Στην Ορθόδοξη Εκκλησία και Θεολογία δεν χωρούν άλλου είδους «Ηθικές»,
όπως η «νομική», η «αντικειμενική», η
εξωτερική απομονωμένη ηθική, αποκομμένη από την ηθική ζωή.
Στην ορθόδοξη θεολογία
ηθική είναι όλο το εσωτερικό ήθος του
ανθρώπου. Είναι η αληθινή ευσέβεια και όχι η ευσεβοφάνεια και ο ευσεβισμός.
Στην Ορθόδοξη ηθική
είναι η βαθύτερη αναμέτρηση με την αλήθεια, την αγάπη και την ελευθερία. Αυτή είναι ουσιαστικά η αληθινή
ηθική. Διαφορετικά δεν θα ανακήρυσσε η Εκκλησία ποτέ αγίους σαν την αγία Μαρία
την Αιγύπτια και σαν τον Μ. Κωνσταντίνο. Αυτοί οι άγιοι είχαν κάνει πολλά στη ζωή τους, και, κρινόμενοι με
την «αντικειμενική ηθική» δεν θα έπρεπε να είναι άγιοι. Κι’ όμως, κρινόμενοι με
το ευαγγελικό πνεύμα, του ορθοδόξου ήθους , που βλέπει τη ζωή του κάθε ανθρώπου
ενωμένη με το χώρο και το χρόνο που ζει, με τα βάθη της κληρονομικότητας και
της αγωγής του και με την άπειρη
αγιαστική δύναμη της Εκκλησίας, βγαίνουν άγιοι και μάλιστα ισαπόστολοι, όπως ο
Μ. Κωνσταντίνος.
Με την ευαγγελική ηθική
«οι τελώνες και αι πόρναι προάγουσιν ημάς εις την βασιλείαν των ουρανών».
Όποιος θέλει να είναι
σύμφωνος με την ορθόδοξη ηθική, δεν έχει παρά να έχει υπ΄ όψη του, για την
πορεία του και για την πορεία της Εκκλησίας, όλο το βάθος και όλες τις άπειρες
διαστάσεις του ευαγγελικού πνεύματος, που αποκαλύπτουν το αληθινό ήθος της
ορθόδοξης ηθικής και όχι της «νομικής».
Αποσπασματική και
περιπτωσιακή ηθική δεν υπάρχει στην ορθόδοξη θεολογία και Εκκλησία.
Μεμονωμένες «ηθικές»
πράξεις, αποκομμένες από το όλο ήθος του προσώπου, είναι απαράδεκτες για την
ορθόδοξη πίστη και συνείδηση. Δεν μπορείς λ. χ.
να λέγεσαι ηθικός όταν εγκρατεύεσαι
στις ορμές σου και κατακρίνεις ή μισείς
τον αδελφό σου, τον πλησίον σου.
γ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου