Tα παιδιά δεν θέλουν καταπίεση

 Σε μία μητέρα, που ρώτησε τον γέροντα Πορφύριο, αν είναι προτιμότερο να πάρει τα παιδιά της και να εγκατασταθεί στο Λονδίνο, είπε: «Μην αγοράσεις σπίτι στο Λονδίνο, μην πας εκεί. Δεν έχεις την εργασία σου εκεί. Το κλίμα είναι υγρό, οι άνθρωποι ξένοι, ψυχροί και ετερόδοξοι. Τα παιδιά σου θα είναι λυπημένα εκεί. Είναι καλύτερα να μείνουν εδώ, που οι άνθρωποι είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, Έλληνες. Το κλίμα εδώ είναι  καλό και θα χαρούν τα παιδιά. Τα παιδιά δεν θέλουν καταπίεση.  Όταν κάνουν αταξίες, σαν μητέρα λάβε τα μέτρα σου, αλλά μην τα πιέζεις. Καλά κάνεις, που τους διαβάζεις την Αγία Γραφή κάθε μέρα. Αν ένα σου παιδί αντιδρά, άφησέ το, πάρε τα άλλα, πήγαινε σ’   άλλο δωμάτιο και συνέχισε το διάβασμα. Όταν πηγαίνεις στην Εκκλησία και τα παιδιά σου δεν θέλουν να σε ακολουθήσουν, μην τα εξαναγκάζεις, αλλά και μην αδιαφορήσεις  γι’ αυτά. Να, πες τους: «Όποιος θέλει μπορεί να έρθει μαζί μου, τώρα ή αργότερα». Αυτά τα λόγια να τους πεις και να κάνεις πολλή προσευχή για τα παιδιά. Με την προσευχή σου θα τους μιλήσει  Θεός.

Κοντά στον Γέροντα Πορφύριο

Η προσευχή μου εισακούσθηκε

Ζήτησα από το Θεό να μου δώσει δύναμη,

κι Αυτός μου έδωσε δυσκολίες για να τις ξεπεράσω.

Του ζήτησα σοφία,

κι Αυτός μου έδωσε προβλήματα να μάθω να λύνω.

Του ζήτησα οικονομική άνεση,

κι Αυτός μου έδωσε νου και ικανότητα να δουλεύω

Του ζήτησα θάρρος,

κι Αυτός μου έδωσε κινδύνους να ξεπερνώ.

Του ζήτησα αγάπη,

κι Αυτός μου έδωσε προβληματικά άτομα να βοηθώ.

Του ζήτησα χάρες

κι Αυτός μου έδωσε ευκαιρίες να εκμεταλλευτώ.

Απ' ό,τι ζήτησα δεν πήρα τίποτα - τίποτα από αυτά που ήθελα

Πήρα όμως τα πάντα - αυτά που πραγματικά χρειαζόμουνα.

Η προσευχή μου εισακούστηκε.

Το μυστήριο της ταπείνωσης του Χριστού

Μυστήριο ανεξερεύνητο είναι η ταπείνωση του Χριστού. Μπορούμε να την αναγνωρίσουμε εν Αγίω Πνεύματι, όμως στην πληρότητα της παραμένει άφταστη. Είναι μία «μαθητεία» που απαιτεί τρία πράγματα. Κατ’ αρχάς, πολύ χρόνο: κατ’ αρχάς δεν θα μάθεις την ταπείνωση σε μία στιγμή, αλλά αργά, διαμέσου μιας επίμονης και πιστής διακονίας του θελήματος του Θεού. Οι άγιοι ταπεινώνονται και μάχονται ενάντια στην υπερηφάνεια καθ’ όλη τη διάρκεια τη ζωής τους. Εν συνεχεία, απαιτείται αγώνας μακρύς: χρειάζονται πολλές προσπάθειες και άφθονα δάκρυα για να διαφυλάξεις το ταπεινό πνεύμα του Χριστού. Και τέλος, επειδή δεν αρκούν ούτε ο  χρόνος ούτε οι προσπάθειες, απαιτείται μία θεϊκή παρέμβαση, μία παροχή δωρεάς από το πνεύμα τη ταπείνωσης. Μολονότι και αυτή η χάρη παρέχεται ασφαλώς εξ ολοκλήρου δωρεάν, μπορούμε ωστόσο να την ελκύσουμε. Πώς; Επιθυμώντας την με όλες μας τις δυνάμεις και αναζητώντας την μέρα και νύχτα μέσα από την προσευχή, τα δάκρυα της μετάνοιας και την υπακοή στις εντολές του Χριστού. Τελικά ο Θεός είναι εκείνος που θα μας καθοδηγήσει σ’ αυτή  την πορεία με τις δοκιμασίες και τη χάρη Του.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Γέροντα, τι σημαίνει το "δόξα σοι ο Θεός";

  

 Γέροντα, τι σημαίνει το «δόξα σοι ο Θεός»;

-  «Δόξα σοι  ο Θεός» θα πη «να γίνη γνωστός ο Θεός στους ανθρώπους». Βλέπεις και εκείνο που είπε ο Χριστός: «Εγώ σε εδόξασα επί της γης …και νυν δόξασόν με σύ, Πάτερ», μερικοί το παρεξηγούν και λένε: «Εγώ Πατέρα, Σε έκανα γνωστό επί της γης, κάνε με γνωστό κι Εσύ, για να πιστέψουν οι άνθρωποι».

-     Γέροντα, αισθάνομαι την ανάγκη να λέω περισσότερο το «δόξα σοι ο Θεός» παρά το «Κύριε ελέησον». Μήπως δεν είναι σωστό;

-  Καλό είναι αυτό, ευλογημένη. Εγώ μπορεί να περάσω ολόκληρη μέρα κάνοντας εργόχειρο και λέγοντας «Δόξα σοι ο Θεός. Δόξα σοι ο Θεός , γιατί ζω. Δόξα σοι ο Θεός, γιατί θα πεθάνω και θα πάω κοντά στον Θεό. Δόξα σοι  Θεός, ακόμη και αν με βάλη στην κόλαση και πάρη έναν κολασμένο στον Παράδεισο. Και εάν θέλη να μη με θυμάται στην κόλαση και λυπάται, ας πάρη πολλούς κολασμένους στον Παράδεισο, ώστε η χαρά Του γι’ αυτούς να είναι περισσότερη και να λιγοστέψη η στενοχώρια Του για μένα».

Το «δόξα σοι ο Θεός» να μη λείπη ποτέ από τα χείλη σας. Εγώ, όταν πονάω, το «δόξα σοι ο Θεός» έχω για χάπι του πόνου∙ τίποτε άλλο δεν με πιάνει. Το «δόξα σοι ο Θεός» είναι ανώτερο και από το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Έλεγε  ο Παπα- Τύχων : «Το “ Κύριε ελέησον” έχει εκατό δραχμές, το “δόξα σοι ο Θεός” έχει χίλιες δραχμές∙  είναι δηλαδή πολύ πιο ακριβό». Ήθελε να πη ότι ο άνθρωπος ζητάει το έλεος του Θεού από ανάγκη, ενώ δοξολογεί τον Θεό από φιλότιμο, και αυτό έχει μεγαλύτερη αξία. Συνιστούσε μάλιστα να λέμε το «δόξα σοι ο Θεός», όχι μόνον όταν είμαστε καλά, αλλά και όταν περνάμε δοκιμασίες, γιατί και τις δοκιμασίες τις επιτρέπει ο Θεός για φάρμακα της ψυχής.

-     Γέροντα, μερικές φορές , όταν λέω «δόξα τω Θεώ», νιώθω μέσα μου ένα φτερούγισμα. Τι είναι αυτό;

-   Αγαλλίαση πνευματική είναι. Τώρα, επειδή μου έδωσες χαρά που λες «δόξα τω Θεώ», από την χαρά μου θα αρχίσω να γράφω «δόξα τω Θεώ, δόξα τω Θεώ», και θα γεμίσω μία κόλλα χαρτί με το «δόξα τω Θεώ». Ο Θεός να σε αξιώση στην άλλη ζωή να είσαι μαζί με τους Αγγέλους που δοξολογούν συνέχεια τον Θεό. Αμήν.

Πηγή: agiosmgefiras.blogspot.gr

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, ΛΟΓΟΙ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ