Παρασκευή 6 Ιουνίου 2014
Αγάπη και σεβασμός στη μητέρα
του ενορίτου μας Νικολάου Βοϊνέσκου
Ο
Τωβίτ όταν επρόκειτο ο γιος του Τωβίας να κάνει ένα μακρινό ταξίδι, του έδωσε
μερικές θαυμάσιες συμβουλές, που είναι πνευματικά διαμάντια. Πρώτα-πρώτα τον
συμβούλεψε για την μητέρα του.
-Παιδί
μου, του είπε, όταν πεθάνω θέλω να με θάψεις καθώς το ορίζει ο Νόμος μας, και
να μην δείξεις αδιαφορία για την μητέρα σου.
Θέλω
να την τιμάς σ’ όλη σου τη ζωή και να κάμνεις αυτό που την ευχαριστεί. Πρόσεχε
μη την λυπήσεις ποτέ.
Να
θυμάσαι, παιδί μου, ότι η μάνα σου αντιμετώπισε πολλούς κινδύνους για χάρη σου,
όταν σε εγκυμονούσε.
Όταν πεθάνει κι εκείνη,
να την θάψεις κοντά μου, στον ίδιο τάφο.
Αλήθεια πόσο στοργικά
φέρεται ο Τωβίτ απέναντι στη σύντροφο της ζωής του!
Να
σκεφτείς, αναγνώστη μου, ότι αυτά τα καλά λόγια για την Άννα, τη σύζυγό του, τα’
λέγε ο Τωβίτ εν απουσία της. Και, το σπουδαιότερο, ενώ μόλις προηγουμένως τον
επίκρανε πολύ με τα λόγια της η Άννα!
Αυτό
θα πει ανώτερος άνθρωπος. Αυτό θα πει πλατιά καρδιά. Αυτό θα πει βαθύ αίσθημα
αγάπης για τη σύζυγο, που δεν το επηρεάζει μια κακιά στιγμή, κάποια κακή
συμπεριφορά σε δεδομένη στιγμή.
Είναι
σαν να έλεγε στο γιό του ο Τωβίτ: Παιδί
μου, η μάνα σου είναι μάνα. Κι αν κάποτε μικροψυχήσει, κι αν κάποτε σε
στεναχωρήσει, εσύ μη την συνερίζεσαι. Να την έχεις πάντα ψηλά στην εκτίμησή
σου, εκεί που την έβαλε ο Θεός με το να την κάνει μάνα σου.
Η
μάνα, και μόνο από το γεγονός ότι έγινε μάνα σου, είναι ιερό πράγμα, και
ανεξάρτητα από τα λάθη ή τα μειονεκτήματα, ή, έστω, κάποιες κακίες της, εσύ
πρέπει να την τιμάς.
Ο κακούργος, αν σέβεται και τιμά την μητέρα
του, έχει κάποια ανθρωπιά μέσα του.
Ο
σπουδαιότερος άντρας, με διπλώματα και εξουσίες και κοινωνική προβολή και τα
όμοια, αν περιφρονεί και πικραίνει τη μητέρα του, είναι απάνθρωπος, βάρβαρος
στα βάθη του.
Βέβαια,
περιττό θεωρώ, αδελφέ μου, να σου πω, ότι σύμφωνα με τον ίδιο νόμο της
γεννήσεως, κι ο γονιός- πατέρας πρέπει να τυχαίνει του σεβασμού και της τιμής
των παιδιών, ανεξάρτητα απ’ το αν είναι ηθικά καλός ή κακός, μορφωμένος ή
αγράμματος κλπ.
Όμως
μου κάμνει μεγάλη εντύπωση ότι η Γραφή δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην τιμή για
την μάνα. Και υπόσχεται ιδιαίτερες ευλογίες για κείνους που την τιμούν ενώ
προλέγει αυστηρότερες κατάρες για κείνους
που δεν τιμούν τη μάνα τους, αλλά την καταφρονούν και την περιγελούν. Για
παράδειγμα: «Ως ο θησαυρίζων, ο δοξάζων μητέρα αυτού» (Σοφ. Σειρ. γ 4), δηλαδή,
όποιος τιμά τη μητέρα του, είναι σαν να συγκεντρώνει πολύτιμο θησαυρό, λέγει.
Αντίθετα: «Κατηραμένος υπό Κυρίου ο
παροργίζων μητέρα αυτού» (Σοφ.Σειρ. γ
16). Είναι καταραμένος εκείνος που με τα λόγια του και τη συμπεριφορά
του κάνει την μητέρα του να πικραίνεται και να οργίζεται.
Υπάρχουν
κι άλλα τέτοια σχετικά, περισπούδαστα στο γ΄κεφάλαιο του βιβλίου Σοφία Σειράχ
της Παλαιάς Διαθήκης.
Εκείνο
όμως που σε τρομάζει κυριολεκτικά, βρίσκεται στις Παροιμίες του Σολομώντος (ΚΔ
[Μασ. Λ΄ ]17) όπου λέγει το εξής:
«οφθαλμόν καταγελώντα πατρός και ατιμάζοντα γήρας μητρός, εκκόψαισαν αυτόν
κόρακες εκ των φαράγγων και καταφάγοισαν αυτόν νεοσσοί αετών».
Φοβερή
κατάρα! Τα μάτια, λέγει, εκείνου που κοροϊδεύει τον πατέρα του και
συμπεριφέρεται με ανυποληψία στην γερόντισσα μάνα του, να τα αποκόψουν απ΄ τους
βολβούς τους κοράκια απ’ τα φαράγγια και να τα καταφάνε τα αετόπουλα του αέρα.
Τρομερός
λόγος! Τέλεια αυστηρός. Δίκαιος όμως. Επειδή η μάνα είναι το ασθενέστερο μέρος
των γονέων. Που όμως το υπερασπίζεται ο Θεός.
Μακάρι αυτά τα λόγια να τα ακούσουν όλα τα παιδιά και να
φέρονται με αγάπη και σεβασμό προς τη μητέρα τους για να έχουν πλούσια την
ευλογία του Θεού.
Από το βιβλίο: «Τωβίτ»
του αρχιμ. Ιγνατίου Θ.Μαδενλίδη»
Γνωστές και οικείες, αλλά αναξιοποίητες θεολογικά και πολιτικά διατυπώσεις του κηρύγματος του Χριστού προς το πλήθος:
«Μακάριοι εσείς οι φτωχοί, γιατί δική
σας είναι η βασιλεία του Θεού.
Μακάριοι εσείς που τώρα πεινάτε, γιατί
θα σας χορτάσει ο Θεός.
Μακάριοι εσείς που τώρα κλαίτε, γιατί
θα χαρείτε.
Μακάριοι είστε, άμα σας μισήσουν οι
άνθρωποι και θα σας διώξουν απ’ τις συναγωγές και θα σας χλευάσουν και
δυσφημήσουν το όνομά σας εξαιτίας του Υιού του Ανθρώπου.
Χαρείτε όταν συμβεί αυτό, κι από χαρά
σκιρτήστε, γιατί ο Θεός θα σας ανταμείψει με το παραπάνω στον ουρανό. Τα ίδια
έκαναν και πρόγονοί τους στους προφήτες.
Αλίμονο όμως σ’ εσάς τους πλουσίους,
γιατί την ανταμοιβή σας την έχετε πάρει ήδη σ’ αυτόν τον κόσμο.
Αλίμονο σ’ εσάς που τώρα είστε χορτάτοι,
γιατί θα πεινάσετε.
Αλίμονο σ’ εσάς που τώρα γελάτε, γιατί
θα θρηνήσετε και θα κλάψετε.
Αλίμονο αν όλοι οι άνθρωποι σας
επαινούν, γιατί το ίδιο έκαναν κι οι πρόγονοί σας στους ψευδοπροφήτες.
Σ’ εσάς όμως που με ακούτε λέω:
Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε
όσους σας μισούν, δίνετε ευχές σε όσους σας δίνουν κατάρες, προσεύχεσθε γι’
αυτούς που σας κακομεταχειρίζονται.
Σε όποιον σε χαστουκίζει στο ένα
μάγουλο, γύριζε και το άλλο, κι αν κάποιος σου πάρει το πανωφόρι, μην τον
εμποδίσεις να πάρει και το πουκάμισο.
Σ’ όποιον ζητάει κάτι, δίνε το, κι αν
κάποιος σου πάρει αυτό που σου ανήκει, μη ζητάς να σου το επιστρέψει.
Όπως θέλετε να σας συμπεριφέρονται οι
άνθρωποι, έτσι ακριβώς να συμπεριφέρεστε κι εσείς σ’ αυτούς. Γιατί, αν αγαπάτε
αυτούς που σας αγαπούν, ποια εύνοια περιμένετε από το Θεό; Αφού και οι
αμαρτωλοί αγαπούν αυτούς που τους αγαπούν. Κι αν κάνετε καλό σ’ αυτούς που σας
κάνουν καλό, ποία εύνοια περιμένετε από το Θεό; Και οι αμαρτωλοί το ίδιο
κάνουν. Αν δανείζετε σ’ όσους ελπίζετε να σας τα επιστρέψουν, ποια εύνοια
περιμένετε από το Θεό; Κι αμαρτωλοί δανείζουν στους ομοίους τους για να τα
πάρουν πίσω.
Αντίθετα εσείς ν’ αγαπάτε τους εχθρούς
σας, να κάνετε το καλό και να δανείζετε, χωρίς να περιμένετε να πάρετε πίσω
τίποτα. Έτσι, ο Θεός, που είναι καλός ακόμα και με τους αχάριστους και τους
κακούς, θα σας ανταμείψει με το παραπάνω και θα σας κάνει παιδιά του. Να είστε
λοιπόν σπλαχνικοί, όπως σπλαχνικός είναι κι ο Θεός Πατέρας σας.
Μην κρίνετε τους συνανθρώπους σας, για
να μη σας καταδικάσει ο Θεός. Συγχωρείτε, για να σας συγχωρήσει κι εσάς ο Θεός.
Δίνετε, για να σας δώσει κι εσάς ο Θεός. Η δωρεά του θα είναι πλούσια, άφθονη,
τέλεια και ξέχειλη. Γιατί ό, τι μέτρο χρησιμοποιείτε για τους άλλους, το ίδιο
θα χρησιμοποιήσει και για σας ο Θεός».
Από την
επί του Όρους Ομιλία του Ιησού Χριστού, (Μτ. 5: 1-7:29, Λκ. 6: 20-49, Λκ. 6:
17)
Το περιεχόμενο αυτού του ευαγγελικού
κειμένου ανοίγει ριζικά μια νέα προοπτική στις σχέσεις του ανθρώπου με τον Θεό
κα τον συνάνθρωπο. Είναι κάτι παραπάνω από μια σειρά εντολών που καλείται να
εφαρμόσει ο άνθρωπος. Πρόκειται για έναν τρόπο ζωής εντελώς αλλιώτικο που
φέρνει ο καινούργιος κόσμος του Θεού. Δηλ. μια κοινωνία αγάπης και δικαιοσύνης.
Το περίεργο είναι γιατί οι άνθρωποι
δεν δέχτηκαν αυτή την καινούργια κλίμακα των αξιών που καταξιώνει τον άνθρωπο
και νοηματοδοτεί τη ζωή του;
Χρειάζεται νέα όραση των πραγμάτων,
γιατί όσο οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα δικά τους τα «φώτα» με την εμπάθεια και
τον εγωισμό που τους διακρίνει, όλα θα παραμένουν άλυτα αινίγματα και α- νόητα.
π. γ. στ.
Τετάρτη 4 Ιουνίου 2014
Η ΕΝΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ
Στην
Μάνδρα Αττικής και Μήλεσι Ωρωπού
Με τη λήξη των πνευματικών εργασιών
του παρελθόντος έτους η Ενορία μας πραγματοποίησε μονοήμερη
προσκυνηματική-ψυχαγωγική εξόρμηση με πλήθος ενοριτών μας με την ευθύνη του π.
Γερασιμαγγέλου Στανίτσα.
Πρώτος προορισμός η Ιερά Μονή της
Υπεραγίας Θεοτόκου της Γοργοεπικόου στην Μάνδρα Αττικής, μία νέα σχετικά Ιερά
γυναικεία Ι. Μονή, αληθινό καλλιτέχνημα. Γίναμε δεκτοί με πολύ χαρά και με
αίσθημα μοναστηριακής φιλοξενίας από τις αδελφές της Ι. Μονής. Προσκυνήσαμε το
θαυματουργό εικόνισμα της Θεοτόκου και αναπέμψαμε δέηση υπέρ υγείας των πάντων
των χριστιανών και των ευλαβώς προσκυνητών.
Μετά το μοναστηριακό κέρασμα
ξεκινήσαμε με την ευλογία της Θεοτόκου αναχωρήσαμε για τον δεύτερο προορισμό
μας που ήταν το ησυχαστήριο του νέου αγίου της Εκκλησίας μας, του οσίου
Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου στο Μήλεσι Ωρωπού. Εκεί πράγματι νοιώσαμε την
αίσθηση της αγιοσύνης και την πνευματική παρουσία του Οσίου. Εισήλθαμε στο νέο
μεγαλοπρεπή και υπερμεγέθη Ι. Ναό, προσκυνήσαμε με ευλάβεια και ψάλλαμε την
παράκληση προς τον Όσιο με δέος και κατάνυξη, ενώ στο τέλος ο γνωστός κ.
Αρβανίτης, στενός άνθρωπος του αγίου
Πορφυρίου μας μιλούσε από τις εμπειρίες που δοκίμασε ζώντας από κοντά τη
θαυμαστή ζωή του.
Βέβαια η συγκίνησή μας ήταν ακόμη
μεγαλύτερη, όταν όλοι οι προσκυνητές με φόβο Θεού παρέλασαν από το ταπεινό κελί
του για ένα ευλαβικό προσκύνημα στο χώρο εκείνο που δέχτηκε τις προσευχές του
και τους αφόρητους πόνους των πολλών ασθενειών του.
Στη συνέχεια αναχωρήσαμε και
κατηφορίσαμε, μεσημέρι πια, για το
μεσημεριανό φαγητό.
Μετά το γεύμα προχωρήσαμε στη απόλαυση
ενός όμορφου απογευματινού στην Αθήνα. Με τα γραφικά τρενάκια που σταθμεύουν
στην πλατεία Συντάγματος περιοδεύσαμε
την γνωστή μας Πλάκα, την Ακρόπολη, την Ηρώδου Αττικού και το Σύνταγμα.
Οι εμπειρίες της ημέρας πλούσιες,
όμορφες, πνευματικές και ανεπανάληπτες.
Ανανεώσαμε το ραντεβού μας για
καινούργιες ενοριακές δράσεις.
π. Γ.
Λιθοβόλισαν την Εικόνα της Παναγίας της Τρυπητής!
Χθές Τρίτη 3 Ιουνίου
2014 προσήλθε στο Ιερό προσκύνημα «ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΡΥΠΗΤΗΣ» άγνωστος ο οποίος
παρεκάλεσε τους υπευθύνους του Ιερού Προσκυνήματος να τον αφήσουν μόνο για να
προσευχηθεί στην Ιερά Εικόνα.
Οι υπεύθυνοι
σεβάστηκαν την επιθυμία του. Μετά παρέλευση λίγων λεπτών άκουσαν θόρυβο μέσα
στον χώρο του Ιερού Ναού.
Όπως διαπιστώθηκε, ό
άγνωστος άνδρας είχε αποκρύψει στις τσέπες του πέτρες, τις οποίες καί μετά
μανίας έριξε πάνω στο προσκυνητάριο της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας, της οποίας
τελικά έσπασε το τζάμι.
Έως ότου ανέβουν στο
Ναό οι υπεύθυνοι εκείνος είχε εξαφανισθεί.
Αμέσως ενημερώθηκε η Αστυνομία
και ο δράστης καταζητείται.
Πηγή: http://www.romfea.gr
Τρίτη 3 Ιουνίου 2014
Η Δράση μας - Ιούνιος-Ιούλιος 2014
|
Περιεχόμενα
|
|
* Ἐλθέ! (Ἔλα, Παράκλητε ἀγαθέ, καί γίνε Σύ ἡ πνοή μας, ἡ ζωή μας, ἡ σύστασή μας. Γίνε ὁ πόθος μας, ὁ πόνος, ὁ στεναγμός μας, τό δάκρυ, ἡ ἱκεσία μας. Γίνε ὁ θησαυρός μας, ὁ πλοῦτος, ἡ περιουσία μας. Γίνε Σύ ἡ κάθαρση, ὁ φωτισμός, ἡ ἀνακαίνιση. Ἡ δόξα μας. Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε... ἐλθέ!) * Προστάτης τῶν νέων (Ὅπως ἔχει γραφεῖ εἶναι ὁ «μοναδικός ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας πού ἔγραψε σέ βιβλίο ὅλες του τίς ἁμαρτίες. Ὁ ἅγιος Aὐγουστῖνος μαζί μέ τήν ὁσία Mαρία τήν Aἰγυπτία ἀποτελοῦν γιά τήν Ἐκκλησία μας ἴσως τά μοναδικά παραδείγματα, πού ἀπό τή μιά στιγμή στήν ἄλλη ἔκαναν στροφή 180 μοιρῶν...) * Ἐπί πτερύγων ἀνέμων (Πῶς θά ἦταν ἡ ζωή μας χωρίς ἀνέμους; Ἐάν κατά κάποιο τρόπο σταματοῦσαν οἱ ἄνεμοι γιά μεγάλο χρονικό διάστημα – φαινόμενο ἀφύσικο ὅσο ὑπάρχει ἥλιος καί ἀτμόσφαιρα – τότε οἱ συνέπειες θά ἦταν πολύ πιό καταστροφικές ἀπ’ τά ἀποτελέσματα καί τῶν πιό φοβερῶν τυφώνων...) * «Ἔτσι δίνει ὁ Χριστός» (Ἀφήγημα) * Ἡ σφοδρή ἐπιθυμία τοῦ Μωϋσῆ (Ὁ Μωυσῆς δέν ἱκανοποιήθηκε μέ τό ὅτι εἶδε τόν Θεό σάν φωτιά ἐκεῖ στή φλεγόμενη βάτο τοῦ Σινᾶ. Ποθοῦσε κάτι οὐσιαστικότερο καί πληρέστερο. Καί κάποτε τό εἶπε μέ ἁπλότητα στόν Θεό: – Μοῦ εἶπες, Κύριε, ὅτι μέ γνωρίζεις, μέ ἐκτιμᾶς καί μέ ἀγαπᾶς ἰδιαιτέρως. Ἀφοῦ λοιπόν μέ ἀγαπᾶς, φανέρωσέ μου τόν Ἑαυτό σου ὥστε νά σέ δῶ!...) * Ἡ θέση τοῦ Συντάγματος στό θέμα τῆς ἱδρυσης τμήματος μουσουλμ. Σπουδῶν στίς Θεολογικές Σχολές (Ἀντιχριστιανικές καί εἰδικότερα ἀντορθόδοξες διδασκαλίες ἐντός τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν τῶν Πανεπιστημίων μας εἶναι ἀνεπίτρεπτες ὡς ἀντισυνταγματικές...) * Ἀθαμάνιο: ὥρα 6.15π.μ. (ποίημα) * Δάσκαλος ἀπό τή Θράκη ἀπευθύνει ἔκκληση (ἐφόσον τό ἐπίσημο κράτος ἐδῶ καί δεκαετίες κάνει τά πάντα γιά νά μήν κάνει τίποτα, ὁ κλῆρος πέφτει μόνο σέ ἐμᾶς τούς πολίτες. Τό λιγότερο ἀλλά συνάμα σημαντικότατο πού μπορεῖ νά κάνει κάποιος εἶναι ἀρχικά νά ἐνημερωθεῖ γιά τό ζήτημα καί ἔπειτα νά μεταλαμπαδεύσει τό ζήτημα ὡς «ἱεραπόστολος» καί νά τό γνωστοποιήσει σέ ὅσο τό δυνατό περισσότερους συμπολίτες μας...) * «Μέ κράτησες... στά φοιτητικά μου χρόνια...» (Ἀληθινό Περιστατικό) * Πρός τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν (Προσευχή) * Μιά ἐπιστολή 110 χρόνια πρίν (Ἰούλιος τοῦ 1904. Ἀπό τή Λάρισα ὁ Παῦλος Μελᾶς, κορυφαῖος Μακεδονομάχος, λίγο πρίν περάσει τήν τότε ἑλληνική μεθόριο γιά νά βρεθεῖ γιά δεύτερη φορά στή Μακεδονία, γράφει τήν παρακάτω ἐπιστολή1 στόν προσωπικό του φίλο, τότε λοχαγό Ἀλέξανδρο Κοντούλη.) * 100 χρόνια ἄσβηστη κληρονομιά ἡ σκλαβιά (Ἕνας αἰώνας. Ἀτέλειωτοι ἀγῶνες γιά ἐλευθερία (1914-2014).) * Ἀνατομία ἑνός γάμου (Ποίημα) * Στήν Κύπρο (Ποίημα) * Νά τό βρεῖτε καί νά τό διαβάσετε! (Ἕνα βιβλίο, πού μέχρι στιγμῆς δέν ἔχει τό ἀντίστοιχό του, εἶναι τό βιβλίο τοῦ Κούρδου δημοσιογράφου Ρόνυ Ἀλάσορ, πού κυκλοφόρησε στά ἑλληνικά μέ τίτλο: «Διαταγή: ‹ἐκτελέστε τούς αἰχμαλώτους!›») * Οἱ ἑλληνοκύπριοι ἀγνοούμενοι (Ἄρθρο τοῦ Τουρκοκύπριου δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ γιά τήν τύχη ἀγνοουμένων Ἑλληνοκυπρίων ἀπό τήν εἰσβολή τοῦ Ἀττίλα στήν Κύπρο τό 1974. Τό ἄρθρο εἶναι ἀποκαλυπτικότατο τῶν μεθόδων τοῦ Ἐρντογάν γιά τήν συγκάλυψη τοῦ ἐγκλήματος.) * «Τό νερόν τζυλᾶ τζ᾽ ὁ ἄμμος᾽πομένει» (Διήγημα) * Ὁ κόσμος χειροκρότησε τήν Ἑλλάδα (...στιγμές πού μένουν γιά πάντα στήν ψυχή καί στό μυαλό καί πρέπει νά ἐξιστοροῦνται γιά νά παίρνουν Ἀξία...)
Πηγή: http://www.drasimas.gr
|
Η έκθεση ενός μικρού μαθητή
Το θέμα της έκθεσης ήταν: «Τι επιθυμώ
πολύ και θα ζητούσα από τον Θεό να μου το δώσει».
«Θεέ
μου, απόψε σου ζητάω κάτι που θέλω πάρα πολύ. Θέλω να με κάνεις
τηλεόραση! Θέλω να πάρω τη θέση της τηλεόρασης που είναι στο σπίτι μου. Να έχω
το δικό μου χώρο. Να έχω την οικογένεια μου γύρω από μένα. Να με παίρνουν στα
σοβαρά όταν μιλάω. Θέλω να είμαι κέντρο της προσοχής και να με ακούνε οι άλλοι
χωρίς διακοπές ή ερωτήσεις. Θέλω να έχω την ίδια φροντίδα που έχει η τηλεόραση
όταν δεν λειτουργεί.
Όταν είμαι τηλεόραση, θα έχω την παρέα
του πατέρα μου, όταν έρχεται σπίτι από τη δουλειά, ακόμα κι αν είναι
κουρασμένος. Και θέλω τη μαμά μου να με θέλει, όταν είναι λυπημένη και
στενοχωρημένη, αντί να με αγνοεί. Θέλω τ’ αδέλφια μου να μαλώνουν για το ποιος
θα περνάει ώρες μαζί μου. Νοιώθω ότι η οικογένεια μου αφήνει τα πάντα στην
άκρη, πότε-πότε, μόνο για να περάσει λίγο χρόνο με μένα.
Και τελευταίο, κάνε με έστι ώστε να
τους κάνω όλους ευτυχισμένους και χαρούμενους.
Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο να
γίνω σαν τηλεόραση!».
Η δασκάλα που την διάβαζε την έκανε να
κλάψει. Ο σύζυγός της που μόλις είχε μπει το σπίτι, τη ρώτησε : «Τι συμβαίνει;»
Αυτή απάντησε: «Διάβασε αυτή την έκθεση, που την έχει γράψει ένας μαθητής μου».
Ο σύζυγος, αφού τη διάβασε, είπε: «Θεέ μου, το καημένο το παιδί. Τι αδιάφοροι
γονείς είναι αυτοί;» . Τότε η δασκάλα τον κοίταξε και είπε: «Αυτή η έκθεση
είναι του γιού μας!...»
Ας προσέξουν πολύ οι γονείς τη σχέση
τους με τα παιδιά τους.
Πηγή:«
Η Δράση μας» τ.482
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
Τα πρώτα 10 λεπτά: 10 κουταλιές ζάχαρης εισχωρούν στο σύστημά σας. (100% της προτεινόμενης ημερήσιας χρήσης.) Ο λόγος που δεν ...
-
Παραμύθι Ένας άνθρωπος, το άλογό του και το σκυλί του περπατούσαν σ ένα δρόμο. Καθώς περνούσαν δίπλα από ένα τεράστιο δέντρο, έπεσε έ...





