.jpg)
Όταν ένα μωρό γεννιέται, έχει ανάγκη το γάλα απ’ το στήθος της μητέρας για να ζήσει. Και είναι και το μωρό, και η μάνα είναι σε μια ισορροπία.
Και μεγαλώνει αυτό,
ψηλώνει, αναπτύσσεται, και βγάζει δόντια. Και βλέπουμε πολλές φορές τη μάνα το
στήθος να μην τραβάει απ’ το παιδί. Και συνεχίζει να θηλάζει και ας πονάει και
ας ματώνει.
Και μεγαλώνει και άλλο
το παιδί. Και η μάνα συνεχίζει το γάλα
απ’ τα στήθια της να δίνει. Και δεν
αρνείται αυτό. Και τρέφεται και πάλι συνεχίζει να ψηλώνει.
Και εκεί που έχει ανάγκη
τη μάνα το παιδί, είναι η μάνα που πάνω του έχει αγκιστρωθεί στο τέλος. Και ας
το τρέφει, είναι δική της ανάγκη που κυνηγάει πια να καλύψει..
Και ίσως πει κανείς,
Ποιο το κακό; Το παιδί δεν μεγαλώνει;
Δεν είναι μόνο ο σκοπός.
Είναι το μέσον που μπορεί στο τέλος να αποδειχτεί επικίνδυνο. Και για
τη μάνα και για το παιδί. Και ας μην το βλέπει κανείς στο τώρα.
Και όλα έτσι είναι μέσα
στη ζωή. Θέλει διάκριση, να ξέρεις πότε πρέπει να σταματήσεις. Να ξέρεις πότε
ξεπερνάς τα όρια, να έχεις το νου σου πότε πονάς πια και ματώνεις. Να βλέπεις, να
αφουγκράζεσαι το τι, το πότε και το πως. Με λεπτότητα να βαδίζεις πάντοτε.
Θέλει διάκριση και
λεπτότητα και προσοχή.
Για κάποια λάθη ο χρόνος
δεν γυρίζει πίσω.
Ελευθέριος Γ.
Ελευθεριάδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου