Σπάνια μια μόνη λέξη έκλεισε μέσα της τόσα πολλά και τόσα
μεγάλα νοήματα και γεγονότα. Το δισύλλαβο Ό Χ Ι του 1940 ήταν η έκφραση όλου
του βάθους της ελληνικής Ιστορίας και της ελληνικής ψυχής.
Το είπαμε με
όλη τη συναίσθηση του τι λέγαμε την ώρα εκείνη. Αναμετρηθήκαμε με την υπεροχή
της βίας και της διαστροφής. Νικήσαμε και τις δύο. Με τη λογική δε θα ‘πρεπε να
πούμε το ό χ ι του ’40. Μα τα ό χ ι της
καρδιάς δεν μετριώνται με τα ν α ί του
μυαλού. ‘Όποιος δε θυσιάζεται, χλευάζεται.
Τα εθνικά
μας, όμως, ό χ ι δεν είναι ανεξάρτητα με
τα άλλα όχι της προσωπικής μας ιστορίας. Είναι το ίδιο βαθειά και
συγκλονιστικά. Ξεκινάνε από την ίδια αφετηρία. Είναι τα ό χ ι εναντίον των παθών μας. Αυτά τα ό χ ι δίνουν
νόημα και στα εθνικά μας ό χ ι .
Η καινούργια
γενιά, χωρίς να φταίει και πολύ γι΄ αυτό, δεν έχει συνειδητοποιήσει την
ενιαιότητα αυτών των ό χ ι. Τα γεγονότα του σαράντα έχουν γίνει θρύλος. Τα
θεωρεί άπιαστα. Έτσι τα ζη σα παραμύθι. Οι τάφοι των πατέρων μας όμως είναι
ακόμη νωποί. Οι ανάπηροι μέχρι πρότινος
γύριζαν στους δρόμους. Είναι έγκλημα να μην αναβαπτιστεί η νεολαία μας
στο ό χ ι του σαράντα.
Η Ελλάδα δεν
υπήρξε ποτέ μόνο γεωγραφικός χώρος. Υπήρξε πρώτα συνείδηση οικουμενική. Υπήρξε
φως, αλήθεια, αποκάλυψη. Ο ελληνισμός είναι τρόπος ζωής. Είναι στάση απέναντι
Θεού και ανθρώπων, ιδεών και πολιτισμών. Γι’ αυτό και τα ό χ ι της ξεπερνούν τα
σύνορά της. Γίνονται φως του κόσμου. Η Ελλάδα και ο Χριστός συμπορεύτηκαν.
Μπορούν να συμπορευτούν και σήμερα. Έτσι, οι ξένοι, όταν επισκέπτονται την
Ελλάδα, δεν θα θαυμάζουν μόνο τους αρχαίους, αλλά και τους νεοέλληνες. Θα τους
θαυμάζουν γιατί ξέρουν γιατί ζουν, ξέρουν τι σημαίνει αλήθεια και φως.
Η Ελλάδα
έχει αποστολή να είναι φωτεινή. Και χρέος μας είναι να μην τη σταματήσουμε
εμείς.
γ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου