Έναρξη ενοριακών γυναικείων συνάξεων

 

  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 

            Με την έναρξη της νέας κατηχητικής περιόδου και της πνευματικής σποράς της Εκκλησίας μας, άρχισαν και στην Ενορία μας οι σχετικές  εργασίες σε όλους τους τομείς. Λειτουργία Κατηχητικών, ομιλιών, κηρυγμάτων και Αγιογραφικών Συνάξεων.

            Την παρελθούσα Τετάρτη τελέστηκε αγιασμός στην αίθουσα ομιλιών του πνευματικού μας κέντρου από τον πρωτ. π. Γερασιμάγγελο Στανίτσα, ο οποίος ανέπτυξε και το πρώτο μάθημα με θέμα: «Ελέησόν με ο Θεός … εξάλειψον το ανόμημά μου».

            Στην υπεύθυνη των Αγιογραφικών Συνάξεων πρεσβυτέρα κ. Βιβή Στανίτσα και στα μέλη ευχήθηκε φωτισμό, πνευματική δύναμη και καρποφορία εν πάσι στο γεώργιο του Θεού.  

                                                                                    ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Απανθίσματα θεοπρεπών ρημάτων

13 Νοεμβρίου, μνήμη Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

   

ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

            Οι Πατέρες, επειδή είδαν το φως το αληθινό, απέκτησαν πνευματική υγεία. Ελευθερώθηκαν από τον εαυτό τους. Απήλαυσαν την ελευθερία του μέλλοντος αιώνος. Είναι χορτάτοι από τη Χάρη. Έχουν εμπιστοσύνη  στην αγάπη του Θεού. Είδαν που καταλήγουν όλα. Έφτασαν να πουν συνειδητά: «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα…. εν ειρήνη».

            Γι’ αυτό μπορούν να δώσουν σωστή αγωγή στον νέο άνθρωπο. Κοντά τους νοιώθεις άνετα. Δεν σε υποτιμούν. Δεν σε εκμεταλλεύονται. Δεν σε εξουθενώνουν. Δεν σου λένε ψέματα. Γιατί δεν έχουν κανένα πρόβλημα δικό τους να καλύψουν. Πιστεύουν, ζουν και ξέρουν ότι ο Θεός αγαπά κάθε πλάσμα Του. Και έχει σημασία μεγάλη να πλησιάσει κάποιος τον Θεό εν ελευθερία, όταν έλθει η ώρα του.  Έχει σημασία να διακινδυνεύσει στο να κάμει κάποτε το προσωπικό του βήμα. Να τολμήσει να εκφράσει τις αντιρρήσεις ή την αμφιβολία του, όπως ο Απ. Θωμάς. Να εξομολογηθεί την αλήθεια. Να ακούσει τον Καλό Ποιμένα να τον καλεί κατ’ όνομα. Να διασχίσει το κεφάλι της δειλίας. Να σχίσει το χειρόγραφο της δουλείας. Να προχωρήσει εν ελευθερία. Ν κάμει το επόμενο βήμα εκούσια να δουλωθεί στον Θεό. Ο αληθινός εαυτός μου είσαι Εσύ, που με έπλασες, με αγαπάς και με καλείς στην επικίνδυνη περιπέτεια της ελευθερίας, για να βρω την ψυχή μου, χάνοντας την συνειδητά. Γι’ αυτό, ζητώ και θέλω να γίνει το θέλημα Σου, όχι το δικό μου.

            Μ’ αυτόν τον τρόπο ξεκινά. Κάνει το σταυρό του, και προχωρεί προσφερόμενος στη θεία βουλή. Και ο Θεός δίδει χάρες και χαρές, χωρίς να το αξίζουμε. Γιατί κάθε εποχή «ουκ αμάρτυρον εαυτόν αφήκεν αγαθοποιών». Πάντοτε είχε τους αγίους Του. « ουκ αμάρτυρον εαυτόν αφήκεν» για κάθε άνθρωπον. Καθένας μας έχει εμπειρία της αγάπης Του.

Αρχιμ. Βασιλείου

             

Πρωτοκλήτεια 2012

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών

κ. κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

            Μ ’ένα πλούσιο πρόγραμμα εορταστικών εκδηλώσεων ξεκινούν τα Πρωτοκλήτεια 2012. Επί τη ενάρξει αυτής της περιόδου ο Σεβ. Μητροπολίτης μας σε σχετικό άρθρο του στον « Εκλησιολόγο» δίνει το στίγμα του νοήματος και της πνευματικής αξίας της αποστολικής αυτής εορτής του Αγ. Ανδρέου του Πρωτοκλήτου.

            Πολλά και  ενδιαφέροντα είναι όσα αναφέρει ο Μητροπολίτης μας στο προεόρτιο άρθρο του. Μεταξύ άλλων γράφει:

            «….. Πιστεύω, ότι όλοι οι πατρινοί έχουν συναίσθηση αυτού του μεγάλου χρέους έναντι του Θεού και του Αγ. Ανδρέου και της συνείδησης της ευθύνης έναντι του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος, το οποίο χωρίς την πίστη στον αληθινό Θεό τον Οποίο εκήρυξε ο Πρωτόκλητος Απόστολος, διαγράφεται ζοφερό. Ιδιαίτερα σήμερα που τόσα προβλήματα μαστίζουν τη χώρα μας, το κήρυγμα του Απ. Ανδρέου είναι επίκαιρο. Είναι κήρυγμα μετάνοιας, αγάπης και σωτηρίας……

            Χαιρόμαστε ιδιαίτερα διότι ο Λαός μας συμμετέχει ενεργώς και με την παρουσία του  δίδει ένα μήνυμα ζωής και ενότητας, αλλά και τήρησης της πατροπαράδοτης ημών πίστεως……….

            Γι’ αυτό προσκαλούμε άπαντας σε συμμετοχή στους εορτασμούς, οι οποίοι άρχισαν την 4ην Νοεμβρίου 2012. Πιστεύομε ότι στην Πάτρα τον μήνα Νοέμβριο θα σημάνει πνευματικός συναγερμός και θ’ αρχίσει μία πνευματική πορεία η οποία θα καταλήξει στην εορτή της μνήμης του Αγ. Ανδρέου, όταν η Εκκλησία των Πατρών μαζί με τις ουράνιες δυνάμεις θα τιμήσει τον Άγ. Ανδρέα».

            Συμμετέχοντες κι εμείς στις προγραμματισμένες πανηγυρικές εκδηλώσεις   ευχόμαστε ο φετινός εορτασμός να ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Και το πιστεύουμε αυτό, γιατί η παρουσία του νέου Μητροπολίτη μας θέρμανε και αναβάθμισε όλα τα εκκλησιαστικά πράγματα της Μητροπόλεως μας σε θαυμαστό επίπεδο.

            Καλό εορτασμό.

            Πρωτ. Γερ. Σταν.  

ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ΛΟΥΚΑ (Καλού Σαμαρείτη) Ευαγγέλιο : Λκ. 10, 25-37

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΑ

Εν ολίγοις

            Ο Χριστός είπε τη σημερινή παραβολή του Καλού Σαμαρείτη παίρνοντας αφορμή από το ερώτημα  ενός Ιουδαίου νομικού με διάθεση να τον φέρει σε δύσκολη θέση. Εν τούτοις δεν ήθελε να δοθεί η εντύπωση ότι έκαμε μία ερώτηση της οποίας η απάντηση ήταν αυτονόητη. Γι’ αυτό δικαιολογώντας την ερώτηση υπέβαλε εκ νέου νέο  πρόβλημα: « τις εστίν μου πλησίον;».

Με το ερώτημα αυτό ο νομικός άγγιζε ένα καυτό πρόβλημα  για την Ισραηλιτική συνείδηση. Ο «πλησίον» κατά τον Νόμο ήταν κάθε Ισραηλίτης. Ύστερα  φαίνεται ότι γνώριζε τη διδασκαλία του Χριστού, που συμπλήρωσε το Νόμο με την επί του Όρους Ομιλία. Εκεί λέγεται: «ηκούσατε ότι ερρέθη αγαπήσεις τον πλησίον σου και μ μισήσεις τον εχθρόν σου. Εγώ δε λέγω υμίν αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε… καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς και προσεύχεσθε….υπέρ των διωκόντων υμάς». Αυτή λοιπόν η διδασκαλία σύμφωνα με τον Νόμο ήταν αντίθετη.

            Ο χριστός στο ερώτημα «τις εστίν ο πλησίον» δεν απαντά γενικά και νομικίστικα, αλλ’ απαντά με μία παραβολή ως παράδειγμα. Μέσα σ’ αυτή την παραβολή δεν δίνεται απάντηση στο ερώτημα ποιος είναι ο πλησίον, αλλ’ ορίζεται ως εγώ ή ο καθένας από μας να γίνουμε πλησίον του άλλου, γιατί όλοι οι άλλοι είναι οι πλησίον μας.

            Και ο Χριστός του αναφέρει την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη. Πρόκειται για μία παραβολή με πολλά μηνύματα. Εξ άλλου όπως όλες οι παραβολές  του Χριστού το ίδιο και η παραβολή «του εμπεσόντος εις τους ληστάς» έχει μία δυναμική, η οποία υπερβαίνει τα ιστορικά και κοινωνικά πλαίσια της εποχής εκείνης. Άλλωστε αυτή είναι η αξία των παραβολών, ότι μπορούν να μιλούν στους ανθρώπους κάθε εποχής. Στη δική μας εποχή εμείς είμαστε ακροατές αυτής της παραβολής και καλούμαστε να ταυτιστούμε με τα διάφορα πρόσωπα ή να κρίνουμε τη συμπεριφορά τους, όχι για να κάνουμε κριτική, αλλά για τη δική μας αυτοκριτική και διόρθωση της συμπεριφοράς μας έναντι των συνανθρώπων μας.

            Τα θέματα που θίγονται είναι πολλά και ενδιαφέροντα Αναφέρουμε τα πιο σημαντικά:

            Πρώτον: Ο Χριστός δεν έδωσε κάποιο ορισμό περί του πλησίον γενικό και αόριστο. Διότι η αγάπη προς τον πλησίον δεν είναι αόριστη. Αγαπώ τον πλησίον σημαίνει τον συγκεκριμένο άνθρωπο που συναντώ στην ιστορία της ζωής μου. Είναι μία προσωπική συνάντηση με τον πάσχοντα, τον πτωχό, τον δυστυχισμένο. Η πεζοπορία «από Ιεροσόλυμα προς Ιεριχώ» είναι η πορεία της ζωής μας μέσα στον κόσμο. Και εκεί θα συναντήσουμε πονεμένους και πληγωμένους. Αυτοί περιμένουν έλεος και ευσπλαχνία από μας. 

            Δεύτερον: Οι Ισραηλίτες είχαν την εντολή ν’ αγαπούν τον πλησίον ομοεθνή τους και να μισούν τους αλλοεθνείς εχθρούς τους. Αλήθεια πόσοι από εμάς φθάνουνε σ’ αυτό το επίπεδο; Η παραβολή όμως αποτελεί μία πρόκληση, όχι τυχαία, γιατί προέρχεται από τον ίδιο τον Χριστό, ο οποίος λέγει ότι πρέπει να κάνουμε πλησίον μα ς κάθε άνθρωπο ανεξαιρέτως φύλου, εθνικότητας, καταγωγής ή θρησκείας. Το « πορεύου και συ ποίει ομοίως» ισχύει για όλους εμάς τους σημερινούς ακροατές της παραβολής και οπαδούς του Χριστού.

            Τρίτον: Η αγάπη δεν προέρχεται από έναν οίκτο της στιγμής ή συμπάθεια, αλλά είναι ανιδιοτελής και ολοκληρωτική προσφορά κατά το πρότυπο του Ιησού Χριστού, που πάνα στο σταυρό έδειξε τι είναι η ολοκληρωτική αγάπη, Εμείς αγαπάμε γιατί «πρώτος αυτός αγάπησεν ημάς».

           

π. γ. στ.

           

Παράκληση στους φίλους του Θεού-Μνήμη Αγίου Νεκταρίου

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών

Πληγείς τη κακία του δυσμενούς, 

τη ση αντιλήψει, 

καταφεύγω αναβοών. 

Ειρήνευσον Πάτερ την ζωήν μου 

και την κατ’ άμφω υγείαν μου δώρησαι.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών

Ρώσιν δίδου και ίασιν, 

την κατά ψυχήν και σώμα Νεκτάριε, 

και πταισμάτων απολύτρωσιν, 

τους ειλικρινώς σε μακαρίζουσι.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών

Οδύνης ψυχικής τε, και των αλγημάτων, 

των εν τω σώματι Πάτερ απάλλαξον, 

τη εκ Θεού σοι δοθείση πλουσία χάριτι.

 

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών

Σωμάτων, και των ψυχών τας οδύνας, 

επικούφησον Νεκτάριε Πάτερ, 

των προς την σην αφορώντων πρεσβείαν, 

και τας καρδίας ημών χαράς πλήρωσον, 

και αθυμίας χαλεπής, εξ ημών την ομίχλην διάλυσον.

Ανθρωπαρέσκεια: Η αναίρεση της αρετής

Η ανθρωπαρέσκεια είναι η αναίρεση της αρετής. Ο ανθρωπάρεσκος καλλιεργεί την αρετή όχι γι’αυτήν την ίδια, αλλά για τον έπαινο. Όχι για να τελειοποιηθεί, αλλά για να δοξασθεί από τους ανθρώπους. Όχι για να αρέσει στο Θεό, αλλά για να αρέσει στον κόσμο.

Η ανθρωπαρέσκεια καθιστά άγονους τους αγώνες αυτών που ασκούνται, αμαυρώνει τον χαρακτήρα της σωφροσύνης, καταντάει άκαρπη τη νηστεία,  αφαιρεί την αγιότητα της προσευχής, υποκλέπτει το στεφάνι των αγωνιζομένων, εξουθενώνει την ακτημοσύνη, καταστρέφει τα οχυρά της ησυχίας, σκορπίζει τους καρπούς της ελεημοσύνης, υπονομεύει τα θεμέλια κάθε αρετής, διαφθείρει το νου και διαστρέφει κάθε υψηλό νόημα.

Πηγή: "Το γνώθι σαυτόν", Κείμενα αυτογνωσίας Αγίου Νεκταρίου

Περί χριστιανικής απλότητας

Απλότητα σημαίνει καθαρότητα ψυχής, ακεραιότητα, ειλικρίνεια, απονήρευτη γνώμη, καθαρότητα του νου και αθωότητα, στην οποία δεν υπάρχει τίποτα σκοτεινό και ύπουλο. Όλα είναι ανυπόκριτα, ασυγκάλυπτα. Όσοι έχουν αυτήν την χριστιανική  απλότητα, πολιτεύονται με ευθύτητα καρδιάς μπροστά στο Θεό και δεν έχουν μέσα τους ίχνος πανουργίας. Τα μάτια τους, το βλέμμα τους, είναι απλά, καθαρά, διαυγή. Το πρόσωπό τους λάμπει και η καρδιά τους είναι γεμάτη ευφροσύνη. Το μυαλό τους είναι καθαρό σαν αίθριος ουρανός. Οι σκέψεις τους αγνές σαν καθαρό χρυσάφι. Ο λόγος τους αληθινός και η ψυχή τους καθαρή από κάθε ρύπο.

Τον απλό άνθρωπο χαρακτηρίζουν και η τιμιότητα και η ειλικρίνεια. Τον στολίζουν η ακεραιότητα και η σεμνοπρέπεια, ενώ τον τιμά η σταθερότητα του χαρακτήρα του. Αγαπάει με απλότητα καρδιάς και αποσπά την εύνοια όλων.

Αυτός που έχει την αρετή της χριστιανικής απλότητας αγαπάει τον Θεό και ο Θεός αγαπάει αυτόν εισακούοντας την προσευχή του.

Αντίθετη στην αρετή της απλότητας είναι η κακία του πολύπλοκου και του γελοίου.

Πηγή:"Το γνώθι σαυτόν", Κείμενα αυτογνωσίας Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως