτουμε ένα ποίημα του Κ.Καβάφη που άρεσε στο Στέλιο από την ιστοσελίδα που διατηρούσε.

Ο Στέλιος, μία ψυχή με αγάπη στο καθήκον και στον πνευματικό αγώνα βρίσκεται πλέον στην αγκαλιά του Θεού.

Μία ψυχή που αγάπησε αληθινά το Θεό και το θέλημά Του...

Ας παραδειγματίσει όλους μας. 

Αξιέπαινη η θεληματική φτώχεια

          «Αυτός ο φτωχός φώναζε, κι ο Θεός τον εισάκουσε». Δεν είναι πάντοτε αξιέπαινη η φτώχεια, αλλά η θεληματική, που επιτυγχάνεται σύμφωνα με το σκοπό του Ευαγγελίου. Διότι πολλοί είναι φτωχοί ως προς την περιουσία, όμως έχουν διάθεση πλεονεξίας. Αυτούς δεν τους σώζει η φτώχεια, τους καταδικάζει η διάθεση. Δεν είναι λοιπόν άξιος μακαρισμού πάντοτε ο φτωχός, αλλά εκείνος που περισσότερο από τους θησαυρούς του κόσμου προτίμησε την εντολή του Χριστού. Αυτούς μακαρίζει κι ο Κύριος λέγοντας : « Mακάριοι αυτοί, που είναι φτωχοί στο πνεύμα». Όχι όσοι είναι φτωχοί στην περιουσία, αλλά όσοι προτίμησαν τη φτώχεια της ψυχής. Διότι τίποτε από εκείνα, που γίνονται χωρίς διάθεση είναι άξια μακαρισμού.

          Κάθε αρετή, περισσότερο σε αυτή απ’ όλες τις άλλες, είναι γνώρισμα εκείνου, που ενεργεί με τη θέλησή του. Αυτός λοιπόν, λέγει, ο φτωχός φώναξε. Με τη δεικτική αυτή φωνή στρέφει τη σκέψη σου προς τον πτωχεύσαντα και πεινώντα κι όντα γυμνό κατά το Θεό. Αυτός ο φτωχός, που σου τον δείχνει σχεδόν με το δάκτυλο. Αυτός είναι ο μαθητής του Χριστού.

Μ. Βασιλείου. Ομιλ. Στους Ψαλμούς ΛΓ΄

Τη αυτή ημέρα...

Τη κ΄ του αυτου μηνός Σεπτεμβρίου μνήμη
τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Εὐσταθίου καὶ τῆς συνοδίας αὐτοῦ.

  

Ὁ δεύτερος Ἰὼβ Εὐστάθιος, τὸν βίον τοὺς ἄθλους καὶ τοὺς στεφάνους, 

εἰς προτροπὴν ἀρετῶν, ἑαυτὸν ἡμῖν προέθηκε, καὶ στήλην καρτερίας, 

ὑπερβὰς ἀληθῶς τόν, Ἰώβ, τῇ ἀρετῇ, σὺν τῇ συζύγῳ καὶ τοῖς τέκνοις, 

ὁ πιστὸς ἐν βίῳ, καὶ ἀκράδαντος ἐν πειρασμοῖς, καὶ ἐν ἀθλήσει νικηφόρος, 

ὃν προσάξωμεν εἰς πρεσβείαν Xριστῷ, 

τοῦ δωρηθῆναι ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν φωτισμόν, 

καὶ ἱλασμὸν τῶν πλημμελημάτων.

Επέτειος της Ανακομιδής των λειψάνων του Οσίου Ανθίμου του εν Χίω στο Π.Γ.Ν."Παναγία Βοήθεια"

"Είναι ο Άγιος της αγάπης και της θυσίας. Υπηρέτησε τον ασθενή συνάνθρωπο στο νοσοκομείο και λεπροκομείο της Χίου. Είναι ο ιδρυτής και κτήτορας 

της Ι.Μ. "Παναγία Βοήθεια" στη Χίο.

Η ιερά εικόνα της "Παναγίας της Βοήθειας" βρέθηκε στα χέρια του Αγίου Ανθίμου, σαν μία ανεκτίμητη προσφορά από τη μητέρα του."

ΚΥΡΙΑΚΗ 1η Σεπτεμβρίου, της ΙΝΔΙΚΤΟΥ Ευαγγέλιο: Λ.κ. 4, 16-22

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΣΤΗ ΝΑΖΑΡΕΤ

          Εν ολίγοις

          Ο καινούργιος κόσμος του Θεού εγκαινιάσθηκε στη Βάπτιση στον Ιορδάνη, και δοκιμάστηκε στην έρημο. Ο πρόδρομος Ιωάννης κλείστηκε στη φυλακή και ο Ιησούς αναλαμβάνει πλέον συστηματική δράση στα μέρη της Γαλιλαίας. Κηρύττει ότι ο χρόνος της Βασιλείας του Θεού είναι πλέον πρακτικότητα, ανοιχτή για όλους τους ανθρώπους. Πολλοί αποδέχονται τη μήνυμα της καινούργιας ζωής που φέρνει, Στην πατρίδα του όμως τον περιμένει μια αναπάντεχη δοκιμασία.

          Ο Ιησούς ξεκινάει το κήρυγμά του από την πατρίδα του, τη συναγωγή της Ναζαρέτ. «Κατά το ειωθός εισήλθε εν τη ημέρα του Σαββάτου εις την συναγωγήν και ανέστη αναγνώναι». Η Ναζαρέτ ονομάζεται πατρίδα του, γιατί ήταν πατρίδα της μητέρας του και του Ιωσήφ και επειδή ανατράφηκε εκεί.

          Ο Χριστός πήρε το βιβλίο του νόμου και διαβάζει από τον προφήτη  Ησαία ένα απόσπασμά του αναφέροντας στο έργο του Μεσσία. Όταν τελείωσε την ανάγνωση του κειμένου είπε: Η προφητεία αυτή σήμερα εκπληρώθηκε. Το περιεχόμενο της προφητείας έχει ως εξής: «Πνεύμα Κυρίου επ’ εμέ ου ένεκεν έχρισε με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, ιάσασθαι τους συντετριμμένους την καρδιαν, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν» ( Λκ. 4,18-19).

          Δηλ. Το Πνεύμα του Κυρίου αναπαύεται σε μένα τον Μεσσία, διότι ο Κύριος με έχρισε ως άνθρωπο και με απέστειλε να κηρύξω το ευαγγέλιο σ’ όσους είναι πνευματικά φτωχοί, να θεραπεύσω εκείνους που η καρδιά τους έχει συντριβεί από την αμαρτία. Ακόμη με έστειλε να κηρύξω άφεση και ελευθερία στου αιχμαλώτους από την αμαρτία και να χαρίσω το φως σ’ εκείνους που μένουν τυφλωμένοι από τα πάθη τους. Να ελευθερώσω όλους εκείνους που έχουν συντριβεί από την αμαρτία. Μ’ έστειλε να κηρύξω και να αναγγείλω την έναρξη της νέας περιόδου.

          «Το πνεύμα Κυρίου έχρισε με..» παραπέμπει στην εποχή που οι βασιλείς του Ισραήλ χρίονταν με  μύρο και καθιερώνονταν ως ηγέτες του Ισραήλ. Εδώ ο Χριστός καθιερώνεται ως Μεσσίας χρισμένος από το Πνεύμα του Θεού. Ο Χριστός ήρθε να φέρει τη λύτρωση στους αιχμαλώτους, το φως στους πνευματικά τυφλούς, στους καταπιεσμένους την ελευθερία και να κήρυξη την έναρξη της νέας πνευματικής περιόδου. Τελικά ήρθε η ώρα για τη σωτηρία του ανθρώπου και του κόσμου.

          Η ανάγνωση του κειμένου του Προφήτη Ησαία προκαλεί αρχικά ευνοϊκά σχόλια και θαυμασμό για τους ωραίους λόγους που έβγαιναν από το στόμα του. Όταν όμως συνειδητοποίησαν, ότι όλα αυτά αναφέρονταν στον εαυτό του, ότι δηλ. ότι αυτό το γιγαντιαίο έργο της νέας ανθρωπότητας θα το πραγματοποιούσε ο ίδιος ως απεσταλμένος του Θεού, άρχισαν ν’ αντιδρούν  έντονα και απαξιωτικά γι’ αυτόν λέγοντας: «Μα αυτός δεν είναι ο γιός της Μαρίας και του τέκτονος Ιωσήφ και αδελφός κάποιων άσημων ατόμων;» Δηλ. από το ένα μέρος θαύμαζαν για τα θαύματα που έκανε, ενώ ζήλευαν και σκανδαλίζονταν μ’ Αυτόν, γιατί ήταν συμπατριώτης τους και τον μείωναν για την ταπεινή του καταγωγή. Γι’ αυτό και ο Ιησούς εξ αιτίας αυτής της απιστίας τους δεν έκανε κανένα θαύμα στην πατρίδα του. Είναι γνωστοί οι λόγοι του Κυρίου πως κανείς προφήτης δεν είναι δεκτός στην πατρίδα του.

          Αυτός ο λόγος για την πατρίδα του Χριστού μας βοηθεί να δούμε κάποιες πτυχές της σύγχρονης πραγματικότητας.

          Η πατρίδα μας είχε τη μεγάλη ευλογία να γνωρίσει τον Χριστό και την Εκκλησία ήδη από τον α΄ αιώνα μ. Χ. Ο Απ. Παύλος και οι συνεργάτες του όργωσαν κυριολεκτικά τον ελλαδικό χώρο φέρνοντας το «φως» εξ ανατολών στην «κατείδωλον»  Ελλάδα. Η νέα πίστη πολύ γρήγορα εκτόπισε την ειδωλολατρία και έγινε κυρίαρχη στις καρδιές των ανθρώπων. Είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι από τον 1ον αι. και δυστυχώς αυτό δεν το εκτιμάμε όσο πρέπει και συμπεριφερόμαστε σαν τους Ναζαρηνούς συμπατριώτες του Χριστού και περιφρονούμε και διώκουμε την πίστη και την Εκκλησία μας.

          Η Εκκλησία αντιμετωπίζεται από πολλούς ως ξεπερασμένη πραγματικότητα, ενώ δέχονται ό,τι προέρχεται από τις ανοησίες των ανατολικών θρησκειών. Δυστυχώς άνθρωποι κάθε μορφωτικού επιπέδου προσπαθούν με κάθε τρόπο να μειώσουν την αξία της ελληνορθόδοξης παράδοσης και προβάλουν ανενδοίαστα διδασκαλίες δαιμονίων. Είναι να θλίβεται κανείς βλέποντας χριστιανούς ν’ αρνούνται το βάπτισμά τους και να ασπάζονται  βουδιστικές κ.ά. θεωρίες και αντιλήψεις και να νοσταλγούν την επιστροφή στην ειδωλολατρία και στο νεοπαγανισμό που έχουν πλέον πεθάνει οριστικά στη συνείδηση του λαού.

          Ας προσέξουμε ιδιαίτερα γιατί αυτές οι παρανοήσεις οδηγούν σε σύγχυση και ταραχή και παρανοήσεις που αποπροσανατολίζουν τον πιστό άνθρωπο από τον κύριο στόχο του, που είναι η Βασιλεία του Θεού.

Καλή Κυριακή και καλή εκκλησιαστική χρονιά

π. γ. στ.

Η μεγαλη κληρονομιά του Χριστιανού

 

«Μαθηταί του Κυρίου αληθείς και γνήσιοι δεν είναι οι υπερέχοντες κατά τας θεολογικάς γνώσεις ή την ακρίβειαν των μελετών, ωσάν να μας λέγη εν τω ευαγγελίω του ο Ιησούς, αλλ’ οι γνωρίζοντες εμπειρικώς, εξ ιδίας δηλονότι πείρας, τον Χριστόν, οι εφαρμόζοντες πειραματικώς εις τον βίον των και την πράξιν τας εντολάς του Κυρίου, οι αγαπώντες εν έργοις τον Θεόν και τον πλησίον, και οι έχοντες βίον καθαρόν ως το φως, του οποίου και ο ελάχιστος σπινθήρ εν σκοτεινώ τόπω φέγγει και είναι ορατός, και το οποίον φως είναι το κατ’ εξοχήν χρησιμώτατον, εξ όλων των δημιουργημάτων, διότι αυτό είναι η πηγή της ζωής, της χαράς, της κινήσεως, της υπάρξεως παντός πράγματος. Δια τούτο δε και αυτό εκλήθη το πρώτον εις ύπαρξιν. Άνευ αυτού ο κόσμος, το σύμπαν θα ήτο σκοτεινή και ζοφερά ειρκτή, όπου και η ζωή θα ήτο τελείως αδύνατος. Και οι χριστιανοί καλούνται να είναι φως του κόσμου, λόγον ζωής επέχοντες εν μέσω της όλης δημιουργίας. Καλούνται να είναι «άλας της γης», το οποίον έχει ιδιαιτέραν όλως γεύσιν, εντελώς ανομοίαν προς παν άλλο πράγμα μεμιγμένον όμως μετ’ άλλων πραγμάτων μεταδίδει εις αυτά μέρος της ουσίας του και προφυλάττει ούτως αυτά εκ της φθοράς. Το άλας είναι το αναπόφευκτον, δια την διατήρησιν της ζωής και της υπάρξεως και των ανθρώπων και των ζώων και παντός οργανικού όντος.

          Χωρίς του άλατος σήπεται και διαλύεται και διαφθείρεται η ζωή. Και εν τω ηθικώ κόσμω, αν εκλείψη το πνευματικόν άλας, εάν εκλείψουν οι δίκαιοι και υπερισχύσωσι μόνον οι ασεβείς και οι κακοί, η κοινωνία θέλει σαπή και διαφθαρή και εκλείψη. Καλούνται να είναι «ως πόλις επάνω όρους κειμένη», υπερέχοντες δια των αρετών αυτών και του ενθέου και υψηλού φρονήματος των οι χριστιανοί θα είναι ως η χρησιμεύσουσα ως καταφύγιον των περιπλανωμένων, των απερριμένων, των δυστυχών, των δεδιωγμένων, των ορφανών, των απηλπισμένων, των αδυνάτων και πτωχών».

Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης