Ὁ περίφημος ἐπίσκοπος Ἡ ἐνθρόνισίς του ..... Του ενορίτου μας κ. Νικολάου Βοϊνέσκου

 

τοῦ ἀρχιμ. Θεοδοσίου Μαρτζούκου

 

Το βράδυ τῆς ἐνθρονίσεώς του διοργανώνεται δεξίωση, γιά νά γιορτάσουν τήν ἐνθρόνιση τοῦ Ἰωάννου (νέου ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως). Αλλ' ὅταν βλέπει τούς ὑπηρέτες τοῦ Θεοῦ νὰ ρίχνονται πάνω στο κρέας καί τό κρασί, ὁ Ἰωάννης (ὁ Χρυσόστομος) νιώθει ναυτία. Χωρίς νὰ πεῖ λέξη, ἀποσύρεται στο δωμάτιό του. Ἀλλά καί ἐκεῖ, το σκαλιστό ξύλινο κρεβάτι καί τά μεταξωτά σεντόνια τόν ἀηδιάζουν. Βγάζοντας τά σανδάλιά του, ὁ νέος πατριάρχης γονατίζει μπροστά στο παράθυρο γιὰ νὰ δεῖ τὸν ἔναστρο οὐρανό, τή μόνη λαμπρότητα πού μπορεῖ νά τόν ἠρεμήσει. «Κύριε, συγχώρεσε τα πρόβατά μου, πού παρασύρονται ἀπό τούς πειρασμούς αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Ἀφοῦ μέ ἔκανες ποιμέ-να τους, φώτισε με στήν πορεία μου, ὥστε να μπορέσω νά τά ἐπαναφέρω σε Σένα». Ἐπαναλαμβάνει τό αἴτημά του ξανά καί ξανά, μέχρι πού μερικά χτυπήματα στήν πόρτα τόν ἀποσποῦν ἀπό τήν προσευχή του. Οἱ πρῶτες ἀκτῖνες τοῦ ἥλιου δέν θά ἀργήσουν νά ἐμφανιστοῦν. Ἕνας ὑπηρέτης του φέρνει ἕνα ὑπέροχο χιτῶνα καί κοσμήματα, ἀλλ' ὁ Ἰωάννης ἀρνεῖται. «Κανένα ροῦχο δέν θά μποροῦσε νά κρύψη τίς ἁμαρτίες μου στά μάτια τοῦ Θεοῦ», δηλώνει. Καί ἄν ἡ ψυχή μου εἶναι ἄξια καί ἁγνή, οὔτε ὅλα τά πλούτη τοῦ αὐτοκράτορα δέν θά ἐξισωθοῦν μέ τή λαμπρότητά της. Πούλησέ τα καλύτερα καί δώσε τα χρήματα στούς φτωχούς». Ὁ ἀρχιεπίσκοπος δέν σταματᾶ μπροστά στο ἔκπληκτο βλέμμα τοῦ ὑπηρέτη καί βιάζεται να πάει στήν Ἐκκλησία. Μετά τή Λειτουργία, ἀποπέμπει τούς ἐπισκόπους πού περιμένουν ἀκρόαση καί καλεῖ τούς διαχειριστές καί τούς συμβούλους. Διατάζει νὰ ἀφαιρεθοῦν καί νά πωληθοῦν ὅλα τὰ ἀντικείμενα ἀξίας τοῦ παλατιοῦ, ἀπό τά χάλκινα ἀγγεῖα μέχρι το ξυλόγλυπτο κρεβάτι του. Τα χρήματα θα δοθοῦν στούς φτωχούς καί στα νοσοκομεία.

«Πῶς μπορῶ νά τρώω καί νά ζῶ σάν τέσσερις βασιλιάδες, ἐνῶ μερικά ἀπό τά πρόβατά μου κοιμοῦνται στο δρόμο, κατάχαμα, καί ἔχουν μόνο μουχλιασμένο ψωμί για να χορτάσουν;».

-Μά, κύριε, μερικοί ἀπό αὐτούς τούς θησαυρούς μᾶς ἔχουν δοθεῖ ἀπό τόν ἴδιο τόν αὐτοκράτορα... διαμαρτύρονται.

-Τά ἀγαθά τῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχουν γιά νά ὑπηρετοῦν τούς φτωχότερους καί ὄχι τό ἀντίστροφο. Τό σύνολο αὐτῶν τῶν ἀγαθῶν δέν ἀξίζει οὔτε μία ψυχή. Ὅπως ὁ αὐτοκράτορας ἔχει καθῆκον νά φροντίζει τον λαό του, ἔτσι καί ἐγώ ἔχω καθῆκον νά φροντίζω τίς ψυχές πού μοῦ ἔχουν ἀνατεθεῖ, ἀπαντᾶ ὁ ἅγιος ποιμένας.

Δέν θά ὑπάρχει πλέον συσσώρρευση θησαυρῶν. Δέν θά ὑπάρχουν πλέον γεύματα. Οἱ περιπλανώμενοι μοναχοί, πού ἤλπιζαν σε εὔνοια τριγυρίζοντας γύρω ἀπό τό ἐπισκοπικό παλάτι, θά γυρίσουν στά μοναστήρια τους.

Βλέποντας τά ἀγανακτισμένα βλέμματα τῶν γύρω του, ὁ Ἰωάννης γνωρίζει καλά ὅτι αὐτή ἡ ἐπίθεση κατά τῆς διαφθορᾶς, δέν θά ἀρέσει σε ὅλους καί ὅτι ὁ ἀγώνας θά εἶναι σκληρός. Ἀλλά αὐτή εἶναι ἡ ἀποστολή πού τοῦ ἔχει ἀναθέσει ὁ Θεός. Δέν θά φοβηθεῖ, ἀφοῦ ὁ Θεός εἶναι στο πλευρό του.

Ἐξοργισμένη ἀπό τίς μεταρρυθμίσεις τοῦ Χρυσοστόμου ἡ πολιτική ἐξουσία τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐξορίζει τόν ἅγιο Πατριάρχη, πού ὑπέκυψε στίς κακουχίες στο δρόμο γιά τήν ἐξορία τό 407 μ.Χ.

Ἄς εὐχηθοῦμε καί οἱ σημερινοί κληρικοί να πορευθοῦμε τήν ὁδό τῆς τήρησης τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.

Από το περιοδικό "ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ" Δεκέμβριος 2025.